Layers – Ursula Poznanski

0
125

Na Erebos en Saeculum is Layers alweer de derde YA-thriller die de Oostenrijkse Ursula Poznanski heeft geschreven. Net als in haar eerste twee young adult-boeken zoekt Poznanski ook in Layers weer de grens tussen werkelijkheid en fantasie op: deze keer niet in de vorm van een videogame of een middeleeuws rollenspel, maar met behulp van een complexe virtuele wereld die alleen te zien is als je in het bezit bent van een speciale AR-bril. Wederom een interessant gegeven, maar weet Poznanski haar lezers daarmee net zo mee te slepen als met haar vorige YA’s?

Spannend begin
Zoals we van Poznanski gewend zijn, begint haar verhaal meteen spannend. De zeventienjarige Dorian is weggelopen van huis en van zijn gewelddadige vader, en nu probeert hij te overleven op straat. Hij graaft in vuilcontainers op zoek naar voedsel en komt regelmatig in aanraking met andere daklozen, die het niet bepaald goed met hem voorhebben. Vooral bullebak Emil lijkt hem steeds weer te pakken te willen nemen. Maar dan wordt Dorian op een dag wakker in een warme, kleverige substantie en met een metaalachtige geur in zijn neus. Naast hem ligt de gedaante van Emil in een plas bloed, en hij is vermoord met Dorians zakmes…

Dorian heeft geen idee wat er gebeurd is, maar één ding is in elk geval zeker: hij moet maken dat hij wegkomt. Precies op dat moment verschijnt er een man die zegt dat hij hem kan helpen. Omdat Dorian geen keus heeft, besluit hij met hem mee te gaan naar de villa van de mysterieuze welzijnswerker Bornheim. Daar lijkt een droom voor hem uit te komen: eindelijk mag hij weer slapen in een bed, krijgt hij heerlijk eten en kan hij verder met zijn opleiding. En voor dat alles hoeft hij maar één ding te doen: goed verzegelde relatiegeschenken afleveren bij kennissen van Bornheim. Niets mis mee, toch? Zo denkt Dorian er ook over, maar hij ontdekt al snel dat er toch een addertje onder het gras zit…

Poznanski is erg goed in het creëren van mysteries, en elk antwoord roept weer nieuwe vragen op.

Een wereld met meerdere lagen
In Layers speelt Poznanski met meerdere lagen door het intrigerende gebruik van augmented reality. Als het afleveren van één van die mysterieuze pakketjes op een dag namelijk misgaat en Dorian besluit om hem zelf te openen, ontdekt hij dat er een AR-bril in het pakje zit, die een extra laag toevoegt aan de wereld die je door de bril bekijkt. Dat begint onschuldig met extra informatie over personen en bedrijven, maar Dorian ontdekt al snel dat de makers van deze bril heel wat kwaadaardigere bedoelingen hebben, en dat de bril absoluut niet in verkeerde handen mag vallen… Dat is het begin van een spannend avontuur waarin de grenzen tussen fantasie en realiteit steeds vager worden en niets is wat het lijkt.

Juist doordat het zo vaag blijft wat nu wel echt is en wat niet, blijf je nieuwsgierig naar hoe alles nu eigenlijk in elkaar zit. Poznanski is erg goed in het creëren van mysteries, en elk antwoord roept weer nieuwe vragen op. Hierdoor blijf je het hele verhaal lang geïntrigeerd en blijft het lastig om het boek weg te leggen. Uiteraard zet Poznanski haar lezers ook weer totaal op het verkeerde been. Zoals we van haar gewend zijn zit Layers vol onverwachte wendingen, waardoor ook het einde van dit boek weer als een flinke verrassing komt.

Minder spanning, minder diepgang
Toch moet ik eerlijk toegeven dat Layers me wat tegenviel. Na Erebos en Saeculum had ik hoge verwachtingen en keek ik enorm uit naar de nieuwe ‘Poznanski’. Na het spannende begin zakt het verhaal echter behoorlijk in, en ook al blijft het vlot weg lezen en weet Poznanski’s schrijfstijl absoluut te boeien, toch duurt het even voor de spanning weer op gang komt. In tegenstelling tot Poznanski’s eerdere young adults heeft dit verhaal me niet van begin tot eind op het puntje van mijn stoel laten zitten. Het zit goed in elkaar, is zo nu en dan flink spannend en heeft zeker een interessant en intrigerend plot, maar toch had ik net wat meer verwacht.

Ook de personages blijven nogal vlak. Het verhaal is geschreven vanuit het perspectief van Dorian, maar wordt toch echt voornamelijk gedragen door alles wat hij meemaakt. Zijn emoties blijven verder wat achterwege. Dat is bijvoorbeeld erg goed te merken als hij valt voor een meisje in de villa van Bornheim. Hij is meteen smoorverliefd op deze Stella, en de liefde is wederzijds, maar toch voel je die klik als lezer niet en wekt hun relatie nauwelijks emoties bij je op. Dat zorgt ervoor dat je toch net wat minder goed met Dorian kunt meeleven, en ik denk dat dat gebrek aan diepgang ook één van de oorzaken is dat het verhaal wat minder spannend is dan het zou moeten zijn.

Conclusie
Misschien waren mijn verwachtingen voor Layers wel iets te hoog en zal het boek lezers die nog nooit iets van Poznanski hebben gelezen allesbehalve tegenvallen. Zelf kan ik het echter niet helpen dit boek te vergelijken met haar eerdere YA’s, en dan blijkt toch dat de personages wat minder goed zijn uitgewerkt en het boek een stukje minder spannend is. Dat neemt echter niet weg dat Layers nog steeds een erg sterk verhaal is dat zeker in de smaak zal vallen bij iedereen die houdt van een beetje spanning en mysterie, en die geïnteresseerd is in futuristische technologie. En ik? Ik kijk nu alvast uit naar Poznanski’s volgende young adult, die hopelijk weer net zo spannend is als haar eerdere boeken!

[product_page sku=”9789047708681″]

Layers
Ursula Poznanski
Lemniscaat

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here