Stormhart van Rolf Bakker is een verhaal voor dwergenfans in hart en nieren

Toen ik van onze eindredacteur een berichtje kreeg over een oorspronkelijk Nederlands dwergenboek was ik in eerste instantie wat huiverig. Ik heb mijn hart verpand aan verhalen over dwergen en epische fantasy over dit toffe ras is waar ik voor leef, maar ik kan daardoor ook sneller extra kritisch worden als het verhaal me tegenstaat. Dat zorgt er wel voor dat ik wat voorzichtiger ben met wat ik lees.

Maar toen ik eenmaal de Limited Edition zag van dit boek, compleet met ‘zilveren’ dwergenrunen op de kaft, was ik toch een beetje om. En na wat onderzoek op de website van de auteur en het lezen van zijn gastblog hier op de site over de wereld van Stormhart was ik er klaar voor: dit wilde ik wel proberen.

Dus de vraag nu luid als volgt: Kan Stormhart mijn dwergenhart beroeren? Geeft het mij dat epische gevoel van het uitmaken van een groter dwergengeheel? En belangrijker nog: ben ik na het lezen van Stormhart weer eens een echte dwerg? En, heb ik dan ook weer een Nederlands fantasyboek gevonden waar ik enthousiast over ben? We gaan dit uitzoeken!

Het verhaal

Stormhart speelt zich voornamelijk af in het IJzerrijk, het land van de dwergen. Het IJzerrijk heeft een rijke geschiedenis, waarin samenwerking tussen dwergen en draken centraal staat. Helaas bestaat deze samenwerking momenteel niet meer. De draken zijn bijna mythisch geworden en worden nauwelijks nog gezien. Maar dan verschijnt ineens de legendarische stormdraak Vyrillia voor de poorten van de dwergenhoofdstad Grommal. Ze lijkt razend en schreeuwt om Tarraxyn. De dwergen hebben geen idee wat ze bedoelt en kunnen haar eis daarom ook niet inwilligen. Vyrillia blijft maand op maand terugkomen en elke keer dat ze komt, wordt ze dreigender. Ondertussen breken er ook schermutselingen uit in het noorden tussen de dwergen en elfen, omdat de elfen continu de grenzen van het IJzerrijk passeren. 

De spanning neemt zodanig toe dat de koning het zat is en zijn beste raadgever, Thalon Saffierhamer, de opdracht geeft om Vyrillia te stoppen. Thalon duikt in oude geschriften en vindt een vergeten profetie. Hij zoekt een gezelschap bij elkaar en begint een gevaarlijke queeste naar het Stormhartkristal, een oeroud artefact dat Vyrillia zou moeten kunnen stoppen. Want een draak is niet te stoppen met alleen bijl, zwaard of pijl. 

Maar tijdens de voorbereidingen die Thalon en zijn nieuwe reisgezellen treffen om te vertrekken vanuit Grommal, keert Vyrillia terug. Ze vernietigt de toegangspoorten en dringt de hoofdstad in, waarbij ze in haar razernij de halve hoofdstad verwoest. Alleen Thalon weet haar te kalmeren en weg te sturen, maar het kwaad is al gedaan. Duizenden dwergen zijn overleden en nog eens duizenden zijn dakloos. De roep om de dood van de draak is groot, en Thalon moet alles op alles zetten om haar te stoppen en zijn eigen grote wens uit te laten komen. Thalon heeft namelijk de opvatting dat dwergen en draken weer moeten samenwerken, en hij heeft dit als levensmissie aangenomen.

Hij en zijn reisgezelschap gaan op pad naar een mythische smidse waar ze de sleutel tot het Stormhartkristal kunnen ontrafelen. Maar niet alleen Vyrillia ligt op de loer, ook de schermutselingen met de elfen lijkt op een regelrechte oorlog af te stevenen. Kan Thalon Vyrillia uitschakelen en zijn levensdoel bewerkstelligen? Om dit te doen zal hij diep in de geschiedenis moeten duiken van het IJzerrijk en misschien wel zijn grootste geheim prijs moeten geven.

Een heerlijk dwergenverhaal vol wereldbouw

Stormhart is een heerlijk dwergenverhaal vol met epische wereldbouw. Het IJzerrijk heeft een aan geschiedenis die duizenden jaren teruggaat. Rolf Bakker ontvouwt eigenlijk maar het hoognodige voor de lezer, maar alles ademt meer achtergrond en verborgen geheimen. Niet gek natuurlijk, want het maakt niet uit welke auteur of serie je leest, een verhaal over dwergen stoelt op een cultuur dat bol staat van de tradities. Mijn persoonlijke voorkeur in verhalen zijn die met een uitgebreide wereldbouw. Ik wil mijzelf meer onderdompelen in de dwergen van het IJzerrijk. Ik wil meer weten van de geschiedenis van de oude steden, smidse en dorpen in het Drakentand Gebergte. Dat is in Stormhart dus zeker goed gelukt.

Ook de andere rassen die voorbij komen zijn goed verzonnen en met allemaal hun eigen cultuur en leefgebied. Hier wordt helaas korter bij stilgestaan en had wel wat meer uitgewerkt kunnen worden. Maar omdat dit boek een op zichzelf staand boek is, krijgen we het hoognodige om het verhaal beter te begrijpen, en dat is logisch. Rolf Bakker schrijft simpel maar doeltreffend en het verhaal leest over het algemeen fijn en vlot. 

Natuurlijk zijn er ook wel wat minpuntjes aan te merken. De grootste mankementen zitten in mijn ogen in de dialogen tussen de personages, een aantal personages zelf en de snelheid van het verhaal. Om met dat eerste te beginnen: De dialogen zijn ruw en grof, nog niet fijngeslepen. Althans, zo lezen ze. De dialogen tussen personages lezen niet altijd lekker, niet ‘levensecht’ of logisch voor de situatie waarin ze bevinden. Dit gaat gepaard met personages die niet helemaal lekker uit de verf komen en ongelooflijk ruw met elkaar omgaan. Er zit nauwelijks nuance in wat ze denken, voelen en zeggen.

En om dan gelijk dat bruggetje te maken naar de snelheid van het verhaal: de eerste acht hoofdstukken gebeurt er vrij weinig. We ontmoeten Thalon en de verschillende personages die zijn reisgezellen zullen worden. Elk hoofdstuk introduceert een nieuw persoon en laat hem of haar zijn verhaal vertellen, over het voorwerp dat ze mee hebben en wat ze hebben moeten doen om het te verkrijgen. Dat is na hoofdstuk drie minder interessant en haalt de snelheid uit het verhaal. Pas bij hoofdstuk negen, na honderdnegen bladzijdes, gebeurt er dan echt iets spannend en interessants.

Ik begrijp waarom de auteur graag de personages aan het woord laat en een stukje over hun reis laat vertellen, want de artefacten die ze mee hebben zijn belangrijk voor het verhaal. Maar ik denk dat dit veel korter had gekund en in maximaal drie hoofdstukken beschreven had kunnen worden. Ook nadat er wat spannends is gebeurd, neemt het verhaal weer in snelheid af en komen er een aantal hoofdstukken zonder noemenswaardige gebeurtenissen. Als het gezelschap eenmaal op reis gaat, neemt het pas weer in snelheid toe, maar dan ben je al over de helft van het boek. Dat zorgt er dan weer voor dat het einde misschien wat afgeraffeld overkomt en wat meer diepgang had kunnen gebruiken. De eindstrijd idem dito. 

Als dit wat meer in balans was, had het boek een optimale vorm gekregen. Hier had wat mij betreft net nog een extra rondje redactie wonderen gedaan. Het verhaal is goed genoeg om dit juist ook te willen. Het verhaal verdient echt een optimale vorm te hebben. 

Conclusie

Stormhart is een dwergenverhaal in hart en nieren, staat vol wereldbouw en smeekt gewoon om vervolgdelen die het IJzerrijk verder uitdiepen. Door een toevallige samenkomst van omstandigheden ben ik in het bezit van de reguliere paperback én de mooie Limited Edition hardcover. Deze hardcover is echt de versie die je wilt hebben als je geïnteresseerd bent in dit boek. Prachtige omslag met dwergenrunen, een opvouwbare wereldkaart van het IJzerrijk en een bedrukt boekblok. Echt prachtig.

Helaas heb ik dus ook wat kritiekpunten over de dialoog en de opbouw. Dat is jammer, want Stormhart heeft echt heel veel potentie en is bij uitstek misschien wel hét Nederlandse boek over dwergen zoals De Dwergen van Markus Heitz dat is voor Duitsland. Maar voordat Stormhart dat kan zijn voor ons heeft het wat extra liefde en redactie nodig. Mocht je nou niet afschrikken van mijn minpunten dan raad ik je ten zeerste de hardcover editie aan. Want dat is een dwergenboek in hart en nieren.

• Koop bij BOL.com