Een gastblog door Sandy Butchers.
Bijna tien jaar lang werkte ik aan Bonds of Blood & Silver; een dark fantasy romance die ik volledig ik het Engels schreef. Dat voelde voor mij vanzelfsprekend. Engels was al jaren de taal waarin mijn verhalen tot leven kwamen. Toch kreeg ik regelmatig dezelfde vraag: “Waarom schrijf je als Nederlander eigenlijk een Engels boek?”
Eerlijk gezegd had ik daar nooit echt bij stilgestaan. Ik schreef simpelweg in de taal die voor mij het beste werkte. Ik werkte op internationale scholen, woonde in het buitenland… Engels was voor mij gewoon overal. De woorden stroomden makkelijk, de dialogen voelden natuurlijk en de sfeer die ik wilde neerzetten kwam precies over zoals ik hem voor ogen had…
De Nederlandse markt
Na verloop van tijd begon het toch te kriebelen. Waarom sloeg ik de Nederlandse markt eigenlijk over? Waarom konden Nederlandse lezers mijn verhaal niet gewoon in hun eigen taal beleven? Dat zette me aan het denken. Uiteindelijk besloot ik de sprong te wagen en begon ik aan de Nederlandse vertaling. Schild van Zilver zou het boek gaan heten. In mei 2025 mocht ik in About Books, het online boekenprogramma van Uitgeverij Zilverspoor, een leuk interview geven over de release van de Engelse editie. Niet veel later verscheen er een berichtje van Cocky van Dijk in mijn inbox.
“Wil je mij de eerste hoofdstukken van de vertaling opsturen?”
Dat hoefde ze natuurlijk geen twee keer te vragen. Een paar dagen later volgde er geweldig nieuws: Zilverspoor zag de Nederlandse vertaling helemaal zitten. Ik stroopte mijn mouwen op en ging vol enthousiasme aan de slag.
Vertalen bleek tóch lastig
Mijn redactrice, Kelly van der Laan, had me al gewaarschuwd dat vertalen echt een vak apart was. En ze had natuurlijk gelijk. Aan de ene kan had ik een groot voordeel. Ik kende het verhaal van binnen en van buiten. Ik wist precies wat iedere scène, iedere emotie en ieder gesprek moest overbrengen. Ik hoefde niet te raden naar de bedoeling achter een zin; die had ik immers zelf bedacht. Maar juist dát maakte het soms ook ingewikkeld.
Ik was zó gewend geraakt aan het schrijven in het Engels, dat Engelse zinsconstructies regelmatig ongemerkt mijn Nederlandse tekst binnenslopen. Zinnen klonken niet lekker, uitdrukkingen voelden vreemd en soms bleek een letterlijke vertaling simpelweg niet te werken. Schild van Zilver werd daardoor veel meer dan een vertaling. Het werd voor mij een spoedcursus Nederlands, grammatica en stijl.
Twee talen, twee totaal verschillende werelden
Tijdens het vertalen ontdekte ik hoeveel verschillen er eigenlijk bestaan tussen de Amerikaanse en Nederlandse schrijfstijl. Gebruik ik dubbele aanhalingstekens of enkele? Schrijf ik bondig of juist uitgebreider? Ligt de nadruk op een razendsnel plot of geef ik mijn personages meer ruimte om te ademen?
Ik merkte dat ik mezelf tijdens het vertaalproces veel vaker afvroeg of een scène echt voelde. Misschien kwam dat juist doordat ik minder vertrouwd was met het schrijven in het Nederlands. Ik moest veel bewuster nadenken over ieder woord en iedere zin en misschien was dat uiteindelijk wel het grootste cadeau van dit hele proces. Doordat ik mezelf dwong diep te graven, kregen scènes meer emotie, meer sfeer en meer details. Als ík het niet voelde tijdens het schrijven, hoe moest een lezer het dan ooit voelen?
Een verhaal dat sterker werd
Toen de laatste punt eenmaal op (het digitale) papier stond, ontdekte ik iets bijzonders. De Nederlandse versie was ruim 20.000 woorden langer geworden dan het oorspronkelijke Engelse manuscript. Niet omdat ik eindeloos had uitgeweid, maar omdat het verhaal simpelweg meer ruimte had gekregen om te groeien. Personages kregen meer diepgang en de wereld voelde rijker dan ooit. Daarnaast kreeg ik nog een prachtige kans: ik mocht het boek zelf illustreren!
Ik maakte twaalf tekeningen die voor mij de belangrijkste momenten uit het verhaal vastlegden. Het was ontzettend bijzonder om niet alleen de woorden, maar ook de beelden achter mij verhaal te mogen delen. Die illustraties vormen nu een extra laag die het verhaal nóg meer tot leven brengen.
Een droom die uitkwam
Terugkijkend op het hele proces, voelde het bijna onwerkelijk hoeveel er in beweging was gekomen. Wat begon als een Engels manuscript, groeide uit tot twee volwaardige edities van hetzelfde verhaal. Vanaf 31 juli 2026 is mijn boek verkrijgbaar in twee talen: Bonds of Blood & Silver (Engels) én Schild van Zilver (Nederlands). En alsof dat dag nog niet genoeg was, mocht ik deze mijlpaal vieren met een releaseparty tijdens Castlefest: een droom waar ik jarenlang alleen over had durven fantaseren.
Ik had nooit gedacht dat één vertaling me zoveel zou leren. Niet alleen over taal, maar ook over schrijven, over mijn eigen verhaal en over mezelf als auteur. En daar ben ik ongelooflijk trots op. Hopelijk mag Schild van Zilver straks ook jou meenemen naar een wereld vol magie, gevaar, romantiek en avontuur.
Sandy Butchers
is freelance illustrator en schrijver. Met zowel haar geschreven als geïllustreerde werk sleepte Sandy prijzen en nominaties in de wacht. Zo won een van haar korte verhalen in 2022 een award in de Writers of the Future contest en werd een van haar tekeningen in 2024 genomineerd voor een ESFS-Award. In 2025 verscheen haar dark fantasy romance, getiteld Bonds of Blood & Silver. Op Castlefest komt de Nederlandse vertaling ervan uit: Schild van Zilver.
Het boek is ook te bestellen via de website van Sandy Butcher.
