Na onze recensie van Hex & Co. van gisteren leek het ons erg leuk om schrijfster Esther van Lieshout wat vragen te stellen. Hoe is ze bijvoorbeeld op het idee gekomen voor Hex & Co., hoe schrijf je een griezelig boek voor kinderen (met het thema van de Kinderboekenweek in ons achterhoofd), en is ze alweer met iets nieuws bezig? Je leest het allemaal in ons interview!

 

Laten we het eerst over je nieuwste boek Hex & Co. hebben. Hex & Co. vertelt het verhaal van het meisje Kat, dat op een ochtend wakker wordt met een geheimzinnig teken op haar arm. Ze blijkt een Hex te zijn, iemand die fabelwezens kan zien, en ontdekt dat het haar taak is om ervoor te zorgen dat deze fabelwezens verborgen blijven. Hoe ben je op dit idee gekomen?

Dat is een leuke vraag en misschien heb ik ook een verrassend antwoord. Een aantal jaren geleden besloot een van mijn favoriete acteurs Zachary Quinto (die o.a Spock speelt in de nieuwe Star Trek-films) om ‘uit de kast’ te komen. En toen dacht ik: wat is dat eigenlijk een vreemd iets: dat je moet verbergen wie je bent omdat je ‘anders’ bent dan anderen.  En toen bedacht ik, als fabelwezens nu eens ‘in de kast’ zitten? Dat ze gewoon onder ons leven, maar hun ware aard moeten verbergen? Zo is het idee van Hex & Co. ontstaan.

In je biografie op de website van Ploegsma schrijf je dat je vroeger zo’n grenzeloze fantasie had dat je alles tot in de kleinste details voor je zag. Was dat bij Hex & Co. ook het geval? Had je alles van tevoren uitgedacht, of waren er dingen/personages die je verrasten tijdens het schrijven?

Je kent vast wel google maps? Daar zit zo’n poppetje in wat je naar je doel kunt slepen – zo schrijf ik eigenlijk. Ik sleep mezelf letterlijk naar de plek waar mijn verhaal zich afspeelt en dan vormt zich de hele wereld om me heen. Ik zit letterlijk in mijn verhaal. Daarom zie ik ook alles zo precies voor me. Laatst vertelde een lezer me dat ze zo graag door de gangen van Woestballing wilde dwalen. In de keuken van madame Mopsa wilde gluren. De outfits van de BOF wilde zien. Dat vond ik een mooi compliment. Toen dacht ik – dan heb ik het goed beschreven! Maar ik word tijdens het schrijven altijd verrast. Vooral door mijn personages die plots iets zeggen waar ik totaal niet op gerekend had.  

Je schrijft dat je dol bent op mythologie, is dat ook iets wat je heeft geïnspireerd tijdens het schrijven?

Ik denk het wel ja. Het zijn natuurlijk moralistische verhalen, maar de magie en de mythische wezens vind ik prachtig. En ik ben altijd gefascineerd geweest door fabelwezens. Ik weet ook niet goed waarom. Misschien juist omdat ze zo ‘anders’ zijn?    

Waar heb je het meest van genoten tijdens het schrijven van Hex & Co.? En waren er ook dingen die je moeilijker/vervelender vond?

Schrijven is per definitie moeilijk. Het schrijven zelf is echt hard werken. Maar het bedenken van het verhaal, je hoofdfiguren, (hoe ze eruit zien, hun persoonlijkheid, hun namen) alle uitvindingen en vondsten – dat is het leukste.

Hex & Co. is geïllustreerd door Marieke Nelissen, die we natuurlijk allemaal kennen van boeken als Verhalen uit de Heksenkeet en Krabbel en Nies (zie afbeelding hierboven). Kun je ons misschien iets vertellen over jullie samenwerking? Hebben jullie deze serie samen bedacht, of zijn de illustraties pas na het schrijven gemaakt? Tijdens het schrijven zag je het verhaal natuurlijk al helemaal voor je. Kwamen de illustraties van Marieke overeen met je eigen beeld van de personages en het verhaal?

Marieke is door de uitgever benaderd toen het boek al helemaal af was. Ik was heel blij met Marieke. Ze was zelf nogal nerveus geloof ik omdat ze nooit echt in zwart/wit tekende. Maar ik was overtuigd dat ze er iets moois van zou maken. Toen ik de eerste tekening zag wist ik dat het helemaal geweldig zou worden! Het was voor mij de eerste keer dat er illustraties bij mijn verhaal kwamen, dus ik vond het wel spannend. Het was ook wel even wennen, ik moest mijn beeld min of meer loslaten en Marieke de kans geven om haar visie van mijn verhaal op papier te zetten. Dus de tekeningen van Marieke zien er anders uit dan de beelden in mijn hoofd, maar het klopt wel! En dat vind ik wel bijzonder. Er was één tekening die ze opnieuw heeft gedaan. En dat was de illustratie van Giddius. Misschien omdat dat personage zo duidelijk in mijn hoofd zit – die moest gewoon kloppen. Maar het is haar gelukt om Giddius te ‘pakken’!

Hex & Co. is niet het eerste boek dat je voor kinderen hebt geschreven. Eerder verschenen al De dromers van Morfhuis en De vlucht van de Grimjager. Waarom vind je het zo leuk om voor deze doelgroep te schrijven?

Ik denk daar eigenlijk niet zo over na. Ik schrijf gewoon wat ik zelf graag zou willen lezen en blijkbaar is dat voor kinderen vanaf een jaar of 9. Maar ik weet dat heel veel volwassenen mijn boeken ook erg graag lezen. Dus ik schrijf gewoon voor kinderen van 9 tot 99.

Het thema van deze Kinderboekenweek is ‘gruwelijk eng’, en met al die magische fabelwezens wordt Hex & Co. natuurlijk behoorlijk spannend. Hoe zorg je ervoor dat je verhaal tegelijkertijd griezelig en spannend is, maar ook weer niet té eng wordt voor de doelgroep?

Ik hou zelf ook meer van spanning dan van horror, dus dat gaat een beetje vanzelf. Het enige waar ik over nadenk tijdens het schrijven is het gebruik van wapens. Dat is best moeilijk. Want je moet je in al die spannende situaties wel kunnen verdedigen. En hoewel kinderen de meest gruwelijke games spelen, is het toch anders als je het op papier zet. Dus daar ben ik dan wel bewust mee bezig en probeer ik een ‘magisch’ alternatief te bedenken.  

Je hebt fotografie en film gestudeerd en bent nog steeds gek op muziek en film. Lijkt het je niet leuk om ooit één van je eigen boeken op het witte doek terug te zien? En zo ja, zou je daar dan zelf aan mee willen werken?

Natuurlijk! Is dat niet de droom van iedere schrijver? Het is in ieder geval de mijne! En dan het liefste geregisseerd door Tim Burton of Guillermo del Toro. En muziek van James Newton Howard. Je ziet dat ik er stiekem al wel eens over dagdroom.  Of ik er zelf aan mee zou willen werken? Heel graag! Ik zou het script willen schrijven en tips geven voor de casting. Want zo schrijf ik mijn personages vaak: met een acteur in mijn achterhoofd.  

SOS fabelwezens is het eerste deel in de Hex & Co.-serie. Ben je al bezig met het tweede deel en kun je ons daar misschien al iets over vertellen?

Ik ben halverwege deel twee. Het wordt super spannend! Er zit in ieder geval een verdwijning in, een gif dat krankzinnig maakt, een geheimzinnige legende, een onzichtbare dienaar en een mechanisch hart! Heb ik nu teveel verklapt of word je nu juist nieuwsgierig?

En ten slotte vinden we het altijd leuk om schrijvers naar hun eigen favoriete fantasyboeken te vragen. Welke vijf fantasyboeken vond je geweldig om te lezen of hebben je op een bepaalde manier geïnspireerd?

Mijn favoriete boeken zijn Ik Coriander van Sally Gardner, Flora en de fantastische eekhoorn van Kate Dicamillo, De dievenbende van Scipio van Cornelia Funke, Wind in de Wilgen van Kenneth Grahame en Peter Pan van J.M. Barrie. Niet zozeer pure fantasyboeken dus, maar boeken met een vleugje magie!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here