Wanneer Gunnar Gudmundson aan het werk is op zijn kantoor in Stockholm krijgt hij bezoek van zijn mysterieuze opdrachtgever die hem had gevraagd een tablet vol runen te onderzoeken. Hij wordt gedwongen een van de spreuken die hij heeft ontcijferd uit te spreken, niet wetende dat hij hiermee een poort naar een andere wereld zou openen. De mysterieuze opdrachtgever blijkt niemand minder dan Loki, die zoals altijd bezig is plannen te smeden.
Gunnar komt in de wereld van de Vikingen terecht in het plaatsje Birka. Daar ontmoet hij de hoofdman van het dorp, die ook zeer geïnteresseerd is in de runensteen. Ze worden bevriend en Gunnar wordt gevraagd naar een bepaald type boom te zoeken. Onderweg ontmoet hij de Walkure Sigrdrifa en samen met haar gaat hij op weg om zijn thuiswereld te zoeken. Tijdens de avonturen die ze meemaken blijkt Gunnar niet zomaar iemand te zijn, maar de Onbepaalde Vreemdeling, al weet hij zelf niet wie of wat dat is.
Prequel
Bijltijd, wolfnacht, runenkracht is het tweede boek van Rick Vermunt. Het verhaal speelt zich af voor de gebeurtenissen van De Maker De Sloper De Breker en gaat in op een van de vragen die je als lezer had na het wegleggen van dat boek, namelijk hoe Gunnar ooit in deze wereld terecht is gekomen. Net als het voorgaande boek vormt ook in dit deel de Noorse mythologie weer de basis van het verhaal. Een groot verschil met het voorgaande boek is echter dat het aantal ‘vreemde’ wezens zeer beperkt is en wel een korte beschrijving krijgen. Hierdoor krijg je ook als minder ingelezene van de mythologie wat meer contect en is het verhaal wat dat betreft wel een stuk beter te volgen dan het eerste deel.
Een ander groot verschil met deel 1 is de snelheid waarmee het verhaal zich afspeelt. Daar waar je in deel 1 voor je gevoel in een sneltrein zit die maar niet stopt, gaat het er in dit deel een stuk rustiger aan toe. Soms gaat dat dan weer net iets te ver en wordt je als lezer wat minder vastgehouden in het verhaal, maar de balans is in dit boek beter.
Bijltijd, wolfnacht, runenkracht
Vermunt behandelt in zijn boek 3 aspecten, zoals in de titel te lezen is, namelijk Bijltijd, wolfnacht en runenkracht. Bijltijd is duidelijk, het gaat over de Vikingen, de Noormannen. Die vechten met bijlen en leveren veldslagen. Iets wat in dit deel ook zeker gebeurd, er is genoeg actie. Dan is er runenkracht, ook dat aspect is vanaf het begin meteen duidelijk. De runensteen heeft een hoofdrol in het verhaal, alles gaat en draait om deze bijzondere steen. En gaandeweg het verhaal kom je ook te weten wat het precies is en waar het voor dient.
Dan is er nog wolfnacht. Als lezer blijf je vrij lang in het ongewisse over dit deel van de titel. Waar komt het vandaan en welk doel dient het? Uiteindelijk kom je erachter, iets wat ik in deze recensie niet zal verklappen, maar ik denk dat dit onderdeel de minste impact maakte. Waar de Bijltijd en Runenkracht echt iets toevoegen aan het verhaal heb ik persoonlijk grote twijfels bij het deel Wolfnacht. Het is leuk bedacht, maar had Vermunt dit weggelaten dan had je als lezer niks gemist.
Schrijfstijl
De schrijfstijl van Vermunt blijft helaas ook in dit deel wat chaotisch. Hij schakelt redelijk wat in zijn schrijfstijl tijdens het boek, zoals dat in het eerste deel ook het geval was. Dit is iets wat mij als lezer wel stoort en is ook een van de redenen waardoor ik niet echt lekker in het verhaal kwam. Een ander aspect wat ook in dit deel weer vrij veel aanwezig is, is het veelvuldige gebruik van wisselende zelfstandige naamwoorden, dit creëert in mijn beleving ook die onrustige en chaotische schrijfstijl.
Het schrijven van een boek bestaat voor een groot deel ook uit keuzes maken waar je uitgebreid op in en wat je aan de fantasie van de lezer overlaat. Hier had ik zelf af en toe het gevoel dat de schrijver de verkeerde keuzes maakte door sommige gebeurtenissen die niet belangrijk waren voor het verhaal uitgebreid te beschrijven, en gebeurtenissen die juist cruciaal zijn met een paar regels af te doen.
Conclusie
Vermunt heeft zich zeker wel verbeterd ten opzichte van zijn eerste boek, er zit meer balans in de vaart en de mate waarop de lezer wordt meegenomen in de wereld. Echter blijft mij het gevoel bekruipen dat het verhaal nog een extra schrijfronde had mogen hebben om de oneffenheden weg te werken.
Beste, dank voor de recensie. Ik wil toch even reageren. Het boek begint met een vertaling van de Voluspa waarin de Ragnarok wordt aangekondigd. Lees het eens en kijk nog eens naar de titel. De eerste twee termen komen daar letterlijk uit. Bijltijd en Wolfnacht. Gezien het boek om de Ragnarok – al dan niet – draait, is de titel logisch.