De Zee der Zuchten van Anthony Ryan is een bloedstollende mix van piraten en epische fantasy

De Zee der Zuchten is het langverwachte vijfde deel in de novellereeks over de Zeven Zwaarden uit de pen van Anthony Ryan. Ik keek persoonlijk ontzettend uit naar dit boekje, omdat er flink wat beloftes gedaan werden over het vervolg van dit verhaal. Komen we nu eindelijk te weten wat het doel is van de Zeven Zwaarden? En komt de geschiedenis van Lakorath eindelijk aan het licht? We vervolgen Guyime’s reis naar de Vijfde Zee waar wij als lezers bloedstollende piraten avonturen gaan beleven, gemixt met het ons zo gewaarde epische fantasygenre.

• Recensie | Zeven Zwaarden 1: Een pelgrimstocht van zwaarden
• Recensie | Zeven Zwaarden 2: De krakentand
• Recensie | Zeven Zwaarden 3: Stad van Liederen
• Recensie | Zeven Zwaarden 4: Fort Swartfuyr

Het verhaal

De Zee der Zuchten opent een aantal weken of maanden na Fort Swartfuyr. Guyime en zijn kompanen zijn onderweg naar de Zee der Zuchten, waar een spookeiland zou moeten liggen. Dat eiland is de geboorteplek van de Zeven Zwaarden en waar Lakorath en de andere demonen in hun wapens gevangen zijn genomen. Het eiland schijnt het eiland te zijn van één van de machtigste tovenaars ooit, genaamd Calvius Arkelion. Maar hij wordt al eeuwen niet meer gezien, net als het eiland dat altijd beweegt en nooit op dezelfde plek ligt, waardoor het eiland gezocht wordt door piraten en andere avonturiers voor alle schatten die het zou moeten herbergen.

Het spookeiland herbergt de antwoorden op de vragen die Guyime, en wij als lezer, stellen over de de zwaarden. Waarom ze gemaakt zijn en wat hun uiteindelijke doel is bijvoorbeeld. En tegelijkertijd hopen we Ekiri te vinden, de dochter van Zoeker. Het gezelschap van Guyime is nu uitgebreid met Anselm, een ridder die ook één van de vervloekte zwaarden hanteert. Hij is dubbel belast, want zijn zwaard heeft niet één demon dat erin huist, maar twee entiteiten. Die van een ridder en van de demon, welke constant in gevecht zijn om de boventoon te voeren.

Ze komen al snel aan bij een havenstad die zo goed als leeg is. Het eiland schijnt namelijk weer verschenen te zijn en alle piraten uit de wijde omgeving roken hun kans. Er is echter nóg een complicatie: de Zwarte Rover heeft zijn claim doen gelden op de haven. Hij is de meest gevreesde piraat van de Vijfde Zee en schijnt al eeuwen oud te zijn. Daar zit een magisch luchtje aan! De enige kapitein met schip die nog te vinden is en bereid is om Guyime en de anderen te vervoeren, is Shavalla. Zelf zegt ze een kaper te zijn maar Guyime vertrouwt het niet helemaal. Toch hebben ze geen andere keus starten ze hun reis op de Zee der Zuchten.

Piraten, monsters en zeegevechten

Ook dit boek mengt weer een ander genre met epische fantasy. Dit keer zijn het piraten en worden de gevechten op land afgewisseld voor gevechten op zee. Een welkome afwisseling die het verhaal weer even een nieuw blikveld geeft. De novelle zit boordevol actiescènes op zee die niet zouden misstaan in piratenfilms. Dat een gigantisch zeewezen zijn zinnen heeft gezet heeft op Guyime, maakt dit wederom tot een bloedstollend actiegedreven verhaal waar de serie zo om bekend staat. Het verliest nooit zijn tempo, voor ons als lezer wordt echt alles uit de kast getrokken. Daar doorheen verweven is nog een stukje wereldbouw en progressie voor Zoeker. Anthony Ryan weet altijd op een prachtige manier de balans te houden tussen actie en bloedstollende scenes en goed uitgewerkte karakters. Misschien is dat wel de reden waarom hij één van mijn persoonlijk favoriete auteurs is.

Op een wervelende manier krijgen we het antwoord voorgeschoteld op de vraag waarom de Zeven Zwaarden bestaan. En door dat antwoord wordt het grotere conflict waar de serie al sinds het begin heel subtiel tegenaan zit te hikken eindelijk ontvouwen. We weten nu wie de echte vijand is en ook dat Guyime geen vrede kent als hij deze niet stopt. Dat betekent dus dat we nog even doorgaan met deze serie, wat goed nieuws is voor fans.

Het enige minpuntje vond ik de eindstrijd met het grote zeemonster. Dat had een beetje een teleurstellend einde. Maar daarvoor kregen we wel antwoorden en een bruut gevecht met de Zwarte Rover. Dus we mogen niet klagen. En ook weer een nieuw bemanningslid erbij, want Shavalla is inderdaad niet is wie ze zegt dat ze is. Ik hoop in het volgende deel dat zij mooi uitgewerkt gaat worden.

Conclusie

Dit vijfde deel in deze novelle reeks is er weer eentje van dikke actie, spetterende magie en gigantische monsters. Het boek toont eeuwenoude plannen die eindelijk aan het licht komen en wordt het eindelijk duidelijk wat het doel is van de vervloekte Zeven Zwaarden. Een waardig vervolg die je als fan van Anthony Ryan absoluut niet moet missen. Dit is er een die je bijna in één ruk uitleest en je als lezer laat hunkeren naar meer.

• Koop bij BOL.com