Het Antiserum – Patricia Verlinde

0
93

Omslag Het Antiserum

In Het Antiserum wordt Melanie vreselijk gepest sinds de werkweek van twee jaar eerder, waar ze vernederd werd door Caroline, het populairste meisje uit de klas. Toen ze van streek in het donker door de bossen rende, werd ze gebeten door een hond. Een half jaar daarvoor heeft haar vader ook nog eens zelfmoord gepleegd. Melanie heeft het hier nog steeds moeilijk mee en dat gepest helpt ook niet. Twee jaar na de werkweek komt er een nieuwe jongen op school: Tristan. De twee worden smoorverliefd, maar niet alles is wat het lijkt. Tristan en zijn zus Elizabeth lijken anders te zijn, iets verborgen te houden. Melanie blijkt zich midden in een eeuwenoude vete tussen vampiers en weerwolven te bevinden waarin ze probeert uit te vogelen wat haar rol in dit alles nou precies is.

Twilight
Het Antiserum is vooral bedoeld voor de liefhebbers van Twilight. Er wordt meerdere malen in het boek gezegd dat Melanie dit boek vaak leest en het een prachtig verhaal vindt. Vooral als blijkt dat Tristan zelf ook een vampier is, kan ze er maar niet over uit dat hij misschien wel haar eigen Edward zou kunnen zijn. Het boek barst daarnaast ook van de verwijzingen naar het boek van Stephenie Meyer. Vooral de plot is in het begin redelijk hetzelfde, alleen is het niet het meisje dat nieuw op school is, maar de jongen. In het begin van het boek ontmoet Melanie Tristan voor het eerst in een klaslokaal. Klinkt bekend? Het gaat nog verder: omdat Melanie de enige in de klas is die alleen zit, komt de nieuwe leerling naast haar zitten. Melanie is meteen ondersteboven van de schoonheid van Tristan: hij is “onmenselijk knap.” Het pesten zorgt echter voor een nieuw element en hoe verder het boek vordert, hoe meer het loskomt van Twilight. Toch blijven de gelijkenissen hangen. Niet alleen doet Tristan denken aan Edward in zijn doen en laten, maar Melanie stelt zich, net als Bella, op als het zwakke meisje. De “goede” vampiers zijn daarnaast ook de vegetariërs die je in Twilight tegenkomt: ze drinken alleen dierenbloed en hun ogen zijn goud van kleur in plaats van bloedrood. Wat dat betreft doet Het Antiserum dus eerder een beetje denken aan fanfiction dan aan een op zichzelf staand boek.

Afgezien van de soms onhandige schrijfstijl en de onnodige redactiemissers is Het Antiserum een onderhoudend verhaal voor liefhebbers van vampiers en verhalen over onmogelijke, maar ware liefde.

Vlakke personages
De personages in Het Antiserum blijven vrij vlak. Zoals ik al zei lijken Tristan en Melanie behoorlijk op Edward en Bella, maar waar Bella vreselijk onhandig is, is Melanie bijna het hele boek door alleen maar aan het huilen. Na elke ontrafeling en elke gebeurtenis barst Melanie weer in tranen uit. Meer eigenschappen krijgen de twee hoofdpersonen niet. Tristan is perfect, Melanie is kwetsbaar en hun liefde is volmaakt. De andere personages, zoals Melanies oom, Rob, en haar beste vriendin Michelle, krijgen wat dat betreft ook niet veel bijzonders mee. Ze lijken alleen te fungeren als instrumenten om de plot te kunnen vorderen. Daarnaast komen de dialogen niet altijd even geloofwaardig over omdat de achttienjarige personages precies hetzelfde praten als de eeuwenoude vampiers. Elizabeth, de zus van Tristan, lijkt nog het meest uitgediept te zijn. Het was misschien interessanter geweest als zij de hoofdrol had gekregen, aangezien zij ook haar eigen onmogelijke liefde heeft.

Schrijfstijl
Het Antiserum is de debuutroman van Patricia Verlinde en dat is eigenlijk ook wel te merken. Ze heeft een erg brede woordenschat, maar weet er nog niet helemaal goed mee om te gaan. Haar schrijfstijl is erg bloemrijk en beeldend, maar haar pogingen om dit vol te houden slaan de plank nog wel eens mis. Door zinnen als “Haar stem klonk als tientallen violen in de nacht” of “Zijn ogen veranderden van kleur waar ik bij stond. Het vloeibare goud viel in fonkelende sterren uit elkaar en dwarrelde rond in een karamelkleurig universum” is goed te zien dat Verlinde heeft geprobeerd om poëtische beelden te creëren, maar zulke vergelijkingen halen de lezer soms juist eerder uit het ritme dan dat ze geloofwaardig zijn. Zouden violen bij nacht namelijk anders klinken dan bij dag?

Redactiefouten
Ondanks dat het boek er doorgaans netjes uitziet, zijn er toch nog wel wat dingen die op een negatieve manier opvielen. De witregels tussen verschillende fragmenten binnen een hoofdstuk vielen nog wel eens weg als de nieuwe alinea op een andere bladzijde kwam. Omdat er steeds maar een enkele witregel tussen zit, is het lastig te zien dat het dan om een overstap naar een nieuw fragment gaat, waardoor ik me verscheidene keren heb moeten afvragen of ik een stuk heb gemist. Dit is iets wat moeilijk te zien is, behalve als je het boek echt leest. Het is geen onoverkomelijk probleem, maar wel eentje die je uit het verhaal haalt. Daarnaast bevat het boek de nodige spel- en grammaticafouten, wat erg jammer is aangezien het boek op deze manier toch net wat minder lekker weg leest.

Onverwacht einde
Hoewel er redelijk wat elementen in negatieve zin zijn opgevallen aan dit boek, moet het wel gezegd worden dat de plot, zodra de Twilight-perikelen voorbij zijn, steeds beter wordt. Verlinde komt echt op gang als haar eigen ideeën in het verhaal worden verwerkt en hoewel er nu nog beginnersfoutjes zijn, denk ik wel dat ze veel potentie heeft. Het verhaal is voor het grootste deel mooi afgerond, al ben ik zelf na het lezen nog wel met een paar vragen blijven zitten. Wie weet iets voor een volgend deel?

Conclusie
Het Antiserum is een boek dat echt voor de fans van Twilight bedoeld is. Afgezien van de soms onhandige schrijfstijl en de onnodige redactiemissers is het een onderhoudend verhaal voor liefhebbers van vampiers en verhalen over onmogelijke, maar ware liefde.

[product_page sku=”9789078437130″]

Het Antiserum Boek omslag Het Antiserum
Patricia Verlinde
9789078437130
Uitgeverij Macc
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Alexandra heeft door het lezen van fantasyboeken ontelbare levens geleid. Zo heeft ze samen met Harry, Ron en Hermelien boterbier gedronken in De Drie Bezemstelen en volgde ze Katniss Everdeen op de voet door arena's vol moordenaars. Ze heeft niet alleen een zwak voor fantasy, maar ook een grote liefde voor sciencefiction en klassieke horrorverhalen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.