Michael Vey 1: Gevangene van cel 25 – Richard Paul Evans

0
154

Omslag Michael Vey 1: Gevangene van cel 25

Michael Vey lijkt op het eerste gezicht een heel normale 14-jarige jongen. Hij is een beetje stilletjes en teruggetrokken, wordt regelmatig ondersteboven in kluisjes geduwd door de pestkoppen van de school en is dol op gamen met zijn beste vriend Ostin (vernoemd naar de Amerikaanse stad, alleen kon zijn moeder het niet spellen). Voor zover iedereen weet is zijn syndroom van Gilles de la Tourette het enige aan hem wat hem anders maakt dan de rest. Hierdoor knippert hij extreem veel met zijn ogen. Maar dit blijkt toch niet helemaal waar te zijn. Er is namelijk nog iets wat hem anders maakt dan zijn leeftijdsgenootjes, en daar zijn maar een paar mensen van op de hoogte: Michael heeft elektrische krachten.

Die krachten zorgen ervoor dat Michael zonder veel moeite iemand onder stroom kan zetten, en hij gloeit zelfs een beetje in het donker. Samen met zijn moeder probeert hij dit al jaren verborgen te houden voor de wereld, maar als op een dag de pestkoppen echt te ver gaan met pesten, kan hij zijn krachten niet meer tegenhouden en wordt zijn hele leven op zijn kop gezet. In een paar dagen tijd ontdekt hij dat Taylor, het knapste meisje van de school, óók elektrische krachten heeft, dat er een mysterieuze organisatie naar hen op zoek is en dat die organisatie best wel eens gevaarlijk zou kunnen zijn. Samen met Ostin en Taylor gaat hij op onderzoek uit, maar als vervolgens zowel zijn moeder als Taylor wordt ontvoerd, zal hij moeten vertrouwen op zijn eigen krachten. Is hij sterk genoeg om deze organisatie te verslaan en zijn moeder en Taylor terug te vinden?

Gevangene van cel 25 is typisch zo’n boek is dat je in één ruk uit wilt lezen.

Twilight of Harry Potter?
‘Minstens zo goed als Twilight of Harry Potter,’ prijkt op de voorkant van dit boek. Dat is natuurlijk nooit slim om te zeggen, aangezien het boek vervolgens vergeleken gaat worden met een meesterwerk als Harry Potter en het dan bijna altijd tegenvalt. Dat geldt ook voor Michael Vey: voor mijn gevoel komt het (nog) niet in de buurt van Harry Potter en is het al helemaal niet te vergelijken met Twilight. Dit betekent echter zeker niet dat Gevangene van cel 25 een slecht boek is. Integendeel: het is leuk, origineel, grappig en ontzettend spannend. Je moet het alleen niet gaan vergelijken met Twilight of Harry Potter, want daar lijkt het verhaal gewoon totaal niet op.

Op zichzelf is Gevangene van cel 25 dus gewoon een erg leuk en spannend verhaal. Het leest lekker weg doordat het uit veel korte hoofdstukjes, en het heeft een erg originele invalshoek: in plaats van magische krachten hebben de kinderen in dit boek namelijk eerder wetenschappelijke krachten. Wetenschap speelt daarom ook een belangrijke rol in dit boek. Zo is Michaels vriend Ostin een behoorlijke wetenschapsnerd en meet hij maar al te graag op hoeveel elektriciteit er eigenlijk in Michaels lichaam zit. Bijna alles is door de wetenschap te verklaren, en dat zorgt ervoor dat het niet moeilijk is om je de gebeurtenissen in het boek ook echt voor te stellen.

Veel dialogen
Een klein minpuntje is dat het verhaal heel erg leunt op de dialogen. Ze lopen dan wel soepeltjes, komen geloofwaardig over en lezen erg lekker weg, maar er had wat mij betreft net wat meer aandacht besteed mogen worden aan beschrijvingen van bijvoorbeeld omgevingen en personages. Je leest nu regelmatig wel wát iemand precies zegt, maar het wordt bijna nooit duidelijk op wat voor manier dit gezegd wordt. Bovendien voegen niet alle dialogen evenveel toe aan het verhaal, en dat haalt hier en daar toch een klein beetje de vaart uit het boek.

Spanning, actie en een heel klein beetje (kinderlijke) liefde
Gevangene van cel 25 staat vooral in het teken van spanning en heel veel actie, maar er is zeker ook ruimte voor een beetje liefde. De personages zijn immers al rond de 15, al komen ze regelmatig wat kinderlijk over, wat waarschijnlijk ook verklaart waarom dit boek eerder terug is te vinden in de kinderboekenkast dan in de kast voor young adults. Michael en zijn vrienden luisteren bijvoorbeeld nog braaf naar hun ouders, vieren hun verjaardag het liefst met familie en richten een clubje op zodra ze merken dat er meer kinderen zijn met elektrische krachten (de Elektroclan). Afgezien daarvan zijn ze echter vooral heel grappig en leuk, en zorgt het feit dat het verhaal vanuit het perspectief van zowel Michael als Taylor is geschreven ervoor dat je als lezer precies weet wat er allemaal speelt.

Conclusie
Gevangene van cel 25 is het spannende begin van een nieuwe serie vol actie, avontuur en zelfs een klein beetje romantiek. Het leest erg lekker weg, met korte hoofdstukjes en veel dialogen, al voegen niet alle dialogen evenveel toe aan het verhaal en had iets meer beschrijving geen kwaad gekund. Dat neemt echter niet weg dat dit typisch zo’n boek is dat je in één ruk uit wilt lezen, en ook al heeft het een redelijk afgesloten eind, toch ben ik zelf in elk geval erg blij dat het tweede deel, De macht van de Elgen, zojuist is verschenen!

[product_page sku=”9789020649215″]

Michael Vey 1: Gevangene van cel 25 Boek omslag Michael Vey 1: Gevangene van cel 25
Michael Vey 1
Richard Paul Evans
9789020649215
Kluitman
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Marije behoort tot de Harry Potter-generatie en het is daarom ook niet gek dat de boeken over de tovenaarsleerling, die meteen haar eerste kennismaking met de wereld van fantasy waren, nog steeds haar lievelingsboeken zijn. Ondertussen heeft ze de rest van de fantasywereld ook ontdekt. Ze is dol op het lezen van young adult-boeken, dystopische verhalen, epische fantasy en eigenlijk alle kinderboeken waar ook maar een beetje magie in voorkomt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.