Daar zijn we weer! Richard is op stoom en wilde doorlezen met de serie en voor Davey is elke reden om de boeken weer op te pakken goed genoeg. Daarom gaan we verder met het samen lezen van Het Rad des Tijds, boek 3: De Herrezen Draak. Ditmaal in vijf brokjes van 11 hoofdstukken, want het boek heeft 55 hoofdstukken…
Lees ook onze readalongs van de voorgaande delen: Het Oog van de Wereld en De Grote Jacht.
Proloog tot en met hoofdstuk 11
We beginnen het boek met een proloog vanuit de ogen van Jaichim Carridin, een witmantel die een duistervriend blijkt te zijn. Hij geeft de leider van de witmantels verslag van wat er op de Vlakte van Almoth is gebeurt, en krijgt van hem de opdracht Rhand nog even met rust te laten om hem zo een groter ‘gevaar’ te laten worden die dan later door de witmantels beteugeld kan worden. Helaas voor Jaichim wordt hij echter benaderd door een myrdraal, die hem dan weer de opdracht geeft om Rhand te vermoorden…
Rhand is ondertussen weer ondergedoken in de bossen met een select gezelschap, waaronder enkele Shienaranen zoals Uno en Masema, maar ook Perijn, Min, Loial, Moiraine en Lan. De sfeer is om te snijden, want Rhand verbijt zich om het feit dat hij niks kan doen. Zijn dromen, onder andere over het zwaard Callandor, blijven het hele gezelschap teisteren en ze hij blijft duistere krachten aantrekken, zoals een aanval van Trolloks. Daarom besluit Rhand om in zijn eentje weg te glippen naar Tyr, om het zwaard uit zijn dromen te grijpen en zo de profetie in vervulling te laten gaan, want wie Callandor heft in de Steen van Tyr, is de ware Herrezen Draak. Uiteraard gaan Perijn, Loial, Lan en Moiraine hem zo snel mogelijk achterna.
In de tussentijd zijn Egwene, Nynaeve en Elayne, begeleidt door de snuiver Hurin en de Aes Sedai Verin, op weg naar Tar Valon. Daar brengen ze Mart heen, die inmiddels zo ziek is geworden door zijn band met de Dolk die hij in deel 1 heeft gestolen, dat alleen in Tar Valon hulp te verwachten valt. Ze hebben ook de Hoorn van Valere mee, om veilig te stellen in Tar Valon.
Dave
We zijn tien hoofdstukken verder en onze hoofdpersonages zijn weer verdeeld over verschillende groepjes! Allemaal met een eigen of aan elkaar gekoppelde queestes. Het zorgt ervoor dat alle personages wat te doen krijgen en we niet één verhaallijn hoeven volgen, dus ik snap het wel en kan het ook waarderen. Het af en toe afwisselen van personages en hun plek in het verhaal/de wereld zorgt voor een welkome mix van actie en mysterie. Wat vind je van deze soort van herhaling van set-up Richard?
Richard
Ja het begint een bekende set-up te worden, ergens maakt dat het wel voorspelbaar dat je dus weet dat ze elkaar ergens in dit boek weer tegen gaan komen, aan de andere kant maakt het het wel weer leuk zodat je meerdere dingen tegelijkertijd mee maakt. En de personages ontwikkelen zich zo ook beter dan dat ze non-stop bij elkaar zouden zijn. Jordan had ook een andere aanpak kunnen kiezen, zoals later George Martin gedaan heeft, door twee boeken in dezelfde tijdsperiode af te laten spelen waar het ene boek het verhaal van Perijn en Rhand had verteld en het andere boek het verhaal van Nynaeve, Egwene en Elayne en Mart. Voor beiden is wat te zeggen, persoonlijk vind ik de opzet van Jorden daarin prettiger.
Dave
Rhand splitst zich al snel af en dan ligt de aandacht toch vooral op Perijn en zijn gedachten. Hij heeft het moeilijk om Rhand af en toe te snappen, zoals zijn koppigheid ten opzichte van Moiraine, maar aan de andere kant blijft hij hem loyaal. Dat vind ik mooi om te zien. Als ze Rhand dan achtervolgen stuiten ze op Noam, een lotgenoot die ook met wolven kan communiceren, maar bij deze man lijkt de gave hem te overheersen en kan hij niet meer terugkomen in zijn menselijke brein. Dat vond ik wel een krachtig stukje! Een beklemmend vooruitzicht voor Perijn als hij zijn gave niet in de hand blijft houden. Wat vind je van zijn gedachten bij deze ontmoeting?
Richard
De ontwikkeling van Perijn zijn krachten en hoe hij dat doormaakt is wel gaaf, beetje bij beetje zie je de kracht die hij krijgt en zie je ook het nut van die krachten in. Dat je je afvraagt, waarom verzet je je zo erg Perijn?
De ontmoeting met Noam geeft ons als lezer een goed beeld wat er gebeurt als je je overgeeft aan de wolven en je menszijn los laat. Dit is mooi en subtiel gedaan door Jordan, laten zien wat Perijn kan worden als hij niet voorzichtig is. Ook goed om te zien dat er meer mensen zijn met deze krachten over de wereld verspreid. Anders is het zo raar dat er maar één is. Al hebben we natuurlijk Elyas Machera ook al gehad natuurlijk. Die weer een heel ander beeld gaf, dat je echt kan leven met de wolven zonder dat je zelf wolf wordt.
De laatste paar hoofdstukken van deze reeks volgen we de dames die Mart naar Tar Valon brengen. Hoezo gaan ze zo rustig terug naar de Tar Valon, terwijl ze door Leandrin verraden zijn en ze weten dat die van de zwarte ajah is? Vind jij dat geen rare keuze Dave? Eigenlijk gaan ze hiermee hun eigen dood tegemoet lijkt mij. Ze hadden Mart ook door Verin kunnen laten brengen?
Dave
Ja goede. Ik denk dat ze erop vertrouwen dat het grootste deel van de Toren wel degelijk gewoon ten goede getrouwe is en de zwarte ajah slechts in hele kleine getale aanwezig zal zijn. Het is voor Mart ook de enige hoop, en hem dan maar met Verin meesturen zou ik voor bijvoorbeeld Nynaeve ook niet passend vinden. Die zou er alles aan doen om iemand van haar dorp te genezen. En bovendien is het voor hun eigen studie noodzakelijk erheen te gaan. Ze kunnen geen Aes Sedai worden zonder de studie te vervolgen, dus het is grotendeels een kwestie van geen keuze hebben.
