Interview met Deborah Harkness

0
28

 

deborahharknessDeborah Harkness is professor geschiedenis aan de universiteit van Southern California en debuteerde als fictieschrijfster met Allerzielen. Het verhaal over Diana Bishop, historicus en heks, en Matthew Clairmont, wetenschapper en vampier, werd een bestseller en verscheen daarna wereldwijd in vertaling. Afgelopen maand was Deborah in Nederland om het laatste deel uit de trilogie, Het Boed des Levens, te promoten. Een mooi moment om vragen te stellen!

Je hebt een tour gemaakt in Groot-Brittannië en Nederland om Het Boek des Levens te promoten. Hoe was je bezoek aan Nederland, was je er al eens eerder geweest?
Mijn bezoek was leuk, maar helaas veel te kort. Ik was niet meer in Nederland geweest sinds de middelbare school en het was mooi om als volwassene de kans te krijgen terug te komen.

Diana en Matthew bezoeken ook een heel aantal locaties in Het Boek des Levens, zoals New Orleans, Oxford en Sept-Tours. Hoe besluit u welke locaties jij gebruikt in je boeken?

Het zijn meestal plaatsen die mij als persoon aan het hart liggen, of plaatsen die voor de tijdsperiode waarin het verhaal zich afspeelt politiek gezien relevant waren. De Auvergne was het centrum van West-Europa ten tijde van de vroege middeleeuwen, dat was uiteindelijk de reden dat dit de thuisbasis werd van de Clermonts.

Jouw oorspronkelijke idee kwam uit het feit dat je verschillende boeken over weerwolven, vampiers en demonen in een boekenkast zag staan en jezelf afvroeg wat deze schepsels in een moderne wereld allemaal zouden uitspoken. Wat fascineert jou zo in deze mythische wezens?

Ik ben gefascineerd door wat zij ons over moderne angsten en zorgen vertellen. Dat zijn de echte monsters waarmee we moeten vechten, en dat is altijd al zo geweest.

BodleianIn Allerzielen vindt Diana een verloren gewaand manuscript in de Oxford’s Bodleian Library, dat uiteindelijk een belangrijk onderdeel zal uitmaken van de trilogie. Ik heb gelezen dat jij eenzelfde ervaring had tijdens je studie, waar je een verloren manuscript van John Dee, een alchemist van rond 1600, ontdekte. Dat moet een geweldige ervaring zijn geweest voor een historicus in opleiding!

Dat was het zeker, hoewel het echt per toeval was dat ik het ontdekte. Ik was er jaren naar op zoek geweest, en kwam hem toen enkele maanden nadat ik mijn zoektocht had opgegeven opeens tegen in een oude catalogus.

Je bent professor geschiedenis aan de Universiteit van Southern California, gespecialiseerd in de wetenschap en geneeskunde. Hoe speelde dit een rol tijdens het schrijven? Vond je het bijvoorbeeld lastig om de balans tussen feit en fictie te bewaren?

Gelukkig helemaal niet. Het was zelfs erg prettig om fictie te kunnen gebruiken om enkele moeilijke vraagstukken die we al tijden niet kunnen oplossen te benaderen. Fictie wordt op die manier een kans om een waarheid te vinden in dat soort situaties.

boek des levensIn het derde boek zijn Diana en Matthew weer terug in de hedendaagse tijd. Welke tijdsperiode vond je het moeilijkst en welke het leukst om het verhaal in te schrijven? Was jouw opleiding als historicus wat dat betreft handig bij het schrijven?

Het is voor mij altijd het lastigst om te schrijven over dingen die gebeuren na 1780 en verder. Ik weet jammer genoeg niet zo heel veel over de geschiedenis van de wereld na die tijd, ook al leef ik er in! Ik ben wat dat betreft veel meer thuis in het verleden dan in het heden. Wat dat betreft vond ik het ook het leukst om te schrijven over de periode waar ik het meest van af weet: de jaren 1550-1600.

Wanneer je een trilogie schrijft kan ik me voorstellen dat het geplande verhaal in de loop van de tijd kan veranderen omdat personages zich op onverwachte manier evolueren. Hoeveel van het einde van Het Boek des Levens had je vanaf het begin al in je hoofd?

Het huidige einde was altijd het einde dat ik in mijn hoofd had. Hoewel de plot een paar verrassende twists had en hier en daar is veranderd (ik had bijvoorbeeld nooit gedacht dat Matthew een beste vriend, Hamish, had en ook Gallowglass was een complete verrassing), is het verhaal uiteindelijk toch daar gekomen waar ik het had bedacht.

boek des levensJe boeken scoren hoog in bestsellerlijsten als die van de New York Times en worden bovendien wereldwijd vertaald. Hoe is het om fans van over de hele wereld te hebben?

Dat is geweldig, in alle opzichten. Wanneer je begint met het schrijven van een boek denk je nog dat niemand het ooit zal willen lezen, behalve misschien je moeder. Om trouwe fans te hebben in Nederland, Japan en Brazilië is miraculeus en onverwachts. En het is fantastisch.

Heb je al plannen voor nieuwe boeken, nu de trilogie is afgerond?

Plannen zou al iets te sterk geformuleerd zijn. Ik heb ideeën. Die blijven rondspoken in mijn hoofd en een dezer dagen zal er een idee net lang genoeg stil blijven hangen om hem uit te kunnen. Eerst heb ik wat tijd voor mezelf nodig. Voor nu vliegen de ideeën nog te snel rond in mijn hoofd en moeten ze zich nog meer vormen. Maar ik hoop binnen niet al te lange tijd weer te beginnen met schrijven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here