De Stad 2: De Onsterfelijke Troon – Stella Gemmell

0
313

Met haar debuut De Stad bewees Stella Gemmell dat ze een uitstekend schrijver is en niet alleen door de bekendheid van haar overleden man een plaats op het schrijverstoneel heeft verworven. In zijn voetsporen gaat zij verder met het vertellen van epische fantasyverhalen in een oudheidachtige setting. Hoewel De Stad uitstekend op zichzelf leesbaar is en er niet duidelijk op een vervolg leek te worden aangestuurd, is dat vervolg er nu toch: De onsterfelijke troon. Maar weet zij met dit net zo dikke epos wel evenveel indruk te maken als met haar debuut?

Weer strijd om de Stad

De keizer is dood, lang leve de keizer. Nu de onsterfelijke Araeon toch gedood is, hopen de inwoners van de Stad met Archange een betere opvolger te hebben die voor vrede en voorspoed zal zorgen. Helaas is de reputatie van de Stad te groot om simpelweg met rust gelaten te worden. Uit het noorden verschijnt er schijnbaar vanuit het niets een mysterieus leger dat het op de Stad voorzien heeft. Is het de verlokking van de legendarische rijkdom van de Stad die hen aantrekt of is er iets anders aan de hand? Wie zit er eigenlijk achter dat vijandelijke leger en heeft het iets te maken met de oude vetes en de politieke intrige die al eeuwen gaande is tussen de vooraanstaande families van de Stad?

Een wisselvallig vervolg

Het is niet vaak dat mijn samenvatting nauwelijks iets vermeldt over de personages. Hij gaat dan ook vooral over de Stad, die de eigenlijke hoofdpersoon is. Krijgster Indaro Kerr Guillaume speelde in het eerste boek een belangrijke rol, maar De onsterfelijke troon volgt vooral haar jongere broer Rubin. Eerder hadden we nauwelijks van hem gehoord, maar ineens staat hij in het middelpunt van alle belangrijke gebeurtenissen. Daarmee is hij niet de enige verrassing: sommige details en gebeurtenissen uit het vorige boek blijken ineens erg belangrijk of toch net iets anders gegaan te zijn. Het komt wat slordig over en doet soms zelfs afbreuk aan het zo goed in elkaar stekende eerste deel.

Naast Rubin gaat het verhaal over een beperkt aantal personages, sommige ons al bekend, die zo ongeveer alles meemaken wat relevant is in deze oorlog. Samen vormen ze daarmee niet veel meer dan een aantal gezichtspunten die Gemmell gebruikt om het grotere verhaal van de Stad mee te vertellen. Afgezien van dat doel komen veel personages nogal betekenisloos over en als ze dat doel hebben vervuld willen ze ook nog wel eens een net zo betekenisloze dood sterven. Het is dan wel oorlog, maar toch… Gemmell geeft niet voldoende aanleiding om je echt emotioneel te hechten aan deze personages en daardoor boet het verhaal aan kracht in. Fictie moet toch vooral lezers meenemen op een reis die verschillende emoties bij hen oproept. De personages en hun ervaringen horen daarom de kern van het verhaal vormen, anders konden we ook wel een al dan niet verzonnen geschiedenisboek lezen.

Net als in De Stad is De onsterfelijke troon een grandioos geheel van samenkomende verhaallijnen, intriges en onthullingen.

Een gemiste kans dus, want voor de rest zit alles weer uitstekend in elkaar. Gemmells schrijfstijl is aangenaam en je komt gemakkelijk de lange hoofdstukken door. Ondanks de regelmatige wisselingen in perspectief wordt het verhaal niet onnodig verwarrend. Net als De Stad is De onsterfelijke troon een grandioos geheel van samenkomende verhaallijnen, intriges en onthullingen. In de spannende ontknoping worden dan ook alsnog een aantal grote open gebleven vragen beantwoord, zoals de mysterieuze oorsprong van de Stad en haar langlevende edellieden. Dat hoofdstuk is dan ook de kern waar het hele boek naartoe werkt. Of de paar honderd pagina’s aan voorbereiding die relatief korte pay-off rechtvaardigen hangt van de motivatie van de lezer af. Daarbovenop doet het antwoord ook wat af aan het mysterie dat de Stad nog behield aan het einde van het vorige boek. Soms is het beter niet alles te weten.

Conclusie

De onsterfelijke troon werkt toe naar het beantwoorden van een aantal vragen die in De Stad nog open bleven. Toch heeft zijn ontknoping niet de impact van het eerste deel; het voelt eerder als een uitgebreide appendix dan als een volwaardig vervolg. Dat had voorkomen kunnen worden als de personages minder als pionnen ter wille van de plot werden neergezet en meer als volwaardige karakters waren uitgewerkt. Toch is het mede dankzij Gemmells vertelkunst een prettig boek om te lezen.

De Stad 2: De Onsterfelijke Troon Boek omslag De Stad 2: De Onsterfelijke Troon
De Stad 2
Stella Gemmell
Luitingh Sijthoff
Januari 2017
Paperback
624

De keizer is dood... lang leve de keizer!

De zegevierende rebellen en de overlevenden van de opstand waardoor de Stad werd bevrijd van haar tiran, hebben hun hoop gevestigd op Archange. Zij heeft de keizerlijke troon bestegen, en iedereen hoopt op een era van vrijheid, vrede en stabiliteit. Maar dat is helaas niet het geval...

Terwijl de Stad na de verwoestende opstand worstelt met de terugkeer naar een normaal leven, komen er berichten binnen over een groot leger dat zich in het noorden verzamelt. Niemand weet waar het vandaan komt of wie de aanvoerder is, maar het wordt al snel duidelijk dat het leger maar één doel heeft: de stad vernietigen en iedereen - mannen, vrouwen én kinderen - uitroeien die woont binnen haar gebroken muren.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.