De Hongerspelen – Suzanne Collins

0
32

Omslag De Hongerspelen

De Hongerspelen is het eerste deel in een dystopische sciencefiction trilogie van Suzanne Collins. Na een apocalyptische gebeurtenis is de beschaving zoals we die kennen van de aardbodem gevaagd. Wat ooit Noord-Amerika was, is nu het land Panem. Dit nieuwe land bestaat uit 12 (oorspronkelijk 13) districten en een grote stad, het Capitool, waar de machthebbers zitten die met een ijzeren vuist over de districten heersen. Zo goed als alle productie van de districten gaat naar het Capitool, terwijl het merendeel van de districten zelf in armoede leeft. Ongeveer 74 jaar voor het begin van het boek was er een opstand. Het dertiende district werd verwoest, de rest gaf op. Om te tonen dat het Capitool de complete macht had, riepen ze de Hongerspelen tot leven. Elk jaar wordt er in elk district een jongen en een meisje van twaalf tot en met achttien geselecteerd om in een grote arena te vechten totdat er nog maar één leeft. De hoofdpersoon Katniss uit district 12 doet mee aan de 74e Hongerspelen om de plaats van haar zusje in te nemen.

Plot
Zodra je drie bladzijdes van het boek hebt gelezen, is het al duidelijk hoe zwaar de hoofdpersoon het heeft en in wat voor een onrechtvaardige wereld ze leeft. Binnen vijf bladzijdes weet je wat ze allemaal doet voor haar familie, hoeveel ze geeft om haar zusje en hoe weinig ze geeft om de regels en de mensen die hen onderdrukken. Dit zorgt er niet alleen voor dat je respect voor haar krijgt, maar sleurt je ook in het verhaal en in haar denkwereld.

Het idee van een groep mensen die elkaar tot de dood moet bevechten en een toekomstige dictatuur zijn geen van beide nieuw of ingewikkeld. Maar bij de Hongerspelen is het juist de eenvoud, de aangrijpendheid en eigenlijk ook de wreedheid die het tot een succesvol geheel maken. Want laten we eerlijk zijn, kinderen die elkaar moeten doden is vrij wreed, vooral als je bedenkt dat het door heel het land live uitgezonden wordt en iedereen verplicht is te kijken. De plot wordt verder aangesterkt door de kleine ontwikkelingen binnen het verhaal, die ik wegens spoilergevaar niet verder zal toelichten. Maar er treden genoeg complicaties op voor Katniss en Peeta (De mannelijke tribuut van district 12). Wat ik in het verhaal wel miste was een “gezicht van het kwaad”, iemand die alle onrecht in het boek vertegenwoordigt. Je weet dat er een president is, maar die is zo weinig in beeld dat hij er (nog?) niet toe doet.

Schrijfstijl en verzorging
Collins schrijft het hele verhaal in de ik-vorm en in de tegenwoordige tijd. De zinnen zijn zo vlot dat ze je makkelijk meevoeren, maar niet zo slap dat ze kinderachtig aanvoelen. Het boek is opgedeeld in drie delen, het eerste deel verhaalt over de gekozen tributen en de aanloop naar de spelen, het tweede over de spelen zelf en het laatste deel over de winnaar en de korte nasleep.
De schrijfstijl die Collins hanteert, tezamen met de aantrekkingskracht van de onrechtvaardige spelen, zorgt ervoor dat het boek moeilijk is om weg te leggen. Lukt het wel, dan is de verleiding om het weer op te pakken erg groot. Het boek bevat een paar kleine schoonheidsfoutjes, maar niets dat het waard is om er ophef over te maken.

Personages
Katniss is een ijzersterk personage. Ze is fel, rebels en hard. Maar ze heeft ook een zachtere zijde, die zich vooral uit als het om haar zusje gaat of om anderen om wie ze veel geeft. Het is precies wat je verwacht van een tienermeisje dat al vanaf jonge leeftijd voor haar familie zorgt omdat haar vader is overleden en haar moeder in een diepe depressie zat. Gelukkig heeft Collins haar neergezet zonder zelfmedelijden en vermijdt daarmee een grote valkuil. Ook Katniss’ totale blindheid en koppigheid tegenover Peeta’s mening van haar is leuk opgezet en ergens wel grappig. Peeta zelf is ook een interessant personage en in tegenstelling tot Katniss, veel opener met zijn gevoelens.

Hun mentor Heymitch is een man die aan de drank zit, hij heeft zelf ooit de Hongerspelen gewonnen en leidt de tributen tegenwoordig op en heeft ze allemaal zien sterven tot nu toe. Hij is geloofwaardig neergezet en het is goed te begrijpen waarom hij zijn toevlucht tot de drank heeft gezocht. Een van de andere meer interessante personages is het twaalfjarige meisje Rue. Ook zij is gedwongen om aan de Hongerspelen mee te doen en als je weet dat er maar één persoon uit de arena kan komen…

Conclusie
De Hongerspelen is een prachtig boek dat ondanks dat het een Young Adult doelgroep heeft, ook zeker oudere lezers zal boeien. De sfeer is prachtig neergezet en de spanning is om te snijden in dit meesterwerk.




De Hongerspelen

Suzanne Collins | Unieboek | 2008
Originele titel: The Hunger Games

Katniss Everdeen woont in het 12e en armste district van Panem, het land dat ooit bekendstond als Noord-Amerika. Met haar moeder en haar zusje Prim leidt ze een armoedig leven, getekend door het keiharde regime van het welvarende Capitool. Jaarlijks worden de Hongerspelen uitgevaardigd: 24 door loting aangewezen tributen, een jongen en een meisje uit elk district, gaan een strijd op leven en dood met elkaar aan. En dit jaar wordt Prim uitgeloot… Katniss weet dat de Hongerspelen een doodvonnis voor haar jonge zusje betekenen en besluit haar plek in te nemen. Onder het oog van de hele bevolking van Panem, die de strijd als bron van vermaak volgt, begeeft ze zich in de gemanipuleerde arena. Gevangen in een meedogenloos web van bruut geweld, gemanipuleerde tv-beelden en corrupte politici komt Katniss voor de keus staan: hoe ver zal ze gaan om te overleven?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here