De oorsprong van Dracula in een bloedstollend verhaal

Dracul is een prequel van het vampierboek dat iedereen kent: Dracula van Bram Stoker. Het boek heeft twee auteurs: Dacre Stoker en J.D. Barker.

J.D. Barker (niet te verwarren met J. Harker uit Dracula!) is een Amerikaanse auteur van voornamelijk thrillers met bovennatuurlijke elementen, die internationaal doorbrak met Horen, zien, zwijgen, het eerste deel in de Sam Porter-trilogie. Hij is door de nabestaanden van Bram Stoker gevraagd om co-auteur te zijn van Dracul. De andere auteur, Dacre Stoker, is de achterachterneef van Bram Stoker himself. Hij runt met zijn vrouw de Bram Stoker Estate in de Verenigde Staten, om de nalatenschap van Stoker levend te houden. Eerder verscheen van Dacre Stoker en Ian Holt al Dracula – De Ondode, het vervolg op het originele werk van Bram. Dracul wordt door de uitgever, Boekerij, de enige geautoriseerde Dracula-thriller genoemd.

In de rest van de recensie zal voor de duidelijkheid naar Bram Stokers Dracula verwezen worden als ‘het origineel’, want met twee Stokers en een titel die slechts één letter verschilt, is een foutje snel gemaakt.

Wie is Bram Stoker?

Dracul gaat over het leven van Bram Stoker voordat hij het origineel schreef, en ook over waarom hij het schreef. Het speelt zich af in Ierland, in 1854. Stoker is een ziekelijk kind en brengt tot en met zijn zevende bijna zijn hele leven door in bed. Hij wordt verzorgd door zijn moeder, zijn zus Matilda en door Ellen Crone, een ingehuurde kracht. Dan vindt in een nabijgelegen plaats een reeks vreemde sterfgevallen plaats en gedraagt Ellen zich steeds ongewoner. Voor Matilda en Bram haar daarmee kunnen confronteren, verdwijnt ze echter spoorloos. Tot jaren later blijkt dat de nachtmerrie pas net is begonnen…

Nostalgie in een spannend nieuw jasje

Voor fans van Dracula is dit boek smullen geblazen, en voor mensen met een achtergrond of interesse in literatuur(wetenschap) al helemaal. Het boek mengt feit en fictie tot een coherent en spannend geheel, of zoals de achterflap het brengt: ‘Dacre Stoker en J.D. Barker onthullen op basis van nagelaten notities van Bram Stoker de ware oorsprong van Dracula, zijn schepper en de mysterieuze vrouw die hen verbindt.’ In het nawoord wordt extra informatie gegeven over de ontstaansgeschiedenis en verschillende versies van Bram Stokers Dracula, en hoe het ontdekken daarvan dus heeft geleidt tot dit boek.

Barker en Stoker hebben hun best gedaan het boek veel overeenkomsten te geven met het origineel. Zo beginnen beide boeken met een voorwoord met grofweg dezelfde beginzin en verdere inhoud. De hoofdmoot van de daadwerkelijke tekst van Dracul bestaat uit brieven en dagboekfragmenten, waarvan een deel in steno is geschreven, net als in het origineel.
Het verhaal in Dracul begint echter met het woord ‘Nu’. We hebben dus te maken met meerdere verhaallijnen. Dat je gelijk met je neus in de gothic horror actie valt, de stukken in ‘Nu’ in de tegenwoordige tijd staan en de rest in de verleden tijd en een eventuele connectie niet duidelijk is, had op mij een bevreemdend effect waardoor iets van het angstaanjagende horrorgevoel verloren ging. Daarvoor in de plaats kwam verwarring en spanning, en misschien is dat ook wel toepasselijk, want dat voelen de personages uiteindelijk ook.

Een van mijn favoriete elementen in het origineel is dat er geen alwetende verteller in het boek zit, maar dat je de personages allemaal van binnen leert kennen door hun brieven en dagboekfragmenten. Gelukkig heeft Dracul dit principe behouden, waardoor bijna alle personages goed uitgewerkt en uniek aanvoelen. Het boek bevat een aantal van dezelfde archetypes als het origineel (slachtoffer van de slechterik, professor met verstand van het occulte), maar dan vaak net met een twist. Mijn favoriet is ‘sterke, moderne vrouw’ Matilda, de zus van Bram. Door haar brieven krijg je niet alleen in kijkje in haar hoofd, maar leer je ook meer over een ander belangrijk personage. Je krijgt zo alle sfeervol beschreven informatie, maar wel mondjesmaat, waardoor je door blijft lezen.

Conclusie

Dracul is een geslaagde prequel van het originele vampierverhaal Dracula. Liefhebbers van het origineel kunnen hun hart ophalen aan alle overeenkomsten en verschillen en de uitbreiding van het verhaal, maar het boek biedt ook genoeg voor mensen die ‘slechts’ van bovennatuurlijke thrillers houden en niet echt iets met het origineel hebben. Ik vond het werk niet super angstaanjagend, maar wel spannend, heerlijk gothic en goed geschreven; het laatste stuk moest en zou ik in één ruk uitlezen. Dracul is zeker het lezen waard… als je durft.

• Koop bij BOL.com