Het Lied van de Aarde – Elspeth Cooper

0
130

Omslag Het Lied van de Aarde

Gair kan de muziek van de aarde horen. Elke boom, elk dier en elk element heeft zijn eigen geluid die samen het Lied van de aarde vormen. Gair kan deze muziek horen en omzetten naar kracht. In de Heilige Stad Dremen betekent deze kracht echter maar één ding: Gair is een heks en zal op de brandstapel eindigen. Tot ieders grote verbazing wordt hij slechts verbannen uit Dremen, maar Gairs problemen zijn nog niet voorbij. Hij is gebrandmerkt met een heksenteken en is daardoor nergens welkom. Zijn leven lijkt hopeloos, totdat de vreemde, oude Alderan op zijn pad komt.

Alderan neemt Gair mee naar de Westeilanden, waar hij een school heeft voor mensen die het Lied kunnen horen. Gair begint zijn opleiding in de magie van het Lied en leert dat er een barrière, de Sluier, bestaat die de verschillende werelden van elkaar scheidt. De Poortwachters proberen de Sluier in stand te houden, maar ze worden tegengewerkt door kwade krachten. Kwade krachten die ook achter Gair aan blijken te zitten.

De wereld die Elspeth Cooper creëert is erg gedetailleerd en goed uitgewerkt. Het doet denken aan onze eigen wereld, maar dan honderden jaren geleden. Cooper besteedt veel aandacht aan het omschrijven van plaatsen, geuren, sferen en indrukken, waardoor het verhaal echt tot leven komt. Het verhaal is echter niet zo origineel en doet denken aan het leven van Harry Potter: een jongen heeft magische krachten, gaat naar een magische school en blijkt een aartsvijand te hebben die verslagen moet worden. De grote vraag is: zal hem dat lukken?

Ook de verschillende rassen, geloven en magische krachten die in Het Lied van de Aarde voorkomen zijn niet echt origineel en nemen je mee naar een vrij standaard fantasiewereld. Het verhaal is in het begin een beetje onsamenhangend door plotwisselingen, door elkaar lopende verhaallijnen en door motieven die in het duister gelaten worden. Het tragische einde, waarin de spanning tot een hoger niveau wordt gebracht, maakt echter veel goed.

Conclusie
Ondanks het gebrek aan originaliteit en samenhang is Het Lied van de Aarde toch heerlijk leesvoer. Het neemt je mee naar een wereld waarin je je prima kunt vermaken. Het verhaal leest lekker weg, maar is geen technisch hoogstandje. Ondanks dat is het toch een aanrader voor fantasyfans. Daarbij laat het verhaal genoeg losse eindjes over om nieuwsgierig te worden naar deel twee en drie van deze trilogie.




Wilde Jacht 1: Het Lied van de Aarde

Elspeth Cooper | Boekerij | 2011
Originele titel: Songs of the Earth

De leerling-ridder Gair heeft een gave: hij kan de liederen van de aarde horen, en die muziek in magie omzetten. Maar in de Heilige Stad wordt hij daardoor als een heks beschouwd. Tot ieders verbazing wordt zijn veroordeling tot de brandstapel omgezet in levenslange verbanning – op voorwaarde dat hij vóór zonsondergang over de grens is. Met hulp uit een onwaarschijnlijke hoek ontsnapt hij naar de Westerse Eilanden, waar hij leert over de Sluier die de werelden van elkaar scheidt en de Bewakers die hem beschermen. Maar deze veilige haven wordt door Gairs komst bedreigd. Voordat zijn training is voltooid, zal Gair de strijd moeten aanbinden met de krachten die zijn tegenstanders op hem afsturen, en daar een vreselijke prijs voor betalen. De wilde jacht is in alle opzichten klassieke fantasy, waarin het verhaal en het plezier van de ontdekking van een nieuwe wereld vooropstaan.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here