Paradox van Douglas & Aletheia Prestonis een ander verhaal dan verwacht

Paradox is het vervolg op Uitgestorven en volgt voor een deel dezelfde personages, waarbij CBI-agente Frankie Cash en sheriff James Colcord het meest op de voorgrond staan. Het verhaal speelt zich een paar maanden na het eerste deel af. Het tweetal wordt bij elkaar gebracht door een moordzaak: een geesteszieke goudzoeker die afgezonderd in de bergen woont is dood in zijn woning aangetroffen. Alles wijst op een rituele moord, iets waar de neanderthalers die in deel 1 ontsnappen ook om bekend staan.

Een ander verhaal dan verwacht

Laat ik vooropstellen dat ik het jammer vond dat de neanderthalers in het vorige deel stilletjes uit beeld verdwenen en het einde daardoor niet helemaal afgerond voelde. Dat maakte me meteen enthousiast over dit deel. Alleen… gaat het verhaal helemaal niet over de neanderthalers? Er prijkt er zelfs één op de cover en op de achterflap staat dat ‘er iets raars is met de neanderthalers die zich in de bergen hebben teruggetrokken’. Helaas komen ze in het gehele boek niet aan bod. Voor liefhebbers van prehistorische wezens en vroege mensachtigen kan dat dan ook best een teleurstelling zijn, zeker als je verwacht dat zij opnieuw een belangrijke rol spelen.

Hoewel de hoofdpersonen nog wat schrikachtig zijn door wat ze eerder hebben meegemaakt, is dat eigenlijk de enige link met het vorige boek. In plaats daarvan staat een compleet nieuwe moordzaak centraal. Door de rituele en religieuze aard van de moorden heeft het verhaal gelukkig wel een interessante insteek. Doordat bepaalde sporen lijken te wijzen op het twijfelachtige bestaan van aliens, ontstaat bovendien een intrigerende combinatie. Op zich is dat een leuk uitgangspunt voor een boek, maar het betekent wel dat Paradox eigenlijk volledig op zichzelf te lezen is.

Een vergelijkbare opbouw met deel 1

Net als in het voorgaande boek is de opbouw vrij rustig. De moorden worden uitgebreid onderzocht, er wordt volop gespeculeerd en het is vooral interessant om de verschillende lijntjes aan elkaar te puzzelen. Ik moet eerlijk zeggen dat het allemaal niet erg verrassend was. Bovendien wordt het, op een tiental bladzijden tegen het einde na, zelden echt spannend. “Een thriller vol twists om van te genieten”, zoals de cover belooft, dekte wat mij betreft dan ook niet helemaal de lading.

Conclusie

Los van de verkeerde verwachtingen heb ik me prima met Paradox vermaakt. De hoofdpersonages krijgen wat meer diepgang dan in het eerste deel, maar doordat Paradox zo nadrukkelijk als vervolg op Uitgestorven wordt gepresenteerd, wekt het verwachtingen die het uiteindelijk niet waarmaakt. Op zichzelf is het echter een prima thriller met een interessante insteek, die van mij alleen nog wel wat spannender had mogen zijn.

• Koop bij BOL.com