De Beer en de Nachtegaal van Katherine Arden

De Beer en de Nachtegaal is het eerste deel van Katherine Ardens driedelige Russische sprookje over Vasja. Arden werd geboren in Austin, Texas. Ze woonde twee jaar in Moskou voordat ze zich aan Middlebury College in Vermont specialiseerde in Franse en Russische literatuur. Na het behalen van haar bachelor woonde ze afwisselend in Hawaï en Frankrijk.

De Beer en de Nachtegaal speelt zich af in een dorp op het randje van de wildernis in het noorden van Rusland, waar de ijskoude wind blaast en het altijd lijkt te sneeuwen, waar een oude min sprookjes vertelt over de Winterkoning. Verhalen over oude magie verboden door de kerk.

Maar voor het jonge, wilde meisje Vasja zijn het meer dan alleen verhalen. Alleen zij ziet de geesten rondom het huis die haar beschermen. Alleen zij voelt de groeiende krachten van een duistere vorm van magie in het bos…

In dit interview vertelt Katherine Arden over wat haar inspireerde tot het schrijven van haar debuutroman, De Beer en de Nachtegaal.

Hoe komt een meisje uit Texas terecht in een stad als Moskou? Met andere woorden: wat trekt jou zo aan in de Russische cultuur?
Toen ik voor het eerst naar Rusland ging, was ik achttien en op zoek naar avontuur. Ik had een vaag, romantisch beeld voor me van sneeuw, Russische sleeën en wat al niet meer (ik was niet erg praktisch ingesteld als tiener). Wat ik in werkelijkheid aantrof was veel groter, enger en mooier dan ik gedacht had, en sinds die eerste keer dat ik in Moskou aankwam, ben ik verliefd op Rusland en de Russische cultuur.

Door met verhaalelementen uit sprookjes te spelen kan de schrijver iets scheppen dat bekend en toch ook nieuw is, en dat is een prachtige eigenschap van sprookjes.

Welke rol spelen sprookjes in jouw leven en schrijven?
Ik ben dol op sprookjes, als kind al. Als schrijver maak ik dankbaar gebruik van sprookjes omdat ze herkenbaar zijn, maar tegelijkertijd op een andere manier verteld kunnen worden; tot iets nieuws kunnen worden gevormd. Door met verhaalelementen uit sprookjes te spelen kan de schrijver iets scheppen dat bekend en toch ook nieuw is, en dat is een prachtige eigenschap van sprookjes.

Hoe ben je op het personage van Vasja gekomen ? Lijkt ze op jou?
Ha, helemaal niet. Vasja is een beetje van alles wat. Ik wilde altijd al iets langer zijn, dus heb ik Vasja lang gemaakt. Toen ik heel klein was, had mijn oma nog zwart haar. Als de zon erop scheen, kreeg het een rode glans, dus daar zal ik Vasja’s haar wel vandaan hebben. Haar gezicht zag ik op een gegeven moment gewoon voor me, en toen dacht ik: zo ziet mijn heldin eruit. Haar persoonlijkheid baseerde ik op een meisje dat ik op Hawaï ontmoet heb, ook een Vasilisa. Zij had groene ogen en was net zo dapper.

Is jouw verhaal er een om lekker in te ontsnappen en weg te dromen, of valt er meer tussen de regels te lezen?
Ik denk toch ook dat laatste. De Beer en de Nachtegaal gaat over het conflict tussen geloof en angst, over hoe een gezin moet zien te overleven, over een meisje dat haar plek moet zien te vinden in een wereld waarin ze niet thuishoort. Er valt volgens mij heel veel uit te halen. Maar het is ook gewoon een lekker boek om te lezen.

Hoeladansen in Mauï of het Bolsjoj-ballet in Moskou?
Wat een moeilijke vraag! Ik ben dol op ballet, dus misschien kies ik daar wel voor, maar een tripje naar Hawaï klinkt ook wel erg verleidelijk.

Ik zou willen dat meer mensen de mogelijkheid hadden om op andere plekken te wonen – volgens mij zou de wereld dan iets toleranter zijn.

Denk je dat je een andere kijk op de wereld hebt omdat je op zoveel verschillende plekken hebt gewoond?
Natuurlijk. Dat is een van de mooie dingen van rondreizen. Als je leven in een andere context komt te staan, dan ga je dingen op een andere manier beleven. Soms is dat een prachtige ervaring, soms is het juist heel stressvol, maar het draagt hoe dan ook bij aan je persoonlijke groei. Ik zou willen dat meer mensen de mogelijkheid hadden om op andere plekken te wonen – volgens mij zou de wereld dan iets toleranter zijn.

Heb je veel research gedaan, of ging het schrijven juist heel organisch?
Allebei, gek genoeg. Ik heb veel research gedaan, veel gelezen en nagedacht. Maar toen ik eenmaal aan het schrijven ging, had ik niet echt een opzet nodig. Ik liet het verhaal gewoon maar gebeuren, en dat heeft uiteindelijk gewerkt (hoewel ik een paar keer een valse start heb gemaakt, veel verschillende versies heb geschreven en ook wel eens op een zijspoor ben beland).

Wat was het leukste aan het schrijven van De Beer en de Nachtegaal?
Het leukste was om te zien hoe het verhaal en de personages begonnen te leven; hoe ze eerst vorm kregen in mijn hoofd en vervolgens op papier. Dat creatieve proces geeft echt heel veel voldoening.

Katherine Arden

Welk soort boeken en welke schrijvers lees je graag zelf, en waarom?
Ik ben dol op historische fictie. Enkele van mijn favorieten:

Dorothy Dunnett. Al jaren ben ik geobsedeerd door The Lymond Chronicles, en ik heb er mijn persoonlijke missie van gemaakt om meer mensen aan deze zesdelige serie te krijgen. Francis Crawford is niet bepaald mijn droomman (waarschijnlijk zou ik knettergek van hem worden), maar voor een leuke literaire weekendflirt is hij perfect.

Mary Renault. Op de middelbare school las ik The King Must Die, en de manier waarop Renault geschiedenis, mythe, spiritualiteit en de menselijke tekortkomingen samen heeft weten te brengen in één verhaal, heeft diepe indruk op me gemaakt. Ik houd ook erg van haar boek over de jonge Alexander de Grote, Fire from Heaven (Vuur uit de hemel, red.).

Daphne DuMaurier. Geweldig hoe zij schrijft, zo gelaagd en ambigu. My Cousin Rachel (Rachel, red.) en Frenchman’s Creek (Lady Dona) zijn mijn favorieten, en natuurlijk Rebecca.

Patrick O’Brien bewonder ik ook. Twee woorden: Aubrey. Maturin. Twintig. Meer avonturen, hartenzeer en ironie dan je voor mogelijk houdt.

Robin McKinley zorgde ervoor dat ik als kind fantasy ging lezen, en ik ben nog steeds weg van haar boeken: The Hero and the Crown, The Blue Sword en Sunshine.

Volgend jaar verschijnt het vervolg op De Beer en de Nachtegaal, namelijk Het Meisje in de Toren. Wat heb je voor ons in petto met je volgende boek(en)?
Er komen nog twee boeken aan in de trilogie met Vasilisa. Verder schrijf ik een kinderboek, Small Spaces, een eng avonturenverhaal in mijn thuisstaat Vermont. En dan… wie zal het zeggen? Ik loop nog rond met een idee voor een verhaal dat zich afspeelt in Frankrijk tijdens de renaissance. Dat wil ik heel graag schrijven.

 

Benieuwd naar onze mening? De recensie van De Beer en de Nachtegaal volgt binnenkort!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here