Merel Jansen en de Verboden Stad – Will Mabbitt

0
74

Omslag Merel Jansen en de Verboden Stad

Na Merels hachelijke belevenissen in De ongelooflijke avonturen van Merel Jansen zou je misschien zeggen dat het nu eindelijk wat rustiger wordt voor haar. Niets blijkt echter minder waar te zijn. Merel peutert dan misschien niet meer in haar neus (nou ja, eigenlijk wel, maar ze eet het in elk geval niet meer op!), maar tijdens haar laatste bezoekje aan de bizarre toekomstige wereld, heeft ze iets achtergelaten wat haar in dit tweede deel komt achtervolgen. De brief die ze destijds in een wanhopig moment overboord gooide is namelijk gevonden door een oude tovenares, en die tovenares heeft geen goede bedoelingen met Merel Jansen…

Op een nacht stuurt de oude tovenares kruipers naar de slaapkamer van Merel Jansen: enge lianen die alles pakken wat ze te pakken kunnen krijgen. De slimme Merel weet ze te ontwijken, maar tot overmaat van ramp zijn wel een doos lego, Merels dvd-recorder, haar teennagelcollectie én haar babyzusje Maudje ontvoerd! En Maudje is dan misschien wel een lastig, vervelend en onsmakelijk zusje, maar het is wel Mérels zusje. Merel hoeft er dan ook niet lang over na te denken voor ze samen met de kruipers terugreist naar de andere wereld. Zal het haar lukken haar zusje te redden én uit handen te blijven van de kwaadaardige tovenares?

Persoonlijk vond ik dit tweede deel wat minder sterk dan het eerste, maar desondanks zorgt de combinatie van Will Mabbitts schrijfstijl en de illustraties van Ross Collins wederom voor een spannend, origineel en mysterieus verhaal dat erg nieuwsgierig maakt.

Een nieuw verhaal in dezelfde wereld
Merel Jansen en de Verboden Stad is dus het vervolg op De ongelooflijke avonturen van Merel Jansen en speelt zich af in dezelfde wereld, maar toch is dit tweede deel ook prima onafhankelijk te lezen van het eerste. Er wordt genoeg uitgelegd om alles goed te kunnen volgen en daarbij is Merels nieuwste verhaal gewoon een compleet nieuw avontuur, met veel nieuwe personages, enge monsters en gevaarlijke plekken… Toch is een beetje achtergrondkennis wel heel leuk, want er wordt regelmatig terugverwezen naar het eerste boek en er komen ook weer een aantal oude bekenden voorbij, zoals de pijprokende piratengeit Pelf, de stille loris Sinistere Suss en het mensenjongetje Jarvis.

Waar we in het eerste boek ook achterkwamen is dat de wereld waarin Merel belandt eigenlijk een soort toekomstige versie van de onze is, waar de mensen zijn uitgestorven en de dieren de baas zijn. Zo bleek de Vervloekte Zevende Zee in het eerste deel recht boven Londen te liggen, en ook deze keer komen we weer allemaal bekende locaties tegen tijdens Merels reis naar de Noeworld. Langzaam maar zeker leer je deze mysterieuze wereld dus steeds beter kennen, maar wat er nou precies gebeurd is met alle mensen blijft voorlopig nog een raadsel. Hopelijk krijgen we daar in het derde boek over Merel Jansen meer over te weten!

Eén klein dingetje waar ik tegenaan liep was alleen de vertaling van de Noeworld (in het Engels de ‘Noo World’). Deze vertaling had wat mij betreft iets beter gekund, omdat het in het Nederlands nu toch iets minder duidelijk is dat het om de Nieuwe Wereld (Amerika) gaat en kleine taalgrapjes zo verloren gaan (‘De Noeworld? Ik weet niet eens waar de oude is!’).

Grappig, maar ook behoorlijk spannend
Net zoals het eerste deel is ook Merel Jansen en de Verboden Stad weer behoorlijk grappig. Het verhaal wordt wederom verteld door een best wel aanwezige verteller, die zonder problemen midden in een superspannend moment over pluizige konijntjes begint te vertellen. Hij richt zich regelmatig tot de lezer en betrekt je zo echt bij het verhaal. En niet alleen de vertelstijl is erg grappig, ook de manier waarop het boek is vormgegeven. Natuurlijk zit het weer vol met geweldige illustraties van Ross Collins, maar ook de opmaak van het verhaal is behoorlijk bijzonder. Zo vallen de letters mee naar de onderkant van de pagina als Merel ergens naar beneden tuimelt, en als er een stilte valt, dan zijn de pagina’s ook echt helemaal stil, met geen enkele letter!

Toch moet ik zeggen dat ik dit tweede deel net iets minder grappig en spannend vond dan het eerste deel. De personages spreken in dit vervolg namelijk af en toe in behoorlijk formeel en ingewikkeld taalgebruik, wat voor oudere lezers misschien wel grappig is, maar voor de wat jongere lezers waarschijnlijk toch ten koste zal gaan van de humor en spanning. Toch neemt dat niet weg dat Merel en haar vrienden weer flink wat spannende (en vaak ook behoorlijk griezelige) avonturen beleven, waardoor Merel Jansen en de Verboden Stad nog steeds een erg vermakelijk verhaal is voor alle leeftijden.

 

RECENSIEOVERZICHT
Conclusie
Vorig artikelNieuw project van Peter Jackson: The Mortal Engines
Volgend artikelDe angstaanjager 2: Spel van angst – Michael Grant
Marije behoort tot de Harry Potter-generatie en het is daarom ook niet gek dat de boeken over de tovenaarsleerling, die meteen haar eerste kennismaking met de wereld van fantasy waren, nog steeds haar lievelingsboeken zijn. Ondertussen heeft ze de rest van de fantasywereld ook ontdekt. Ze is dol op het lezen van young adult-boeken, dystopische verhalen, epische fantasy en eigenlijk alle kinderboeken waar ook maar een beetje magie in voorkomt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here