Villa Willemina – Mariëtte Ciggaar

0
63

Omslag Villa Willemina

De meeste boeken zien er best simpel uit. Je hebt een mooie gekleurde kaft, met daarin een heleboel pagina’s met tekst en soms een paar illustraties. Dat zijn we gewend en dat is prima, maar af en toe kom je boeken tegen die niet helemaal ‘normaal’ zijn. Prentenboeken hebben bijvoorbeeld vaak paginagrote illustraties, waarbij de plaatjes net zo belangrijk zijn als de tekst. Maar het kan nog gekker: in De ontdekking van Hugo Cabret (door Brian Selznick) wordt het verhaal soms door tekst en soms door afbeeldingen verteld, met een interessant mengelmoesje tot gevolg. En bovendien is er nu ook Villa Willemina van Mariëtte Ciggaar, een uitgave van CircusPatz: hier is zelfs de vormgeving onderdeel van het verhaal!

“Een knotsgek avontuur vol maffe opa’s en oma’s”
Willemina vindt het maar niks: nadat haar ouders al een bioscoop, een hondenhotel, een camping, een molen en een boot hebben gehad, moeten ze nu naar een bejaardentehuis verhuizen. Dat hebben ze namelijk geërfd van tante Pim, maar het ligt op een saai, afgelegen rotseiland. Dat is toch helemaal geen leuke plek om te wonen? Gelukkig mag Willemina wel haar huisdier meenemen, een te dikke eend met de naam Bram.

De saaiheid blijkt gelukkig enorm mee te vallen, want de villa zit vol vreemde, grappige en lieve opa’s en oma’s. En in de vuurtoren van het eiland woont het jongetje Barend, die ongeveer even oud is als Willemina zelf. Maar waarom zegt Barend dat het bejaardentehuis een spookhuis is waar hij niet naar binnen durft? En waarom maakt het huis zoveel vreemde geluiden…?

Eigenwijs, grappig en lief
Villa Willemina is één van de leukste kinderboeken die ik de afgelopen tijd ben tegengekomen. De eigenwijze Willemina, haar eend Bram en de reeks aan vrolijke, excentrieke bejaarden maken het verhaal spannend en tegelijkertijd op een vriendelijke manier grappig. En een kinderboek dat zich in een originele omgeving zoals een bejaardentehuis op een eiland afspeelt, scoort wat mij betreft sowieso al goed.

Naast het toegankelijke, bijzondere verhaal verdient ook de vormgeving alle lof. Willemina’s belevenissen worden geïllustreerd met soms schetsachtige tekeningen en soms paginagrote kleurenplaten. Bovendien zijn zelfs de afzonderlijke bladzijden stuk voor stuk in kleur gedrukt. Over het algemeen betekent dit dat een pagina het uiterlijk heeft van een vergeelde bladzijde in een oud boek (met gekleurde randjes), maar als het in Willemina’s wereld nacht is, zijn ook de pagina’s zelf donkerblauw. Dit soort details ondersteunen dus in feite het verhaal en zijn wat mij betreft een zeer waardevolle aanvulling.

Zijn er dan nog kritiekpuntjes? Helaas wel, al zijn deze eerder technisch van aard. Mijn grootste bezwaar betreft waarschijnlijk de drukinkt of het papier zelf: als je het boek openslaat, komt je namelijk een nogal chemische geur tegemoet die ik ken van sommige glossy reclamefolders. Nu ben ik zelf iemand die graag letterlijk haar neus in boeken steekt, maar dat is bij Villa Willemina dus niet aan te raden. Daarnaast heeft de auteur er voor gekozen om elke zin op een nieuwe regel te beginnen. Ook dat is even wennen: zo is namelijk minder goed te onderscheiden welke zinnen bij elkaar horen en welke niet, en het leest nogal ‘rommelig’. Ik weet dat deze methode ook voor VMBO-lesboeken wordt gebruikt, maar hier is nooit wetenschappelijke ondersteuning voor gevonden. Sterker nog: experimenteel onderzoek laat juist vaak zien dat het tekstbegrip van kinderen vermindert als elke zin op een nieuwe regel staat. Ook dat is dus een beetje jammer.

Conclusie
Villa Willemina van Circus Patz is een heerlijk origineel kinderboek dat zich binnen een erg bijzonder bejaardentehuis afspeelt, met een prachtige, eigenwijze vormgeving. Door het simpele taalgebruik is het verhaal geschikt voor kinderen die net leren lezen, maar ook een eventuele voorlezende ouder zal hier zeker van genieten. De enige minpuntjes zijn helaas de chemische geur van het boek (tja…) en het feit dat elke zin op een nieuwe regel begint, maar dat mag de pret niet drukken. Op de achterflap wordt gemeld dat Villa Willemina het eerste deel is van een nieuwe verhalenserie: hopelijk krijgen we nog meer te horen over de avonturen in het bejaardentehuis?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here