De Ziener – Kevin Valgaeren

0
9

Omslag De Ziener

Na de onverwachte dood van zijn ouders wordt David Mayfair geadopteerd door Dorian Walpole. Deze leidt hem op als Ziener, een mens die in staat is om geesten, of andere bovennatuurlijke verschijningsvormen te zien en in sommige gevallen zelfs met ze te communiceren. Dorian Walpole komt snel te weten dat David iets niet heeft wat elke normale mens dient te hebben. Het gaat om de vorm van angst die mensen dient te waarschuwen om dingen niet te doen. Dit gebrek aan angst heeft David ooit bijna het leven gekost.

Op een dag leest David een brief van een anonieme schrijver. Deze vraagt de hulp van een Ziener voor het oplossen van een onverklaarbare moord op twee minderjarige meisjes uit Borley. Tegen de wil van Dorian vertrekt hij naar Borley en komt al snel in aanraking met diens Pastorij die is gebouwd op de fundamenten van een klooster. Een klooster waar ooit het mooiste liefdesverhaal zich had kunnen afspelen.

Een gothic novel
Met De Ziener wil Valgaeren aantonen dat ook Nederlandstalige auteurs goede gothic novels kunnen schrijven. Hoewel het verhaal in een Engelse setting is gestoken, komen er regelmatig verwijzingen naar Davids vaderland, België, dat zowel een betekenis heeft in zijn verleden als in zijn toekomst die aan het einde van het boek voor hem ligt. Zoals de meeste gothic novels is De Ziener een griezelverhaal. Let op: geen horror, want bij dat genre ligt de nadruk meer op angsten (al dan niet psychologisch) op te roepen bij de lezer. Hoewel De Ziener wel over angst gaat en hoewel de spanning soms heel hoog oploopt, draait het verhaal niet om vermaak in de vorm van angst te bezorgen, maar draait het verhaal om het mysterie en de romantiek wat kenmerkende elementen van een gothic novel zijn.

Ongetwijfeld zal ook Valgaerens studie Nederlandse en Engelse taal en letterkunde waarin hij zich in zijn masterjaren toelegde op de Gothic Novel een rijke bron van informatie en inspiratie zijn geweest.

De spanning
De Ziener mist een aangrijpende start, maar Valgaeren weet zich wel te herpakken. Vanaf David Mayfairs aankomst in Borley weet Valgaeren van De Ziener een pageturner te maken. De spanning zit vanaf daar zeer goed, maar soms laat Valgaeren een steek vallen. Het valt op dat overdadige beschrijvingen vaak de oorzaak zijn van deze kleine instortingen in de spanningsboog. Een voorbeeld is onderstaand citaat (De Ziener, p. 112):

De ontvangstkamer van herberg The Swan was een museum van landelijke artefacten. Het was geen bijzonder grote ruimte en ze leek nog kleiner door de ontelbare prullaria die aan de muren hingen en in de vitrines stonden. Het was net alsof de heren de stoffige winkelruimte van een antiquariaat waren binnengestapt. In elke hoek van de kamer stond een sofa die in geen enkel opzicht op de andere leek. Er was er een bekleed met gebarsten leer en een ander met bordeaux ribfluweel dat besmeurd was met donkere vlekken. Nog een andere was niet meer dan een eenvoudige stoel, waar sierlijke krullen in het hout waren gebeiteld, en een laatste was een chesterfield die al redelijk wat dienstjaren achter de rug moest hebben. Elke sofa was vergezeld van een gammel tafeltje met een rond blad dat gedekt was met een vergeeld, kanten lakentje. En op elke tafel stond een glazen asbak als een uitgeholde diamant.

Op het eerste zicht lijkt de ontvangstkamer van herberg The Swan een belangrijk gegeven te zijn in het boek. Jammer genoeg blijkt al snel dat dit vertrek geen enkele bijdrage zal leveren aan de plot. Het valt niet te ontkennen dat zelfs in dit korte citaat er toch enig leven zit dat op zichzelf wel weet aan te trekken. Toch doet dit citaat en enkele andere passages verspreid over het hele boek afbreuk aan de spanning, en vertragen dus ook het leestempo. Een ander gegeven dat uit dit citaat is af te leiden, is dat Valgaeren soms alles voor de lezer wil bepalen, tot de meest onbelangrijke details aan toe. Er wordt in die gevallen dus weinig aan de verbeelding van de lezer overgelaten.

Bedrieglijke flashbacks
In De Ziener zijn er regelmatig flashbacks te lezen over het leven van David Mayfair toen hij nog thuis bij zijn ouders woonde. Ook zijn er regelmatig stukken tekst te lezen over Davids opleiding tot ziener. In eerste instantie lijken deze boeiend geschreven flashbacks louter een manier te zijn om het personage uit te diepen. Het lijkt dus alsof David een plat karakter zou worden als al deze flashbacks geschrapt zouden worden. Hoewel in het begin van het verhaal dit zeer zeker het geval zou kunnen zijn, komt er geleidelijk aan een omslag. De flashbacks krijgen een meer plotopbouwende functie. Ook de relevantie van die flashbacks stijgt en in de grote finale van het boek slaagt Valgaeren een verbluffend einde neer te zetten, omdat opeens elke flashback een plaats in het verhaal krijgt.

Een open eind
De Ziener kent een open einde dat het verhaal niet genoeg afsluit. De vraag die Valgaeren openlaat zou een goede aanzet zijn voor een nieuw boek met David Mayfair in de hoofdrol als dat er zou komen. Hierdoor weet Valgaeren de leeshonger niet volledig te stillen, want daarvoor dient ook het grootse, niet vertelde avontuur vertelt te worden.

Een aardig debuut
De Ziener is een zeer goed debuut. Het valt op doordat het een enkeling in zijn genre is, maar ook door de verrassende plotopbouw en Valgaerens vervoerende schrijfstijl. Toch is het jammer dat Valgaeren zich op de meest onbelangrijke momenten in een overdaad aan beschrijving stort en daardoor weinig aan de verbeelding overlaat.




De Ziener

Kevin Valgaeren | Kramat | 2011

De executie van een jonge zuster en een jonge pater in de zestiende eeuw is het begin van de legende van Borley: een klein dorp in het zuidoosten van Engeland. Op het einde van de negentiende eeuw laat dominee Henry Bull er een pastorie bouwen op de fundamenten van een oud klooster. Kort nadien worden de bewoners getuigen van een reeks onverklaarbare feiten, waaronder de waarneming van een ronddwalende kloosterzuster.

Londen, 2007. David Mayfair is een roekeloze jongeman met een duistere gave: hij kan voorbij het leven kijken en de dood observeren. Na het overlijden van zijn ouders wordt hij geadopteerd door zijn oom Dorian Walpole en verhuist hij van de Belgische provinciestad Turnhout naar de Engelse metropool Londen. Onder het strenge mentorschap van zijn oom ontwikkelt hij zich tot een Ziener. Er is slechts een probleem: David Mayfair kent geen angst. Wanneer een anonieme briefschrijver de Ziener vraagt om de moord op twee tienermeisjes te onderzoeken, vertrekt hij tegen de wil van zijn mentor naar het mysterieuze Borley. Maar al snel blijkt dat Borley haar duistere geheimen niet zomaar prijs zal geven. Stap voor stap leert de Ziener wat echte angst is, zeker wanneer duidelijk wordt dat zijn aanwezigheid in Borley geen toeval is…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here