Zam en het Geheim van de Wereld toont grenzeloze fantasie van Peter Schaap

Vorige maand las ik Zam de Fikser van Peter Schaap. Ik was toen niet dolenthousiast en vond vooral dat het verhaal wat gedateerd was. Het taalgebruik en de insteek van de magie zorgden voor een prima ouderwets toververhaal, maar niet meer dan dat. Dus, kon het tweede deel over Zam mij dan beter bekoren?

Het verhaal

Zam en het Geheim van de Wereld start een poosje na het einde van Zam de Fikser. Hij heeft ondertussen even vakantie gehad en moet weer aan de slag als Fikser voor de luchtmagiër Sadusin. Deze magiër arriveert namelijk bij Zam thuis en blijkt in een rap tempo te krimpen. Zam heeft geen idee wat te doen en besluit Tamao de Draaier te zoeken en hem om raad te vragen. Als hij dan ook nog eens op Hoge Elfen stuit die Zams hele stad veranderen in een bos met boomhuizen lijkt het hek van de dam. 

De Hoge Elfen vertrekken en Zam reist ze achterna om te vragen of zij iets aan Sadusin kunnen doen. Via hen wordt Zam in een avontuur geslingerd dat hem naar het de poolcirkel brengt. Er is namelijk iets mis met de vuurmagie die Arandalvo heeft verzegeld. Deze magie lekt de wereld in en brengt allerlei gevaarlijke problemen met zich mee. Aan Zam om de wereld weer te redden!

In het hoge noorden wachten de grootste gevaren van zijn leven op hem. Gelukkig hoeft Zam dit avontuur niet alleen te volbrengen. Hij wordt namelijk vanaf het moment dat hij vertrekt uit zijn stad al gevolgd door een oude bekende. Iemand met wie Zam die avonturen maar wat graag zou willen beleven…

Gemiste kansen

In het vorige deel leerde Zam zijn zus, moeder en vader kennen. Ik had eigenlijk verwacht dat in dit deel deze nieuwe relaties verder uitgewerkt zouden worden, zodat we Zam en de overige personages wat beter zouden leren kennen. Het zou ook een logisch vervolg zijn geweest van Zams vorige avonturen. Maar niets is minder waar. In plaats daarvan krijgen we enkele nieuwe personages voorgeschoteld en één oud personage uit het vorige deel die worden uitgewerkt. 

Zams gevoelens worden via dat personage goed uitgediept. Dat werkt prima en is leuk om te lezen, maar ik denk dat het niet uitwerken, verdiepen en onderzoeken van zijn nieuw gevonden ouders en zus een flinke gemiste kans is. Dit had Zam als personage nog meer diepgang gegeven om als lezer betrokken te raken bij zijn leven. Ook het feit dat Zam al na drie weken gaat trouwen is nogal snel en overhaast neergeschreven. Dit had beter uitgewerkt kunnen worden en wederom een grotere diepgang aan de personages kunnen geven.

Beter, sneller en verfijnder

Zam en het Geheim van de Wereld is vele malen vlotter geschreven dan Zam de Fikser. De schrijfstijl is vloeiender, er wordt minder gebruik gemaakt van verouderde taal, de dialogen zitten beter in elkaar en omdat er geen constante flashbacks zijn, leest het gewoon vlotter. Hierdoor behield ik mijn plezier toch meer in dit boek en heeft het mij kunnen verrassen. Vooral als het gaat om het geheim van Zams gezellin die met hem meereist. Dit was origineel en goed uitgewerkt. De oplossing die Zam uiteindelijk maakt, is wel wat afgeraffeld, maar was wel conform de rest van het verhaal. Als het dan een toververhaal is waar alles kan, dan kan dit daar prima mee wegkomen. Ik waardeer dat Peter Schaap niet de logische weg heeft gekozen en iets compleet nieuws heeft gemaakt. Hierdoor voelt het verhaal wel weer vers aan.

Conclusie

Ik vind dat dit boek beter werkt dan zijn voorganger. Het is vlotter, spannender en wat mij betreft beter geschreven. De creativiteit van Peter Schaap lijkt grenzeloos en dat is erg leuk om te lezen. Tegelijk blijft het ook een valkuil, want net als in het vorige deel krijg je daardoor soms onlogische situaties. Toch is het denk ik juist die grenzeloze creativiteit waardoor de oude garde onder ons gecharmeerd zal zijn.

• Koop bij BOL.com