Warme sfeer in jeugdboek Findel en Pomido van Kevin de Meersman

In het magische land Silvaña dreigt er iets mis te gaan. Het Zevenwoud, dat vroeger vol leven zat, begint langzaam te verdorren. De woudnimfen Findel en Pomido krijgen de taak om uit te zoeken wat er aan de hand is en het woud van de ondergang te redden. Tijdens hun tocht komen ze onder andere de moedige mini-Enten, de strijdlustige Knollen en een groep betoverde bevers tegen.

Al snel merken ze dat niet alles is wat het lijkt. Donkere magie, verborgen tegenstanders en verwarrende aanwijzingen maken het steeds spannender. Wie kunnen ze eigenlijk nog vertrouwen, zeker nu zelfs de Knollen zich tegen hen lijken te keren? En lukt het Findel en Pomido om op tijd een oplossing te vinden voordat het Zevenwoud voorgoed verdwijnt?

Dit boekje is in samenwerking met het grote fantasy evenement FACTS gemaakt en is het allereerste korte verhaal dat aansluit bij het FACTS-universum, gedrukt in een beperkte oplage. Zoals de organisatie en auteur zelf aankondigden: vol fantasie, spanning en de magie die je van een FACTS-bezoek verwacht.

Warme sfeer

Findel en Pomido en de schat van de mini-enten is een boek dat direct een warme en huiselijke sfeer weet te creëren. Het verhaal opent met oma die gaat voorlezen aan Pieter en Fien, een herkenbare en geruststellende situatie voor veel kinderen. Deze keuze werkt uitstekend als opstapje naar de fantasiewereld waarin de kinderen vervolgens belanden. Het voorlezen fungeert niet alleen als setting, maar vormt door het boek heen een terugkerend element, wat het verhaal een prettig ritme geeft en de verbinding tussen de echte wereld en de fantasiewereld versterkt.

Het taalgebruik in het boek is over het algemeen vloeiend en het verhaal leest lekker weg. De schrijfstijl heeft een lichte, soms bijna kabbelende toon die jongere kinderen helpt om mee te bewegen in het avontuur zonder overweldigd te raken. Wel zijn er momenten waarop woorden worden gebruikt waarvan je je kunt afvragen of jonge lezers of luisteraars deze meteen begrijpen. Dat hoeft niet direct problematisch te zijn, kinderen leren juist veel van nieuw taalgebruik, maar het kan er soms voor zorgen dat een ouder moet toelichten wat er bedoeld wordt. Dit vraagt iets meer betrokkenheid van de voorlezer, wat sommige mensen als een verrijking zullen ervaren, terwijl anderen het misschien als minder prettig zien.

Het verhaal bevat daarnaast enkele kleine onjuistheden of inconsistenties, vooral in de beschrijvingen. Een opvallend voorbeeld is de ontmoeting met Tri. De kinderen komen hem tegen en denken in eerste instantie dat hij een boomstam is. Tegelijkertijd wordt beschreven dat er takjes uit zijn hoofd groeien. Een boomstam heeft natuurlijk geen hoofd, waardoor dit beeld wringt. Het zijn kleine details, maar ze kunnen bij oplettende lezers of meeluisterende volwassenen lichte verwarring oproepen. Voor kinderen zal dit waarschijnlijk minder gewicht hebben, hun verbeelding is flexibel en ze zullen zich er niet snel aan storen. Toch is het iets wat met wat extra aandacht in de redactie gemakkelijk voorkomen had kunnen worden.

Waar het boek sterk in is, is het creëren van een vriendelijke, avontuurlijke sfeer. De ontmoetingen met bijzondere personages en de verschillende kleine gebeurtenissen onderweg zorgen ervoor dat kinderen betrokken blijven. De wereld die wordt neergezet is kleurrijk en fantasierijk, en de dynamiek tussen Findel, Pomido en de andere figuren houdt het levendig. De wisselwerking tussen voorgelezen verhaal en de beleving van Pieter en Fien zorgt voor een speelse gelaagdheid die het boek onderscheidt van rechtlijnige fantasieverhalen.

Toch komt het verhaal niet helemaal overtuigend tot zijn einde. De introductie van de schat van de mini-enten, waar de titel naar verwijst, voelt namelijk vrij abrupt. Het verschijnt als een verrassend element dat niet echt is voorbereid of logisch voortvloeit uit de eerdere verhaallijn. Hierdoor komt het einde wat los te staan van de rest van het avontuur. Het voelt alsof er ineens een nieuwe verhaallijn wordt geïntroduceerd die niet de kans krijgt om zich te ontwikkelen. Voor kinderen kan het best leuk zijn om nog even verrast te worden, maar voor de volwassen lezer voelt het als een gemiste kans op een sterker, meer afgerond verhaal.

Dit heeft ook invloed op hoe passend de titel aanvoelt. Doordat de schat en de mini-enten pas zo laat en enigszins uit het niets opduiken, lijkt de titel meer te beloven dan het verhaal waarmaakt. Het voelt alsof de titel een thema suggereert dat eigenlijk nauwelijks een rol speelt. Dat is jammer, want het verhaal zelf bevat voldoende interessante elementen die ook zonder die schat aansprekend zouden zijn geweest.

Conclusie

Al met al is Findel en Pomido en de schat van de mini-enten een warm en toegankelijk boek met een prettige sfeer en charmante elementen. Het is vooral geschikt voor kinderen die houden van fantasievolle avonturen. Ondanks enkele kleine inconsistenties en een minder bevredigend slot blijft het een boek dat uitnodigt om gelezen te worden.

• Koop bij BOL.com