Heksengriep – Rob Baetens

0
68

Omslag Heksengriep

Elles is tien jaar oud en dol op paranormale verschijnselen. Dat kan ook niet anders met een opa als de hare – opa Pendularik is namelijk een heks. Een echte, die kruidendrankjes brouwt en de gave van de multilocatie bezit. Elles zelf is ook een heks, maar een beginnende. Tijdens de lessen vertelt ze altijd spannende verhalen aan haar klasgenoten. Ze heeft soms alleen een beetje last van twee van haar medeleerlingen: Ed en Francesca. Maar op een dag, nadat de volle maan omsluierd is geweest door een oranje nevel, neemt Elles wraak op Ed en Francesca en beleeft zij tegelijkertijd een fantastisch avontuur met haar beste vriend Henkie. En wie weet, komen zij er wel een stuk wijzer uit dan dat ze er in gingen…

Fantasierijk
Heksengriep is zonder omhaal bijzonder fantasierijk te noemen. Zonder al te veel van het verhaal te verklappen, komen op pagina 20 de dikke padden al uit het riool het klaslokaal in gekropen, snel gevold door skeletten en een trip naar de Ondere Wereld. Kortom – een duizelingwekkende reis door andere werelden en langs bijzondere wezens.
Elles heeft allerlei geheime krachten: ze kan vliegen en op meerdere plaatsen tegelijk verschijnen. Ook neemt ze haar hele klas mee naar een parallel universum en kan ze haar beste vriendje Henkie stukjes magie leren. Daarnaast is ze altijd bezig nieuwe dingen te leren, het milieu te redden en heeft ze een geheime missie: het vinden van de Grote Geestvlinder om zo ultieme kennis te verwerven. Altijd houdt ze contact met haar opa en hij geeft haar raad als zij het niet meer weet. Hoe dan? Via de AWS: de Astrale Wave Service natuurlijk!

Een heel erg rijk aangekleed boek dus. Om dit nog kracht bij te zetten, zijn bepaalde uitdrukkingen en kreten in een ander lettertype gedrukt. Dit is enerzijds erg vermakelijk omdat het goed aangeeft wat er bijzonder is in het boek; anderzijds maakt het de tekst soms wat rommelig.  Dit komt in feite overeen met de verhaallijn: rommelig. Je valt meteen in het verhaal en de gebeurtenissen op de eerste 75 pagina’s volgen elkaar zo snel op, dat het moeilijk is om je hoofd erbij te houden. Ik had echt moeite om in het verhaal te komen en dat gevoel bleef me bij gedurende de gehele eerste helft van het boek.

Missie
Wat daarbij helaas niet hielp, was de ‘moraal van het verhaal’ die halverwege het boek nogal sterk opdook. Elles neemt Henkie mee op een rondvlucht over de wereld en onderweg nemen ze een aantal plaatsen mee waar klimaatverandering en de oorzaak daarvan (de mens) worden besproken. De eerste keer is dit vermakelijk en zelfs even een rustpuntje in een tot dan toe nogal heftig verhaal. Wanneer het echter twee, drie keer herhaald wordt, begint het een beetje te irriteren. Ik ben het absoluut eens dat het goed is om kinderen op het hart te drukken om verantwoordelijk met het milieu om te gaan. Ik denk alleen dat de boodschap in Heksengriep er wel erg dik bovenop ligt.

Taalgebruik
Buiten die boodschap zijn de personages sympathiek neergezet. Elles is stoer en slim, Henkie nieuwsgierig en loyaal. Beiden voelen realistisch aan, met uitzondering van de magie natuurlijk.
Ook hun taalgebruik lijkt voor het grootste deel bij de doelgroep te passen. Het is wel wat populistisch allemaal, en op enkele plaatsen vliegt Baetens mijns inziens toch behoorlijk uit de bocht. In IJsland gaan Elles en Henkie namelijk baden in een geiser, en daar wordt nogal de nadruk gelegd op Elles in haar nakie – door Henkie’s ogen bezien uiteraard. Uitdrukkingen als ‘sexy kontje’, ‘lange benen en vlakke buik’ en ‘kleine borstjes’ vind ik echter totaal ongepast in een kinderboek, waarbij het gezegd wordt over een tienjarige! De bijbehorende tekening maakte het voor mij wel af – ongepast voor dit publiek. Ik verwacht dit eerder in een 12+ boek.

Deze tekeningen staan overigens op verschillende plaatsen in het boeken en lijken vreemd genoeg niet allemaal van dezelfde hand. Waar sommige tekeningen duidelijk computergeanimeerd zijn, lijken anderen met de hand gemaakt. Deze inconsistentie maakt het verhaal, voor zover dit mogelijk was, nog rommeliger dan het al was.

Conclusie
Mede door deze rommeligheid kan ik Heksengriep niet hoog beoordelen. Het verhaal is weliswaar fantasievol en gaat razendsnel, waardoor het de lezer echt meesleurt, maar tegelijkertijd is het in het begin erg verwarrend en later erg moralistisch. Het taalgebruik vliegt hier en daar uit de bocht en is in mijn optiek niet echt geschikt voor een 9+ publiek. De bijbehorende tekeningen voegen weinig toe en wekken hier en daar alleen maar verwarring op. Heksengriep is het eerste boek in een serie van zes en ik hoop van harte, dat de grootste slordigheden bij het volgende boek eruit zullen zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here