De Hongerspelen 3: Spotgaai – Suzanne Collins

0
13

Omslag De Hongerspelen 3: Spotgaai

Spotgaai is het laatste deel in Suzanne Collins’ trilogie over de Hongerspelen. Dit afsluitende deel is de grote finale waarin de rebellen het opnemen tegen het Capitool dat hen al zolang onderdrukt. Zoals gewoonlijk bij een slotboek, vinden we onze heldin terug in een benarde situatie. Katniss Everdeen is haar district verloren, is geestelijk in de war en Peeta, met wie ze zoveel beleefd heeft, is in handen van de vijand. Er staat veel op het spel, want mochten de rebellen verliezen, dan zullen de Hongerspelen en de onderdrukking voortaan alleen maar erger worden.

Sterk begin
We vinden onze heldin terug in de restanten van haar district. Ze zit duidelijk in de put en voelt zich verantwoordelijk voor de verwoesting van haar thuis en de dood van velen. Ze krijgt van haar verzorgers dan ook het stempeltje “geestelijk in de war” op haar pols geplakt. Dit is een geloofwaardige en logische ontwikkeling die diepte geeft aan Katniss’ personage. Iemand die zoveel doormaakt als Katniss moet dat uiteindelijk voelen, en dat gebeurt gelukkig ook. Dit is mooi gedaan en uitgewerkt door de schrijfster. De gevoelige lezer kan het eerste hoofdstuk nog wel eens wat kippenvel krijgen door de beklemmende sfeer die rondhangt.

Katniss, Gale en andere overlevenden uit District 12 hebben onderdak gekregen in District 13. Aan het eind van Vlammen kwamen we er al achter dat District 13 niet vernietigd was en nu leren we dat ze inderdaad nog operationeel en levendig zijn. Onder leiding van hun eigen president Alma Coin bereiden ze een opstand voor tegen het Capitool. Daarbij willen ze gebruikmaken van Katniss en haar als boegbeeld van de revolutie opwerpen.
Al snel wordt duidelijk dat het leven in het militaristische District 13 ook geen rozengeur en maneschijn is. Er is weinig vrijheid en de inwoners hebben niet veel te zeggen over wat ze willen doen. De president, Alma Coin, is een kille vrouw en duidelijk net zo hongerig naar macht als President Snow. Al vanaf de eerste kennismaking vraagt de lezer zich af of District 13 wel zoveel beter is dan het Capitool.

Andere insteek
Dit boek zit anders in elkaar dan zijn twee voorgangers. Er komen dan ook geen Hongerspelen in het boek voor, wat verfrissend werkt. De opstand tegen het Capitool en de onrechtvaardigheid die het Capitool vertegenwoordigt staat centraal. Hierin neemt Katniss een passievere rol in dan eerst, aangezien ze voornamelijk de rol van propaganda op zich neemt. Zij is het gezicht van de revolutie en is dan ook zelden aan het front te vinden. Deze nieuwe rol heeft zo zijn goede en zijn minder goede kanten. Veel dingen gebeuren om haar heen, zonder dat zij erbij is of er enige invloed op heeft. Er is zo ontzettend veel gaande, dat het eigenlijk een afzwakking is dat we onze heldin niet in actie zien. Bij de belangrijkste gebeurtenissen in het boek is ze of afwezig, of ze ligt gewond in het ziekenhuis. Aan de andere kant, wanneer ze dan eindelijk in actie komt, is het ook echt fantastisch en is het een genot om te lezen.

IJzersterk en beklemmend
Net als de vorige delen is ook dit deel gevuld met maatschappelijke thema’s en de boodschap hoe makkelijk een maatschappij te ver kan gaan. In De Hongerspelen en Vlammen kwamen we al veel onrecht tegen en voelden we met Katniss het verlangen om dat onrecht te bestrijden en President Snow zijn verdiende loon te geven. Dit boek ketent je dan ook meteen vast en sleept de lezer in een sneltreinvaart mee. Collins weet de stijl en sfeer die ze in de vorige delen opbouwde te bewaren en heeft weer een aantal – haast sadistische – verrassingen in petto voor de lezer.

De anti-climax van de eeuw
Tegen het einde van het boek loopt het verhaal helaas met een sneltreinvaart op de klippen. Net wanneer de spanning het hoogst is en onze heldin in het hart van het Capitool is geïnfiltreerd om de president uit te schakelen, valt het doek. De andere rebellen komen en lossen het netjes op. Daarmee misgunt de schrijfster zowel de lezer als Katniss het plezier en de spanning van een laatste confrontatie met de schurk en doet ook gelijk alles dat Katniss in de laatste bladzijdes voor het eind van de oorlog doet teniet. Alle spanning wordt uit het verhaal geslagen. Wat overblijft is nog wat afwerkingen en een schokkende gebeurtenis die uit het niets komt. Daarna gaat de serie als een nachtkaarsje uit.

Conclusie
Een prettig en goed boek om te lezen, maar helaas toch niet helemaal bevredigend als einde van zo een mooie serie.




De Hongerspelen 3: Spotgaai

Suzanne Collins | Unieboek | 2010
Originele titel: Mokingjay

Het onmogelijke is gebeurd: Katniss Everdeen heeft de Hongerspelen twee keer overleefd. Maar ze mag dan wel levend uit de bloedige arena zijn gekomen, dat betekent nog niet dat ze veilig is. Het Capitool geeft haar de schuld van de onrust in Panem. En president Snow heeft bovendien meer dan duidelijk gemaakt dat Katniss niet de enige is die daarvoor zal boeten. Haar vrienden, haar familie; heel District 12 loopt gevaar.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here