Voorbij Neptunus – Guido Eekhaut

0
106

Omslag Voorbij Neptunus

Ooit keek de mens naar de sterren en droomde over de oneindige mogelijkheden. En traag – en tegelijk ook snel – volgde de techniek. De eerste mens zette voet op de maan, de eerste robotten werden naar Mars gestuurd en de eerste astronaut reisde voorbij Neptunus. Na die laatste reis, twintig jaar voor het verhaal zich afspeelt, werd het volledige ruimtevaartprogramma stilgelegd en de droom vergeten.

Mathilde, een veertigjarige weduwe, krijgt een nieuwe buurman en na twee maanden realiseert ze zich dat hij de laatste astronaut was, de astronaut die verder is gegaan dan welk mens dan ook. Voor zijn reis werd de astronaut Carl Broderick gezien als een held, na zijn terugkomst leek hij ineens opnieuw van de aardbodem verdwenen. Mathilde maakt kennis met Carl Broderick en ontdekt stukje bij beetje meer over deze vergeten periode. Wat is er zo verschrikkelijk mis gegaan dat – zonder een verklaring – alle dromen in de ijskast zijn gestopt? Wat is er voorbij Neptunus?

Als een roman
Voorbij Neptunus is slechts 67 pagina’s lang (en het verhaal zelf begint op pagina 5), maar het lijkt in diverse aspecten net een roman. De drie belangrijkste personages – Carl, Mathilde en Mathildes zus Caroline – worden volledig neergezet. Zijn mensen van vlees en bloed met hun eigen angsten, verlangens en – soms storende – karaktertrekken.

Ook in vertelstijl lijkt het soms net een roman. Sommige zaken krijgen relatief veel woorden, wat in een kortverhaal niet helemaal in proportie lijkt. Op andere plaatsen is het juist prettig dat daar de ruimte en de rust genomen wordt, omdat bij een “gewoon” kortverhaal er gewoon door zou worden gerend op die momenten. Helaas is dat ook weer gelijk het nadeel van het verhaal. Soms wordt er zoveel rust genomen dat het traag leest, zonder dat er eigenlijk erg veel staat om echt over na te denken. Hierdoor heb ik soms meer scannend gelezen.

Maar, zeg nou eerlijk, als je ook dingen zoals onderstaande quote leest, dan lees je sowieso wel door, scannend of niet. Ik wel in ieder geval.

“De man die in het huis naast het hare woonde, wist waarom de mens uit de ruimte wegbleef. Dat vermoedde ze. Hij was waarschijnlijk de enige – of één van de weinigen – die kon weten waarom de mensheid dat erge was overkomen, namelijk dat zij vergeten was ooit dromen te hebben gehad.”

Twee kanten
Eigenlijk is Voorbij Neptunus voor mij helemaal een spagaat. Het heeft veel positieve kanten en veel negatieve kanten, maar sommige positieve elementen pakken negatief uit en andersom, afhankelijk van de persoon die het leest. Een goed voorbeeld hiervan zijn de personages, die door hun ‘slechte’ trekjes erg driedimensionaal aanvoelen. Maar aan de andere kant zijn ze soms zo negatief naar elkaar – vooral de zussen op alle mogelijke manieren – en zo bekrompen, dat ze mij behoorlijk op mijn zenuwen werkten.

Daarnaast wordt het verhaal ook heel afstandelijk verteld, wat op zich goed bij het verhaalsoort past (en bovendien het onderwerp, waar over immense afstanden gepraat wordt), maar sommige lezers wellicht zou kunnen afremmen. Aan de andere kant voelde ik me desondanks wel redelijk betrokken bij het verhaal, gezien het onderwerp en de driedimensionaliteit van de personages.

En tijdens het lezen had ik af en toe het gevoel alsof ik een kortverhaal aan het lezen was voor Nederlands, wat ook deels erg gaaf was omdat het dus blijkbaar net dat beetje anders had wat het voor mijn gevoel lijstmateriaal maakte, maar ook een nadeel had: het kwam namelijk ook deels doordat er eigenlijk enkel gepraat of gezwegen en nagedacht wordt. Gek veel meer gebeurt er niet.

Doelgroep
Ik denk dat mijn persoonlijke spagaat komt doordat ik deels in de doelgroep val, maar ook deels niet. Ik hou van tragere, afstandelijke verhalen (denk aan Blokken van Bordewijk), maar dan verwacht ik er ook erg veel symbolen uit te kunnen halen en dat vrijwel alles echt betekenis heeft op diverse niveaus. Anderzijds ben ik ook een echte YA-lezer (als begin twintiger), dus hou ik ook van spanning en actie.

Ik denk dat Voorbij Neptunus dus voor een deel van de lezers – die binnen de doelgroep vallen – echt een fijne short SF is, vooral omdat er relatief weinig verhalen zijn zoals Voorbij Neptunus, maar misschien net niet helemaal toereikend als ze er meer in willen lezen dan erin staat. Anderzijds denk ik dat mensen die het verhaal kopen omdat ze ook de andere short SF-jes van uitgeverij Link hebben, een beetje teleurgesteld kunnen zijn. Niet dat het een miskoop is – dat zeker niet, het verhaal is echt de moeite waard – maar omdat je op basis van de andere short SF-jes en de flaptekst wellicht iets meer had verwacht dan met name gepraat en getwijfel.

Conclusie
Voorbij Neptunus is een goed verhaal voor zijn eigen doelgroep. Het kent drie dimensionale karakters, een trage spanningsboog, een mooie –  soms ietwat doordrammende – vertelstijl en vooral vragen over de impact op individuele mensen als jaren terug een collectieve droom aan duigen is gevallen. Alleen hebben al deze voordelen  even zware nadelen, waardoor mensen die half binnen de doelgroep van Voorbij Neptunus vallen wellicht beter een ander short SF kunnen kiezen.

(Gezien bovenstaande recensie is het lastig om een enkel aantal sterren aan het verhaal toe te kennen. Dit omdat het dan een gemiddelde zal zijn van de spagaat, wat op geen enkele manier het verhaal goed zal weergeven.)

[product_page sku=”9789462320925″]

Voorbij Neptunus Boek omslag Voorbij Neptunus
Guido Eekhaut
9789462320925
Uitgeverij Link

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here