Zoals beloofd is hier onze eerste recensie van Dwergen 1: Redwin van de Smidse. De eerste Dwergenstrip in de Wereld van Aquilon. Toen ik de eerste strip over de elfen las en er achter kwam dat er ook een reeks over dwergen was, werd ik direct enthousiast. Het is geen geheim dat ik ontzettend fan ben van dwergen en ook best wel veel dingen spaar rondom dit volkje. Een strip was dan ook een uitgelezen kans om mijn verzameling over dwergen wat uit te breiden. En een pluspunt was dat ik de elfenstrip leuk vond, dus een epische stripreeks over dwergen zou dan toch helemaal in mijn straatje moeten zijn?
Lees meer over Dwergen in verschillende fantasywerken in de artikelen van onze Dwergen Themaweek >
Het verhaal
Laat ik beginnen met vertellen dat de dwergen in de wereld van Aquilon onderverdeeld zijn in vijf verschillende ordes. Dit deel gaat over de Orde van de Smidse met het personage Redwin als hoofdpersoon. Redwin is een jonge dwerg die leert smeden van zijn vader Ulrog. Ulrog probeert Redwin een ambacht te leren dat niet gericht is om anderen te doden. Hij smeedt werktuigen en ander gereedschap, maar geen wapens. Lang geleden had Ulrog een meester van de orde moeten worden, misschien zelfs wel de grootste smid onder hen. Zijn kennis en de magische kracht van zijn runnen waren legendarisch. Maar hij koos er ineens voor nooit meer een wapen te smeden. Hierdoor werd hij verstoten en als een lafaard beschouwd.
Dat zorgt voor een moeilijke jeugd voor Redwin, omdat hij daardoor ook verstoten wordt. Hij wordt bespuugd en geslagen door anderen en tijdens een incident besluit hij dat hij het nu toch echt zat is. Redwin begint in het geheim zelf wapens te smeden en tegen de wil van zijn vader in besluit hij om heer van de runnen te worden, de allergrootste meestersmid en wapenmeester van zijn orde. We volgen zijn reis van jonge dwerg naar heer van de runnen en zijn weg van relatief geluk naar diepe duisternis. En eenmaal in duisternis gehuld is het lastig om je daar aan te onttrekken. Lukt het Redwin om zijn gekozen pad van wraak om te buigen naar een gelukkiger leven?
Bruut
Als ik deze strip moet beschrijven met één woord, dan zou dat bruut zijn. Het zit boordevol bloederige confrontaties en keiharde actie. Voor mensen die daar niet van houden is dit dus niet zo geschikt. Er wordt een kijkje gegeven in het leven van de dwergen en dat smaakt wat mij betreft echter absoluut naar meer. Hierin zijn ze hoe ik de dwergen graag zie: als absolute smeden en krijgers. Vol kracht en koppigheid. Die koppigheid is ook wat vaak hun problemen veroorzaakt. Dat is hier ook niet anders, maar toch is dit weer een frisse kijk op het dwergras.
Wat ik vooral kan waarderen is de cirkel die gemaakt wordt met Redwin. Hij gaat van jong naar volwassen, van een gewone dwerg die moeite doet om het hoofd boven water te houden naar een volwassen heer van de runnen. Van een absoluut machtige kerel op een pad dat alleen maar duisterder wordt, naar een volwassen dwerg die beseft dat de duisternis in hem moet stoppen, dat er meer moet zijn dan al dit bloedvergieten en zijn wraak. Deze strip komt in een het format van deze pagina’s volledig rond. En dat vind ik knap schrijfwerk. Ook zijn de illustraties ontzettend goed en zuigen ze je echt mee het verhaal in.
Conclusie
De eerste strip over het dwergvolk van Aquilon is er één die je bij blijft. Vol brute confrontaties die dit tot een waardig begin maken. Ik ben ontzettend benieuwd wat de volgende strips over de dwergen losmaken in mij en of ik Redwin nog terug ga zien. Voor nu heeft deze reeks mijn voorkeur boven de elfen, maar dat komt waarschijnlijk door het feit dat ik meer een dwergenkerel dan een elf ben.
