Een vader die zweert dat hij een tovenaar is, een moeder die er gek van wordt, en een dochter die verscheurd wordt tussen geloof en twijfel.
In een Nederlandse schuur vol halfvergane dromen tovert een Surinaamse vader konijnenknuffels uit zijn hoed en bouwt hij aan zijn meesterwerk: de raket Beatrix MA5, waarmee hij eindelijk zal bewijzen dat zijn magie echt is. Ondertussen gebeuren er echter vreemde dingen. Diamanten verdwijnen, verschijnen en verdubbelen, en op kerstavond 1980 begint het te sneeuwen terwijl er geen sneeuw voorspeld was. Was het allemaal een trucje? Of bezit de vader echt magie?
Kabouterpers Schrijfwedstrijd 2025
Tovenaar was de winnaar van de Kabouterpers Schrijfwedstrijd 2025. De vader-dochter band vormt het hart van het verhaal, waardoor het tevens een verhaal is dat samen gelezen kan worden. Volgens de uitgever kan het boek zowel een ingang vormen om te praten over culturele achtergrond en geloof, als een verhaal dat op zichzelf staat als fantasie en als portret van een vader-dochterrelatie.
Volgens de jury van de schrijfwedstrijd is het verhaal een liefdesbrief aan vaders die blijven dromen, aan kinderen die durven geloven, en aan de magische ruimte tussen werkelijkheid en fantasie waar immigranten hun herinneringen koesteren.
Een kortverhaal waarin je zelf besluit wat echt is en wat niet
Tovenaar is een kortverhaal van 48 pagina’s dat gemakkelijk en vlot wegleest door de rechttoe rechtaan gebruikte schrijfstijl. Het is geschreven in de eerste persoon, vanuit het perspectief van de dochter en hoewel het gebruik van de ik-vorm meestal de deur opent om in het hoofd van de verteller te kruipen, komen er amper persoonlijke gedachten aan bod gedurende het verhaal.
Zelf vond ik dat erg jammer, vooral omdat de omslag vertelt dat de dochter verscheurd wordt tussen geloof en twijfel, maar zo kwam het niet op mij over. Ondanks de ik-vorm, ligt de focus heel erg op de vader en de vreemde gebeurtenissen die hem omringen, maar de dochter lijkt daar nooit een sterke mening over te vormen. Ze gaat er wel in mee, maar persoonlijk kwam het op mij over dat ze het meer uit nieuwsgierigheid doet dan uit volle overtuiging.
Hierdoor kan je echter wel zelf als lezer een mening vormen over wat echt is en wat niet, zonder de inmenging van de dochters gevoelens. Was de reis naar de verre planeet met raket Beatrix MA5 echt, of droomde de dochter? Dat mogen we als lezer helemaal zelf uitmaken.
Conclusie
Het winnende verhaal van de Kabouterpers Schrijfwedstrijd 2025 leest vlot en gemakkelijk weg. Het is een kortverhaal waarin de vader-dochter band centraal staat, waardoor het ook samen gelezen kan worden in een jong gezin. De gebeurtenissen in het verhaal worden verteld vanuit het perspectief van de dochter. De schrijfstijl is rechttoe rechtaan; zonder poespas waardoor je als lezer zelf kan besluiten wat werkelijkheid is en wat niet. Bezit de vader echt magie, of was het allemaal een trucje? Dat mogen we als lezer zelf bepalen en het mooie is dat er geen goed of fout antwoord bestaat.
