In 2018 bezocht ik mijn allereerste fantasy evenement: Elfia Haarzuilens, samen met twee vriendinnen die ook nog nooit waren geweest. Wat vonden we het spannend! Maar zodra ik over de grens van Elfia stapte, wist ik het: hier hoor ik thuis! Dit zijn mijn mensen, dit is mijn wereld. Het is nu ruim 6 jaar later, en afgelopen weekend presenteerde ik het tweede boek in mijn eigen fantasy serie (Levende Steden 2: Scherven van verzet) op Elfia Arcen. Wat een feest! Ik neem je graag mee op mijn reis naar dit moment, en hoe ik deze Elfia als auteur heb ervaren!
Keihard werken
Ergens in juli/augustus kwam het nieuws… Cocky (mijn redacteur en uitgever van Zilverspoor) zei dat ze wilde proberen om mijn tweede boek klaar te hebben voor Elfia Arcen half september. Ik zag daar enorm naar uit, want mijn eerste boek (Levende Steden 1: Verloren Aluria) was uitgekomen op Elfia Haarzuilens, het jaar ervoor. Dus er begonnen steeds meer mensen te vragen naar deel 2!
Zodra Cocky in de versnelling schoot, versnelde ik mee. Ik was blij dat ik de weken ervoor al hard hard gewerkt om de cover en alle illustraties af te maken. Want als Cocky eenmaal op stoom is, dan is er geen houden meer aan! We deden samen redactie van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat.
We discussieerden over het verschil tussen een mast en een giek, over wanneer iets té veel foreshadowing is (is het echt nodig om te hinten naar dingen die in boek 9 gaan gebeuren..?) en Cocky herinnerde me eraan dat mijn personages vrienden zijn met de levende steden, dus dat het gek is als ze die niet helpen (ja, oeps! Dat was een overblijfsel uit een eerdere versie…). Deadline voor aanleveren bij de drukker was 11 september… en een week daarvoor hadden we nog zo’n 15 hoofdstukken te gaan. Ik vond het mega spannend… zouden we het gaan halen??
En toen, opeens, in het weekend van 7 september, waren we er doorheen! We hadden alle hoofdstukken gehad, en Cocky had niet zulke grote plotgaten ontdekt dat we de uitgave toch moesten uitstellen. Gelukkig!
In de laatste week voor Elfia was mijn werk nog niet klaar, ook al lag het boek dan bij de drukker. Ik had mezelf natuurlijk weer van alles in het hoofd gehaald… Ik wilde een mini Encyclopedie van Erimaer maken, als een klein extraatje voor kopers van het boek. En ik wilde mooie artprints laten drukken van de cover illustratie. Ohja, en ook nog even een trailer maken van het boek, om daarmee de cover en het boek officieel te onthullen tijdens de uitzending van About Books op de woensdag voor Elfia. Ik kan toch wel zeggen dat ik elke vrije minuut heb gebruikt om alles af te krijgen wat ik in gedachten had… Maar het is gelukt!
Elfia tijd!
En toen was het eindelijk zo ver! Elfia Arcen brak aan, en ik mocht erheen met mijn gloednieuwe boek. Ik zat behoorlijk te stuiteren in de auto op weg naar het festival! Ik stond inmiddels al bijna 1,5 jaar met mijn eerste boek op de festivals, maar er nu met 2 mogen staan was ook echt dubbel zo gaaf. Op de een of andere manier voelde het serieuzer, alsof ik hiermee heb bewezen dat ik geen eendagsvlieg ben, maar dat er écht meer boeken komen.
En Elfia beloonde mijn harde werk op alle manieren. Het weer was fantastisch, zonnig, warm en prachtig. Het festival was drukbezocht, en onze stand (die van uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron) was drukbezocht en een gezellige boel.
Ik kan niet anders dan erbij stilstaan hoe snel het gegaan is: van die eerste keer Elfia in 2018, toen ik nog niemand kende, en op goed geluk een boek van Cocky kocht, en nu sta ik met alle Zilvers in de stand, nóg meer op mijn plek op Elfia dan ik toen die eerste keer al voelde. Ik kan zo genieten van deze dagen op de festivals, en zéker Elfia, waar ik dit magische wereldje heb ontdekt.
Ik houd van de sfeer op de festivals, waar de magie in de lucht hangt. Ik houd van de bezoekers, die met zijn allen een droom neerzetten, waar ik altijd onderdeel van wil zijn. Ik houd van Zilverspoor en alle Zilvers in de stand en ben trots erbij te horen. En ik houd van mijn boeken, de wereld die ik heb gecreëerd en de lezers die mijn verhaal omarmen.
Tijdens het weekend heb ik superveel leuke gesprekken gehad met lezers (oude en nieuwe!) en kreeg ik veel toffe reacties op mijn nieuwe boek, en ook zeker hoe de twee boeken er samen bij stonden. Voor het eerst kon ik sets verkopen, en er gingen een paar mensen naar huis met Verloren Aluria én Scherven van verzet. Zo leuk! Ik ben zo benieuwd hoe mensen dit tweede boek ook weer gaan ervaren!
Nagenieten
En deze week geniet ik na van Elfia, en gaan alle mooie momenten steeds weer door mijn hoofd. En ik krijg ook nog leuke reacties in de mail! Net nog, van een moeder die me vertelde dat Verloren Aluria haar dyslectische dochter weer aan het lezen had gekregen. En blije lezers die mijn boek in de post hadden ontvangen, dat ze online bij me hadden besteld. Ik kan wel zeggen; het was weer keihard werken, maar het is ook reuze genieten als er dan een boek uitkomt, en ik ermee naar Elfia mag.
Gister hoorden we ook nog het nieuws dat Elfia Haarzuilens in 2025 voor het laatst op die locatie is. Hoe en waar het daarna zal zijn, is nog niet bekend. Dat is tegelijk verdrietig, omdat ik zoveel goeie herinneringen heb aan Elfia Haarzuilens (niet alleen mijn eerste fantasy festival én de plek waar mijn eerste boek uitkwam, maar ik heb ook nog in 2022 de kostuumprijs gewonnen op de kostuumparade!), maar er komt vast een mooie nieuwe locatie voor in de plaats, en dat geeft weer nieuwe mogelijkheden. Ik zal sowieso graag alle mooie fantasy festivals in Nederland blijven bezoeken, hopelijk elk jaar met een boekje meer!
Robin Rozendal is schrijver en illustrator van fantasy. Ze heeft een eigen Youtube kanaal waar ze wekelijks praat over kunst, schilderen, tekenen, schrijven, fantasy verhalen en fotografie. Je kunt haar vinden via onderstaande kanalen:
