Vertellingen van de Ondergang 1: Bloed

0
289

Nadat Kim ten Tusscher even terug in de tijd ging, kunnen we nu weer lezen hoe het verder gaat met Lilith. Bloed is een vervolg op de Lilith-trilogie dat ook inhaakt op de boeken Jager en Prooi. Waar dit tweeluik wat beschouwender was, komt de epische fantasy hier weer wat meer naar de voorgrond. Met draken, magiërs en een God die door iedereen wil worden aanbeden en gehoorzaamd, belooft dit weer een bloedstollend boek te worden. Let op: spoilers voor de eerdere series in deze recensie…

Een broze vrede wordt weer verstoord
Het is alweer tien jaar geleden dat de Jakobanen Merzia veroverden en Lilith hun profeet werd. Zoals gehoopt, heeft ze dat tot nu op haar eigen manier kunnen doen. In plaats van Merzia te dwingen zich te bekeren, heeft ze het voorspoed en vrede gebracht en het volk de vrijheid gegeven hun eigen goden te kiezen. Ook generaal Kiril die nu regent is geworden, heeft grootse plannen voor Merzia. Alles wordt echter in de war geschopt wanneer plotseling de vermiste zoon van koning Ivar terugkeert. De jonge Rayender is de Jakobanen een stuk minder goedgezind en de broze vrede van de afgelopen jaren wordt weer ruw verstoord. Het conflict breidt zich uit over de hele wereld, tot aan de woestijn waar Nighram met haar ouders woont. Wanneer dit onbeduidende meisje haar dorp moet verlaten, zou dit wel eens grote gevolgen kunnen hebben voor de wereld…

Naast het grote spektakel heeft ze ook oog voor de persoonlijkere, vaak herkenbare drama’s.

Een verhaal met meerdere lagen
Jager en Prooi ontleenden vooral hun kracht aan de ontwikkeling van de hoofdpersonen, maar in Bloed spelen grotere gebeurtenissen weer een belangrijke rol. De draken en vliegmachines zijn terug in het verhaal, de magiërs van het eiland Tharandi komen iets meer op de voorgrond en we komen terecht in de fascinerende woestijncultuur van de Kel Cornu. Ten Tusscher schetst niet alleen in grote lijnen een diverse wereld, maar laat ook in veel terloopse details blijken hoe deze werkt.

Tegelijkertijd ontbreekt het het verhaal niet aan menselijke diepgang. Waar Lilith in de voorgaande trilogie nog vooral een verloren eenling was, is ze inmiddels steeds meer op de mensen om haar heen gaan vertrouwen. Haar echtgenoot Az-Zhara is precies wat Lilith nodig heeft, en het verhaal ook. Doordat ze haar onzekerheden met hem kan bespreken en niet meer in zichzelf ermee hoeft te worstelen, krijgt het verhaal meer vaart en krijgt Lilith de ruimte om zich te ontwikkelen. Daarom is het des te aangrijpender als deze relatie onder druk komt te staan door de god Jakob die meer en meer van Lilith gaat eisen.

Een van de sterkste elementen in het boek is de band met haar vader die inmiddels stervende is. Naast alle grote seculiere en politieke taken die op haar drukken, probeert ze tijd te vinden om hem te verzorgen en worstelt ze met het onvermijdelijke eind waar ze zich niet mee kan verzoenen. Daarmee toont Ten Tusscher dat, temidden van alle wereldbepalende conflicten, de betekenisvolste uitdagingen van een veel kleinere en persoonlijke aard zijn.

Haar boeken worden ook qua uitvoering steeds verzorgder, hoewel er nog steeds iets te vaak een taalfout door de eindredactie glipt. Het omslagontwerp ziet er professioneel uit en er zit een mooie kaart van Liliths wereld bij. Deze is ook nog eens uitvouwbaar zodat hij tijdens het lezen gemakkelijk te bekijken is, een leuke toevoeging waar goed over nagedacht is.

Ook voor de lezer is er nog een boel om over na te denken, want het boek eindigt weer met allemaal cliffhangers. Na vier boeken is Jakob nog steeds een raadsel. De geheimzinnige stad Kurush Kuru, een nieuw soort magie en de escalatie van een wereldwijde oorlog blijven allemaal een belofte voor het volgende boek dat niet gauw genoeg kan komen.

Conclusie
Kim ten Tusscher gaat met Bloed weer een stapje verder dan voorheen. Ze verenigt haar psychologisch gefocuste schrijfstijl nog beter met het genre van epische fantasy. Met haar laatste boeken kan ze zich wat mij betreft ondertussen wel meten met de internationale klasse. Temidden van alle magie en mythische wezens, weet ze de personages in erg realistische situaties en dilemma’s te plaatsen. Naast het grote spektakel heeft ze ook oog voor de persoonlijkere, vaak herkenbare drama’s. Hoewel het fantasygenre vaak escapistisch is, slaat Ten Tusscher een brug tussen ons dagelijks leven en de magische wereld.

[product_page sku=”9789463080835″]

 

Vertellingen van de Ondergang 1: Bloed
Vertellingen van de Ondergang 1
Kim ten Tusscher
Zilverspoor

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.