The Hobbit 3: The Battle of the Five Armies

0
82

Omslag Chronicle

The Hobbit: The Battle of the Five Armies is het laatste deel van The Hobbit filmtrilogie. Op 24 april 2014 maakte de regisseur Peter Jackson via zijn facebookpagina bekend dat de naam van de derde film is gewijzigd in The Hobbit: The Battle of the Five Armies, voorheen was de naam namelijk The Hobbit: There and Back Again. Dezelfde subtitel van het boek De Hobbit (J.R.R Tolkien) waarop de films zijn gebaseerd. Deze naam paste echter niet meer bij de gebeurtenissen die zouden gaan gebeuren in het slotdeel.

Het boek telt ‘maar’ 250 bladzijden, maar toch besloot Peter Jackson om het verhaal in drie films te vertellen. De verhaallijn van De Hobbit werd daarom in de verfilming verrijkt met elementen uit De Aanhangsels, een 160-pagina tellend boekje met verschillende bijlagen en achtergrondinformatie die zijn opgenomen aan het einde van het derde deel van The Lord of the Rings-boektrilogie. Oorspronkelijk is het boek De Hobbit bedoelt als kinderboek en dat is ook wel te merken in de films. De The Hobbit-films zijn wat lichtvoetiger dan de The Lord of The Rings-films.

Het beslissende slotdeel
In de voorgaande delen zagen we hoe Bilbo Baggins bij het reisgezelschap van Thorin Oakenshield werd betrokken en hoe ze op pad gingen om de Lonely Mountain te heroveren van de vuurdraak Smaug. Bilbo wekte in deel twee onbedoeld de draak en de film eindigde onheilspellend: Smaug zette koers naar Laketown om daar dood en verderf aan te richten. Het laatste deel gaat gelijk verder waar The Desolation of Smaug eindigde. De inwoners van Laketown hebben echter te weinig tijd gehad om te evacueren en vele komen om in de woeste vuurzee van Smaug. Helaas is het gevecht met de draak al snel afgelopen, maar de titel deed al vermoeden dat deze film in het licht van een heel ander gevecht zou komen te staan.

Vijf legers, dat is niet niks. De legers bestaan uit dwergen, elfen, mensen en orks en het gevecht draait maar om één ding: de Lonely Mountain; om te verdedigen, veroveren of wat er in de berg ligt: goud en juwelen. Aan het einde van deel twee was het al een klein beetje te zien dat Thorin krankzinnig werd, er heerst een ziekte over de schat zoals Balin dat vele malen zegt. In dit deel wordt de krankzinnigheid van Thorin steeds erger: door zijn obsessie om Koning te zijn is hij bereidt eer, vriendschap en familie op te offeren ter behouding van de schat. Bard probeert nog om te onderhandelen, maar dit faalt en al snel barst er een groot gevecht uit tussen de verschillende legers. Daarnaast hebben we ook nog de slag bij Dol Guldur waar Gandalf gevangen zit. De White Council bestaande uit Galadriel, Elrond en Saruman komen hem redden en gaan het gevecht met Sauron aan. Verder wil ik er niets over zeggen, maar het was een zeer indrukwekkend gevecht.

Kíli en Tauriel
Twee verschillende soorten rassen van Middle-Earth die verliefd worden op elkaar, het had kunnen werken. Voor een ander soort film. In deel twee was ik bereid om deze romance aan te zien, maar na het zien van dit laatste deel vind ik het toch niets. Het voegt niets toe aan de film en het was misschien wel beter geweest als het helemaal was weggelaten. Het komt ongeloofwaardig over, Tauriel en Kíli kennen elkaar net en werpen zichzelf binnen de korste keren in het vuur voor elkaar. De reputatie van elfen werd in mijn ogen ook door Tauriel teniet gedaan. Ik dacht dat het zulke goede vechters waren, maar Tauriel laat haar oplettendheid varen en gaat haar ondergang tegemoet als het niet aan Legolas en Kíli lag. Ook is het schijnbaar tergend moeilijk voor Tauriel om één ork uit te schakelen.

Epische maar uitgerekte gevechten
Het gevecht tussen de vijf legers is in één woord te omschrijven: groots. Het is zeker indrukwekkend, maar aangezien het meeste van de film hierover gaat kan het ook als uitgerekt omschreven worden. Het duurt allemaal heel erg lang en sommige beweegredenen van de legers zijn zwak onderbouwd en ook overdreven om daarvoor gelijk een oorlog te voeren. Desalniettemin heb ik zeker kunnen genieten van de grootsheid van de gevechten. Er is een knap staaltje werk geleverd om alles zo mooi op beeld vast te leggen en ervoor te zorgen dat het niet te chaotisch wordt om te volgen wat er allemaal gebeurt.

Goed verhaal sterk neergezet door de cast
Van The Hobbit-trilogie kan je vele dingen denken, maar één ding is zeker: de acteurs zetten hun rollen goed neer. Zelfs de jongsten onder hen – de kinderen van Bard gespeelt door John Bell (Bain),  Peggy Nesbitt (Sigrid) en Mary Nesbitt (Tilda) – zijn ijzersterk in hun personages. Ook blijft het leuk om te zien dat er dezelfde acteurs zijn als in zowel The Hobbit-trilogie en The Lord of the Rings-trilogie die dezelfde rol hebben. Hierdoor is het nog gemakkelijker om de twee verschillende trilogiën, met een tussenpoze van 11 jaar, als één langlopende film te zien.

 

Producent: New Line Cinema
Regisseur: Peter Jackson
Cast: Martin Freeman (Bilbo), Ian McKellen (Gandalf), Richard Armitage (Thorin), Luke Evans (Bard), Manu Benett (Azog), Orlando Bloom (Legolas), Lee Pace (Thranduil) e.a.
Verschenen: December 2014
Speelduur: 161 minuten
Leeftijdscategorie: 12+

RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Vorig artikelOphelia omarmd – Mike Jansen
Volgend artikelMadame Butterfly

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here