Het lied van de nacht – Camilla Morgan-Davis

1
112

Omslag Het lied van de nacht

De achttienjarige Maila woont bij haar adoptieouders in een kleine gemeenschap van weerwolven. Ze hoort bij de Toron Isil, een roedel weerwolven die geen mensenvlees eet en niemand aanvalt, tenzij ze zich moet verdedigen. Helaas is dat niet gemakkelijk, want de geur van mensenvlees is verleidelijk. Maar wanneer een wolf van de Toron Isil mensenvlees eet, zal hij veranderen in een bloeddorstige, wilde wolf en hoort hij voortaan bij de Rode Klauwen, een groep gewetenloze en levensgevaarlijke weerwolven. Maila’s leven in de gemeenschap is vrij rustig, maar wanneer ze de knappe jongen Ren ontmoet, verandert alles. Maila blijkt uitverkoren te zijn om de Rode Klauwen te verslaan, wat voor de Rode Klauwen betekent dat de jacht op de Uitverkorene is geopend…

Om de Rode Klauwen te verslaan, moet Maila hun leider onthoofden en zijn hoofd naar het Rijk van Ayta brengen. Maar de Rode Klauwen zijn er net zo op gebrand om Maila te verslaan, aangezien zij onsterfelijk zullen worden wanneer ze het vlees van de Uitverkorene eten. En dat is nog niet het enige waar Maila zich zorgen over maakt: Ren, de knappe jongen op wie Maila vrijwel meteen verliefd wordt, blijkt haar Othar te zijn, een krijger die opgeleid is om haar te beschermen en voor haar te sterven. Een relatie zou dodelijk voor hen zijn, aangezien de liefde hun lichamen zou verzwakken. Het is dus duidelijk dat Maila een zware tijd te wachten staat. Zal het haar lukken de Rode Klauwen te verslaan en zo de Toron Isil en de mensheid te behoeden voor een verschrikkelijk kwaad?

Uitgebreid verhaal
Wat vrijwel meteen duidelijk wordt, is dat Het Lied van de Nacht een behoorlijk groot en uitgebreid verhaal is. Er zijn meerdere verhaallijnen, er wordt geswitcht tussen personages en het boek zit vol met vreemde begrippen en verhalen binnen het eigenlijke verhaal. De wereld die Camilla Morgan-Davis creëert is enorm groot en gedetailleerd. Het duurt daardoor even voordat je als lezer echt doorhebt wat er nu precies aan de hand is en hoe de boel in elkaar steekt. Toch wordt al vrij snel duidelijk dat het leven van Maila behoorlijk gevaarlijk is en dat deze weerwolven, zowel de Rode Klauwen als sommige Toron Isil, geen lieverdjes zijn. De sfeer van het verhaal lijkt een beetje Oost-Europeaans en doet denken aan films als Blood & Chocolate, waarin ook geen zoetsappige weerwolven te vinden zijn, maar gestreden wordt op leven en dood.

Helaas zorgt het uitgebreide en gedetailleerde verhaal wel voor heel wat losse eindjes. De schrijfster laat het lijken alsof alles onlosmakelijk met elkaar verbonden is, maar hoe die verbintenis tot stand is gebracht en hoe alles nu daadwerkelijk in elkaar zit, blijft een beetje vaag. Er wordt bijvoorbeeld gesproken over de Orchimola, een bloem die onlosmakelijk verbonden is met Maila. Als zij sterft, sterft de bloem ook. Maar wat de rol van deze bloem nu precies is, blijft onduidelijk. Zulke dingen zorgen ervoor dat je als lezer toch al snel wat plotgaten ziet, die misschien wel opgevuld hadden kunnen worden als de wereld van Maila net iets duidelijker uitgelegd was.

Geen zwijmelverhaal
Het Lied van de Nacht is absoluut geen zwijmelverhaal, wat op z’n tijd zeker niet verkeerd is. Natuurlijk zit er een onmogelijke liefde in het verhaal, maar dat is maar een klein aspect dat bijna weggedrukt wordt door de enorme hoeveelheid actie in het boek. Dit zorgt voor heel wat spanning, maar het nadeel hiervan is dat je als lezer op afstand blijft van de gevoelens van de hoofdpersonages. Je weet nauwelijks wie Maila van binnen nu echt is en wat ze precies voelt. Ze maakt ontzettend veel mee, maar het enige dat we zien is een harde buitenkant: af en toe laat ze haar emoties wel gaan en barst ze in een huilbui uit, maar zonder dat we weten waarom ze nu precies huilt. Er wordt nauwelijks ingegaan op de emoties en gevoelens van de personages, waardoor het erg moeilijk wordt om je met ze te identificeren.

Mooi, maar lastig taalgebruik
Het Lied van de Nacht is vertaald vanuit het Italiaans, wat gegarandeerd mooie zinnen en kleurrijke woorden oplevert. Het boek zit vol met prachtige beeldspraak en mooi geformuleerde zinnen. Dit gaat echter zo ver dat de zinnen af en toe nauwelijks te begrijpen zijn. Het taalgebruik is net iets te complex en te bombastisch, waardoor het verhaal niet altijd even gemakkelijk leest. Ook dit zorgt weer voor afstand tussen het verhaal en de lezer. Het is moeilijk om alles te begrijpen en alles mee te krijgen, terwijl het juist van belang is dat je als lezer de aandacht erbij houdt. Er komen namelijk zoveel namen en begrippen aan bod, dat als je er eentje mist, je algauw de draad van het verhaal kwijt bent.

Conclusie
In principe is Het Lied van de Nacht een erg mooi verhaal vol prachtige beeldspraak en mooi geformuleerde zinnen, maar dit komt helaas niet zo goed uit de verf. Het verhaal is zo uitgebreid dat onduidelijk blijft hoe alles nu precies in elkaar zit, de personages zijn afstandelijk en het taalgebruik is vaak net iets té complex en bombastisch, waardoor je er als lezer soms weinig van begrijpt. Dit alles maakt Het Lied van de Nacht ondanks zijn prachtige omslag helaas niet echt een aanrader.

1 REACTIE

  1. Ik vind dat dit niet waar is. Ik vind dit boek zeker een aanrader voor mensen die graag lezen. Ik vond het zelf een goed verhaal en ik hoop dat er ook een tweede boek van komt/is.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here