De Herrezen Draak wordt afgerond! De laatste paar hoofdstukken van dit derde deel van Het Rad des Tijds zijn aangebroken. Langzaam komen de plotlijnen bij elkaar en wordt de eindstrijd weer ingezet. Richard en Davey bespreken hun leeservaring. Lees nog even de vorige delen hier: Proloog t/m H11, H12 t/m H22, H23 t/m 33 en H34 t/m 44.
Hoofdstuk 45 tot en met hoofdstuk 56
Mart komt aan in Andor om zijn brief van Elayne aan Morgase te geven. Daar ontdekt hij dat de koningin onder invloed is van haar nieuwe raadsman Gaebril, een vermomming van de verzaker Rahvin. Als hij diens plannen om Elayne te vermoorden overhoord, vertrekt hij samen met Thom overhaast naar Tyr om dat te voorkomen. Hij ontmoet daar de dievenvanger Juilin Sandar en grote groepen Aiel die allemaal de Steen van Tyr proberen binnen te dringen.
Ook het reisgezelschap van Perijn is gearriveerd, en niet ongemerkt. Failer loopt een val binnen die haar geest meeneemt naar de Droomwereld. Perijn weet meteen wat hem te doen staat en gaat haar achterna om haar te redden, terwijl Loial de wacht houdt. Moiraine en Lan gaan op pad om Rhand te zoeken.
Want natuurlijk is ook Rhand in Tyr. Hij maakt van alle chaos gebruik en dringt de zaal binnen waar Callandor wordt bewaard. De verzaker Be’lal wacht hem daar op. Terwijl de verzaker Rhand probeert te overtuigen het zwaard te nemen, verschijnt ook Moiraine, die Be’lal door middel van Lotsvuur uit het patroon brandt. Zij vertelt Rhand dat hij het zwaard moet pakken om de profetie te laten uitkomen. Wanneer hij dat doet verschijnt Ba’alzamon en gaat Rhand de strijd aan…
Richard
Ik vraag me nu als eerste toch echt af, waarom hebben de verzakers een hekel aan elkaar? Ik had verwacht dat ze samen zouden werken en een hechte groep waren. Maar uit de dromen die Perijn had en nu het gesprek dat Mart oppikt, lijkt het erop dat ze elkaar niet mogen en elkaar juist willen tegenwerken.
De zwarte Ajah werkt samen met de verzaker Be’lal uit Tyr. Hoe komt het dat ze met die verzaker samenwerken en niet voor alle verzakers? Dit zal als ervaren lezer je vast allemaal wel duidelijk zijn of valt dat nog tegen Dave? En heb jij alsnog wel vragen bij de manier van werken van de verzakers?
Dave
Ja, dat is wel een dingetje dat vaker terugkomt als ‘kritiekpunt’: als de verzakers nou net een tikje competenter waren geweest, was het verhaal zo afgelopen. Aan de andere kant is dat ook wel een beetje een bekende trope uit het fantasygenre, de tegenstanders zijn heel gevaarlijk, maar net niet gevaarlijk genoeg om de hoofdpersoon uit te schakelen. Of ze willen dat precies op hun manier of op hun moment doen, waardoor het altijd mislukt…
Bij de verzakers moet je weten dat ze allemaal azen op de plek als hoogste uitverkorene van de Duistere. In dat opzicht werken ze allemaal zelf aan eigen legertjes en sluiten ze bondgenootschapjes of verraden ze elkaar als dat zo uitkomt en ze dat een treetje in de rangorde laat opschuiven. Daarin zit ook weer een bepaalde logica die je als lezer kunt gebruiken om hun acties te verklaren. Het wantrouwen onderling is enorm, dus dat helpt niet om echt samen te werken. De zwarte ajah zouden als ze een verzaker tegenkwamen overigens altijd gehoorzamen, wie het ook is. Dat dit groepje de bevelen van Be’lal uitvoerde hoeft niet te betekenen dat hij ze allemaal onder zijn hoede heeft 😉
Ik merk dat in dit boek Rhand best wat dingen leert, maar je bent minder in zijn hoofd geweest dit boek. Mart en Perijn echter zijn wel echt flink gegroeid vond ik, het zijn echt niet meer de simpele boerenjongens van het eerste deel. Wat vind je van de groei van de hoofdpersonages in dit boek?
Richard
Ja joh, Mart, wat een gast is dat. Zo tof, de weddenschap die hij gesloten heeft met Gaebril is ook gewoon briljant. Wie verzint het, een weddenschap met een verzaker afsluiten. Al weet Mart natuurlijk niet dat het zo is.
Al met al vind ik de ontwikkeling van de personages heel gaaf. Rhand is wat meer naar de achtergrond gedreven dit deel, waardoor vooral Mart en Perijn wat meer aandacht krijgen. Die hebben zich echt stormachtig ontwikkeld. Wel heb ik het idee dat Egwene en Nynaeve nog niet de volle aandacht hebben gekregen van Jordan en dat we daar nog wel wat meer van kunnen verwachten de komende delen.
Blijf het ook mooi vinden hoe elke keer alle verhaallijnen uit elkaar gaan en dan ineens weer bij elkaar komen. Enerzijds maakt het dan een beetje voorspelbaar, maar aan de andere kant blijft het daardoor wel een geheel en beleef je wat meer dan dat de groep bij elkaar zou blijven.
Dave
In dit boek krijgen we meer achtergrond bij de Aiel, wat in het volgende boek nog meer gaat gebeuren. Wat vind je van hen? Ik kan me herinneren dat ik ze in het begin nogal vaag was wat nou precies hun missie was en waar ze nou vandaan kwamen. En ik ben benieuwd hoe jij het einde vond. Ook daar had ik de eerste keer dat ik het las wat verwarring, want was Ba’alzamon nou niet de Duistere, of wel?
Richard
De Aiel hebben wat mij betreft een mooie introductie gekregen in dit deel. Blijft toch knap van Jordan dat hij elk boek weer iets nieuws kan toevoegen, wat heel natuurlijk voelt en de wereld steeds interessanter maakt. Het maakt het als lezer wat minder overweldigend, als wanneer hij dit allemaal in het eerste deel zou hebben gepropt.
Over die eindstrijd: Het lijkt een beetje een Jordan dingetje te worden. Het is wel weer een mooie epische eindstrijd, maar ook een relatief makkelijke winst van Rhand, wederom tegen Ba’alzamon. Ook Be’lal was wel heel snel verslagen… Weet niet wat Moiraine in het laatste jaar heeft geleerd, zoals ze zelf zei, maar een verzaker in 1 flits vermoorden is wel netjes. Ben wel nieuwsgierig waar en wanneer ze dat heeft geleerd, want we zijn haar niet echt kwijt geweest in het verhaal. Ze gaf al aan dat het alleen werkte als de verzakers het niet zouden verwachten, omdat ze ze anders niet aankunnen. Toch vind ik het wel jammer dat we de ware kracht van verzakers nog niet hebben kunnen zien.
