De kronieken van Ulriach de Waanzinnige 6: Het teken van Drie – Atalanta Nèhmoura

0
364

Aïn gaat een mooie tijd tegemoet. Hij gaat trouwen met de liefde van zijn leven en eerdaags wordt hij tot koning gekroond. Vrede lijkt in het verschiet te liggen nu hij de hulp heeft van machtige magiërs en een sterk leger.

De slangengodin Hyadra is door de dood van haar draak echter bezeten van wraak en wil Aïn daarvoor straffen. Ze is van plan hem te laten lijden voor ze hem doodt, door alles wat hem lief is te vernietigen. Er is maar één manier waarop ze kan zegevieren: een bondgenootschap met een duistere en gevreesde macht. Hyadra wordt hierdoor steeds sterker en niets lijkt haar plan nog in de weg te kunnen staan. Maar wil zij alleen Silkon veroveren en Aïn uit de weg ruimen of staat er nog veel meer op het spel?

Ondertussen probeert Dask ten koste van alles Aïn en de rest van de wereld te beschermen en lijkt hierbij de grens tussen goed en kwaad uit het oog te verliezen. De tijd die Ulriach de Waanzinnige aanduidde als “De periode van tweespalt, het moment waarop of de duisternis of het licht overwint“ is aangebroken.

Zesde deel

In de vorige boeken heeft de auteur een wereld opgebouwd waarin vele verschillende landen en volken leven, met ieder een eigen cultuur en een rijke historische achtergrond. Tussen deze landen bestaan vele oude en nieuwe conflicten, oorlogen zijn bijgelegd en weer begonnen. Als lezer maakte je kennis met de halfling Aïn, die deel uitmaakt van een eeuwenoude voorspelling en uitgroeide tot een waardig strijder en een toekomstige koning. Naast Aïn werden er in de eerste vijf delen vele personages uit allerlei volken, goed en slecht, geïntroduceerd en gevolgd. Zowel op persoonlijk gebied als hun rol in alle politieke conflicten en intriges.

En in deel 6 pakt de auteur dit op en gaat verder met de vele lijnen en persoonlijke verhalen. Het is dus beslist geen boek dat je losstaand kunt lezen. Zelfs wanneer je de vorige delen wel gelezen hebt, kost het soms even moeite om alles weer op een rijtje te krijgen. De lijst met personages achter in het boek kan hierbij erg nuttig zijn.

Ik vind het heerlijk om als lezer zo diep in een wereld te zitten dat een kleine opmerking al genoeg is om een sfeer op te roepen of om diepgang te geven aan een gesprek. Ook is het mooi om de personages steeds beter te leren kennen en te zien veranderen. Sommige ten goede en andere die bergafwaarts gaan. Hierbij is het in de boeken nooit zwart of wit en maken de omstandigheden veel verschil waardoor het levensecht overkomt.

Het nadeel is wel een beetje dat het best wat tijd kost om de draad van al deze mensen en politieke complotten weer op te pakken. Hoewel het boek vanaf het begin weet te boeien miste ik in het begin het gevoel van meeslependheid door het steeds wisselen van perspectief en de energie die ik in het boek moest stoppen om het gehele plaatje weer voor me te zien.

Lijnen komen samen

Er zijn vele verhaallijnen die ieder iets unieks hebben maar ook in meer of mindere mate samen een onderdeel zijn van een groter verhaal. Het bevrijden van de 7 en de rol van Aïn als de Ene uit de voorspellingen van Ulriach de Waanzinnige vormen het kader van het verhaal.

Daarbinnen speelt heel veel en er is een wirwar van lijnen die naast, over en door elkaar lopen. Toch zijn de verbanden te zien en de auteur weet deze subtiel en geloofwaardig in elkaar te weven tot een overtuigend geheel. Waarbij nieuwe wendingen en uitdieping van eerdere ontwikkelingen elkaar afwisselen en je totaal weer het verhaal in weten te trekken.

Langzaam maar zeker komen er lijnen steeds meer samen en blijken ook de belevenissen van de vele personages elkaar steeds meer te raken. De spanning loopt hierdoor op en wanneer er ook wat meer vaart in het verhaal komt is het boek nog maar moeilijk weg te leggen. Dit punt had voor mij wat eerder in het boek bereikt mogen worden. Nu is de introductie, hoewel boeiend, wat aan de lange kant.

Prachtige persoonlijke verhalen

Om een idee te geven van wat er allemaal speelt zal ik een korte en onvolledige opsomming geven: De strijd tegen een duistere machtige vijand, de slangengodin die wraak wil, een romantische bruiloft, plannen van de heren van drie tegen Aïn, een ontvoerd elvenkind met groot magisch potentieel, een heftige strijd met vele doden en gewonden, groot persoonlijk verdriet, verraad aan het hof van Aïn, de redding van één van de zeven, wolven, hoe ver mag je gaan om je doel te bereiken? En last but not least het voorbestaan van de wereld.

En dat is nog niet eens alles. Toch weet de auteur dit alles weer op een vlotte en fijne manier te beschrijven. Hier en daar waren wat mij betreft de beschrijvingen iets te lang en struikelde ik soms over de vele namen die genoemd worden. Maar over het algemeen leest het boek erg prettig.

Naast de vele interessante en geraffineerde intriges, de spannende veldslagen, de draken en de magie, de vele volken en de rijke geschiedenis blijven de persoonlijke verhalen mijn favoriet. Die geven warmte, conflict en diepgang aan het verhaal en maken mij nieuwsgierig naar wat er verder gaat gebeuren. Over een aantal favoriete personages zou ik dan ook graag meer willen lezen dan in het boek staat.

Conclusie

De macht van drie is niet los te lezen door de vele gebeurtenissen en verhaallijnen in de eerdere delen. Voor de lezers van de eerdere delen is dit een groot voordeel want ze stappen in een wereld met een rijke achtergrond en zullen vanaf het begin helemaal weer opgenomen kunnen worden in de sfeer van het boek.

Het boek heeft mooie persoonlijke verhalen, staat vol spannende intriges en gevechten en de strijd tussen kwaad en goed. De vele verhaallijnen worden subtiel tot een overtuigend menselijk en krachtig verhaal geweven.

De kronieken van Ulriach de Waanzinnige 6: Het teken van Drie
De kronieken van Ulriach de Waanzinnige 6
Atalanta Nèhmoura
Nimisa Publishing House
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Vorig artikel[AFGELOPEN] Win Onverschrokken van Lesley Livingston
Volgend artikelDe Krakenvorst 2: Kartaalmon – Johan Klein Haneveld
Connie is altijd al een enthousiaste lezer geweest, als kind ging ze minstens 1 keer in de week naar de bibliotheek om nieuwe boeken te halen. Ze leest bijna alle genres maar heeft vooral aan fantasy haar hart verloren. Door haar kinderen leerde ze de Young Adult fantasy kennen die ze nu naast de volwassen boeken graag leest. In haar boekenkast staan veel fantasyboeken waarvan minstens de helft van Nederlandse auteurs is. Vaak gesigneerd omdat ze samen met Jeroen (haar man) graag naar fantasyfestivals gaat en daar bijna altijd wel één of meer boeken koopt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here