Phobos – Victor Dixen

0
59

Omslag Phobos

De achttienjarige Léonor is onderweg naar Mars. Ze kan het zelf ook nog niet helemaal bevatten, maar over een paar maanden zal ze toch echt voet zetten op de rode planeet. En de Aarde? Die zal ze nooit meer terugzien. Haar tocht naar Mars is een enkele reis, maar dat vindt Léonor niet erg. Mars is haar ultieme droom, haar kans op een nieuw leven, een nieuwe start, vol vriendschap, romantiek en vertrouwen. Ze weet zeker dat ze de tijd van haar leven tegemoet gaat… Of toch niet?

In eerste instantie lijkt alles goed te gaan. Samen met elf andere jongens en meisjes begint Léonor aan haar lange reis naar Mars en aan misschien wel het spannendste van de hele reis: de dates. Het Genesisprogramma, zoals de reis ook wel wordt genoemd, is namelijk tegelijkertijd ook een datingshow die overal ter wereld op tv wordt uitgezonden. Het enige wat Léonor hoeft te doen is een leuke jongen aan de haak slaan en een kolonie oprichten op Mars. Maar het duurt niet lang voor de eerste barstjes zich in haar nieuwe leven beginnen te vertonen. Elk van de passagiers blijkt namelijk een groot geheim met zich mee te dragen. En ze zijn niet de enigen: ook de leiders van het Genesisprogramma hebben iets te verbergen…

Het verhaal begint een beetje traag, maar zit ontzettend goed in elkaar en blijkt uiteindelijk ook ongelooflijk spannend te zijn.

Datingshow in de ruimte
Mars is hot. Met verschillende boeken (zoals Rood van Pierce Brown), films (The Martian met Matt Damon) en tv-series (National Geographics Mars) over de rode planeet, blijkt dat Mars een populair onderwerp is de laatste tijd. Ook de Franse auteur Victor Dixen springt daar op in met zijn boekenserie Phobos, al geeft hij er toch weer een totaal andere draai aan. Phobos speelt zich namelijk nog niet echt af op Mars, maar draait vooral om de reis naar de rode planeet toe. Een slimme zet, aangezien je op die manier als lezer, samen met de personages, al flink wat over Mars en het leven in de ruimte leert, en er tegelijkertijd een behoorlijke dosis spanning wordt gecreëerd onderweg, want wat gaat er gebeuren als de tieners de planeet eindelijk bereiken?

Ook de manier waarop het boek in elkaar zit is bijzonder. Zo is het geschreven vanuit meerdere perspectieven: het grootste gedeelte is geschreven vanuit het ik-perspectief van Léonor, maar ook Serena McBee, de presentatrice van het Genesisprogramma, en Andrew Fisher, de zoon van één van de programmamakers, worden gevolgd. Op die manier krijg je van alle kanten mee wat er precies gebeurt en ontdek je algauw dat er achter de schermen veel meer speelt dan Léonor en de andere ruimtevaarders denken. Daarbij heeft Dixen een heel filmische schrijfstijl, waardoor het absoluut niet moeilijk is om voor je te zien wat er allemaal gebeurt. Een deel van het verhaal – de speeddates – zijn zelfs geschreven als een tv-programma, waardoor je als lezer echt het idee krijgt dat je naar een soort tv-show zit te kijken.

Trage start, spectaculair einde
Een klein minpuntje aan Phobos is dat het verhaal vrij langzaam begint. Dixen neemt veel tijd om zijn wereld op te bouwen en gooit behoorlijk wat informatie op je af, waardoor het even duurt voordat je echt in het verhaal zit. Aan de andere kant is die informatie, over bijvoorbeeld de ruimtevaart, astronomie en technologie, zo gedetailleerd en zo goed onderbouwd met allerlei extraatjes, zoals tekeningen en diagrammen, dat het verhaal enorm realistisch en geloofwaardig overkomt. Persoonlijk ben ik niet heel goed op de hoogte van de hedendaagse ruimtevaarttechniek, maar ik zou alles wat Victor Dixen op papier heeft gezet zonder moeite geloven.

Die uitgebreide wereldopbouw, tekeningen, diagrammen en perspectiefwisselingen zijn in eerste instantie dus een beetje veel om te bevatten, maar zodra je daar eenmaal wat aan gewend bent, wordt het steeds moeilijker om het boek nog neer te leggen (wat er dus in resulteerde dat ik dit boek om half 3 ’s nachts heb uitgelezen en vervolgens de rest van de nacht ook niet meer kon slapen, want die cliffhanger!). Er worden steeds kleine hints gegeven waardoor je denkt te weten hoe het zit, maar dan gooit de auteur er weer een nieuwe plottwist doorheen, waardoor alles weer op z’n kop staat. Alleen het daten zelf vond ik een tikje ongeloofwaardig, want de personages vielen wel héél snel voor elkaar. Maar afgezien daarvan is Phobos echt een supersterk en goed uitgedacht verhaal dat van begin tot eind weet te boeien.

 

RECENSIEOVERZICHT
Conclusie
Vorig artikelDe Bieb-bende 5: De Schatbewaarders – Michael Reefs
Volgend artikelInterview met Synthal
Marije behoort tot de Harry Potter-generatie en het is daarom ook niet gek dat de boeken over de tovenaarsleerling, die meteen haar eerste kennismaking met de wereld van fantasy waren, nog steeds haar lievelingsboeken zijn. Ondertussen heeft ze de rest van de fantasywereld ook ontdekt. Ze is dol op het lezen van young adult-boeken, dystopische verhalen, epische fantasy en eigenlijk alle kinderboeken waar ook maar een beetje magie in voorkomt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here