Nevermoor 1: Morrigan Crow en het Wondergenootschap – Jessica Townsend

0
9

De tienjarige Morrigan Crow is vervloekt. Dat weet ze al haar hele leven, net als de rest van de inwoners van Jakhalsgat, die haar van ál hun problemen de schuld geven. Gelukkig zullen de inwoners van de stad binnenkort geen last meer hebben van Morrigan, want alle vervloekte kinderen sterven in de nacht van hun elfde verjaardag. Morrigan zelf is daar uiteraard een stuk minder blij mee, maar ze weet dat ze er niets aan kan doen. Zo gaat het nu eenmaal. Punt.

Maar dan, vlak voordat de klok twaalf slaat op haar laatste avond, verschijnt daar de mysterieuze Jupiter Noord. Hij biedt haar een uitweg aan: ze kan blijven leven, maar dan moet ze wel met Jupiter mee naar Nevermoor, waar ze toelatingsexamen moet doen voor het prestigieuze Wondergenootschap. En dat is niet zonder gevaar… Ze zal vier onmogelijke proeven af moeten leggen om te bewijzen dat ze een uniek talent heeft. Het enige probleem is echter: zo’n talent heeft Morrigan helemaal niet!

Harry Potter-waardig

Regelmatig zie je het voor op een boek staan: Voor de lezers van Harry Potter. Een voorspelling die vaak maar moeilijk waar te maken is. Hoewel een dergelijk zinnetje niet op de voorkant van Nevermoor te vinden is, had het wat mij betreft hier niet misstaan. Morrigan Crow en het Wondergenootschap is namelijk het eerste boek in tijden dat qua sfeer, schrijfstijl en originaliteit zeker niet onderdoet voor de boekenreeks over de befaamde tovenaarsleerling.

Nog nooit heeft een boek me zo dicht bij die Harry Potter-ervaring weten te brengen.

Nu moet ik zeggen dat het verhaal van Morrigan soms wel érg veel wegheeft van Harry Potter. Jupiter Noord doet namelijk zo nu en dan wel een beetje denken aan een kruising tussen Hagrid en Perkamentus. Hotel Decaleon, waar Morrigan komt te wonen tijdens haar proeven, heeft ook wel érg veel Zweinstein-vibes. En uiteraard is er ook een grote, geheimzinnige slechterik wiens naam eigenlijk niet genoemd mag worden… Toch storen die gelijkenissen eigenlijk nergens. De wereld die Jessica Townsend heeft opgebouwd is zo bijzonder, zo goed uitgedacht en verder zo origineel dat je er eigenlijk alleen maar van kan genieten.

Een achtbaanritje vol humor en avontuur

Nevermoor is eigenlijk het beste te vergelijken met een geweldig ritje in de achtbaan: je stapt in zonder echt goed te weten wat je te wachten staat, en algauw word je overvallen door de ene razend spannende verrassing na de andere. Je wordt over de kop gegooid, giert het uit van het lachen en staat het volgende moment weer strak van de spanning. En die hele rit lang weet Townsend de vaart erin te houden, waardoor je aandacht geen moment verslapt.

Vooral dat laatste is eigenlijk best knap als je bedenkt wat voor een gigantische wereld Townsend heeft bedacht. Het boek zit vol sprankelende personages, bijzondere plekken en mysterieuze geheimen die langzaam maar zeker worden ontrafeld. Het verhaal zelf is dan ook heel gelaagd en gedetailleerd, maar zonder te langdradig of saai te worden. In tegendeel zelfs: Townsends schrijfstijl is vlot en zit vol humor, waardoor haar wereld voor je ogen tot leven komt en je tot ver na die laatste pagina in zijn greep houdt.

Het enige minpuntje dat ik misschien zou kunnen bedenken aan dit boek is dat het, net zoals het eerste deel van Harry Potter, misschien een beetje te ingewikkeld is voor de wat jongere lezers. Het boek wordt aanbevolen voor 10+, maar kan door de soms wat lastige woorden best pittig zijn. Voor de gevorderde lezers zal dat echter zeker geen probleem zijn.

Personages om van te houden

Ook de personages in Nevermoor zijn om van te houden. We lezen het verhaal mee vanuit het perspectief van de jonge Morrigan, die vol twijfels, verwarring en verwondering zit wanneer ze door Jupiter meegenomen wordt naar Nevermoor. Haar personage is ontzettend goed uitgewerkt en heeft heerlijk veel humor, waardoor het totaal niet moeilijk is om met haar mee te leven. Ook de excentrieke Jupiter en Morrigans beste vriend Haldorn komen tot leven op de pagina’s, maar het allerleukste personage in het hele verhaal is misschien nog wel de reusachtige Magnifikat Fenestra: een geweldige chagrijnige reuzenkat die met haar sarcastische humor regelmatig de show steelt.

Conclusie

Met Nevermoor heeft Jessica Townsend een boek geschreven vol vaart, spanning, humor en mysterie, dat je van begin tot eind op het puntje van je stoel laat zitten. Nog nooit heeft een boek me zo dicht bij die Harry Potter-ervaring weten te brengen. Het verhaal heeft weliswaar ook wel wat weg van de Harry Potter-serie, maar Townsends schrijfstijl is zo fijn, haar personages zo sprankelend en haar verhaal zo magisch dat je haar dat al snel vergeeft. Een boek dat wat mij betreft zo op het witte doek zou kunnen en dat enorm doet uitkijken naar deel twee in de reeks: Wondersmid.

Morrigan Crow en het Wondergenootschap Boek omslag Morrigan Crow en het Wondergenootschap
Nevermoor
Jessica Townsend
9789024578634
Fantasy
Luitingh-Sijthoff
Maart 2018
Hardcover
384
Sabine Mutsaers
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering:
Marije behoort tot de Harry Potter-generatie en het is daarom ook niet gek dat de boeken over de tovenaarsleerling, die meteen haar eerste kennismaking met de wereld van fantasy waren, nog steeds haar lievelingsboeken zijn. Ondertussen heeft ze de rest van de fantasywereld ook ontdekt. Ze is dol op het lezen van young adult-boeken, dystopische verhalen, epische fantasy en eigenlijk alle kinderboeken waar ook maar een beetje magie in voorkomt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.