Fantastische verhalen (PureFantasy nr. 23) – Diverse Auteurs

0
35

Omslag Fantastische verhalen (PureFantasy nr. 23)

Fantastische verhalen is een verhalenbundel met “de mooiste verhalen van 2011”, aldus Alex de Jong, uitgever en initiator van het magazine Pure Fantasy. Helaas klopt dit niet helemaal, want bijna de helft van de verhalen was in een eerder jaar op fora rondom de Unleash Award te lezen. Bovendien zou de verhalenbundel een selectie van verhalen bevatten die zijn geselecteerd door Alex de Jong. Voor drie verhalen geldt dit niet. Het betreft de winnende verhalen van de themawedstrijd “Oververhit” die in elk geval een plaats in deze verhalenbundel hebben verdiend. Tot slot plaatst Alex de Jong ook nog twee verhalen van zichzelf. Dit doet hij onder het pseudoniem Brad Winning.

De achterflap is dus vooral een commerciële stunt. Echter, en dat moet ook gezegd worden, staan er enkele verhalen in die meer dan de moeite waard zijn om te lezen.

De verhalen

Brand meester van Esther Veldstra – 6/10
Brand meester is een horrorverhaal over brandweerlieden die naar het vuur gaan verlangen. Hoewel het verhaal wel leuk is om eens gelezen te hebben, is het niet het beste verhaal van Esther Veldstra. Doordat Brand meester spanning mist, dwingt Veldstra een zekere afstand tussen de lezer en het verhaal. Brand meester is dus een gemiste kans om lezers ongemakkelijk, laat staan bang, te maken.
Waar Veldstra niet in slaagt, slaagt Joris van Beusekom, illustrator van dit verhaal, wel in. De duistere plaat die hij erbij heeft getekend, brengt de lezer in spanning en afschuw, en verraadt toch niet te veel.
Om mee af te sluiten zijn er een aantal fouten in dit verhaal geslopen. Redactiefouten en iets te vaak het gebruik van het beletselsteken halen de lezer regelmatig uit het verhaal.

De heks van Cyferion van Brad Winning – 5/10
In De heks van Cyferion vertelt Brad Winning een typisch “sword and sorcery” verhaal. Het verhaal gaat over Sirkhan die erop uit is om de schat van de heks van Cyferion te roven. Het grote probleem bij verhalen in het genre sword and sorcery is veelal de voorspelbaarheid. Ook Winning ontsnapt er in dit verhaal niet aan, want het verhaal is qua plot zo doorzichtig als een glazen huis. Bovendien is het gegeven dat Sirkhan tot tweemaal toe bedrogen wordt een beetje teveel van het goede waardoor het verhaal eerder ongeloofwaardig dan aannemelijk is.
De illustratie van Ralph van der Hoeven werkt verwarrend. Nergens wordt duidelijk wat deze illustratie met het verhaal te maken heeft. Ook in De heks van Cyferion zijn er een aantal fouten blijven staan.

De verleiding van Birgit Berg – 6/10
De verleiding van Birgit Berg is haar eerste verhaal in het magazine Pure Fantasy. De functionele, expliciete seks in het begin van het verhaal zal sommige lezers ongetwijfeld afschrikken. Berg weet in dit verhaal het evenwicht tussen goed en kwaad te laten zien. Helaas zijn de personages niet voldoende uitgewerkt en komen ze als plotmachines over. Hierdoor mist het verhaal diepgang.

De weg der eerzucht van Patrick Brannigan – 7,5/10
De weg der eerzucht van Patrick Brannigan won de Unleash Award 2011. Het verhaal kenmerkt zich, zoals een winnend verhaal betaamt, door een aantrekkelijke schrijfstijl en een ideale sfeerschepping. Helaas volgen de gebeurtenissen elkaar in snel tempo op, waardoor de lezer weinig tot geen rust gegund wordt. Wat extra woorden, om die rust aan de lezer te geven, zouden het verhaal waarschijnlijk beter gemaakt hebben. Een heel sterk punt aan De weg der eerzucht zijn de personages, die goed zijn uitgediept, geloofwaardig overkomen en plottechnisch juist handelen.

De woede van een beer van Joost Uitdehaag – 6,5/10
De woede van een beer is een vermakelijk tussendoortje. Het idee van de ent is aantrekkelijk en Uitdehaag weet dit ook goed over te brengen. Het verhaal wordt goed opgebouwd, maar het einde gaat net iets te snel en oogt daardoor slordig. De karakters zijn afdoende, maar bieden geen extra dimensie aan het verhaal. De contrastrijke illustratie van René Hazebroek mag er – onder andere door kleurcontrasten – wezen, maar helaas verraadt het vroegtijdig al het einde.

Dexters laatste vlucht van Django Mathijsen – 8/10
Met Dexters laatste vlucht toont Django Mathijssen voor de zoveelste keer aan dat hij zeer goede sciencefictionverhalen kan schrijven. Al vanaf de eerste alinea grijpt Mathijsen de lezer en hij weet deze greep te behouden tot aan het laatste woord van het verhaal. In Dexters laatste vlucht komen zeer goed uitgewerkte persoonlijkheden voor. De kleurrijke illustratie van Hans Janssen is een van de mooiste in deze verhalenbundel.

De duizendtweede nacht van Sheherazade van Hubert Landmeter – 8,5/10
De duizendtweede nacht van Sheherazade is een verhaal in een verhaal dat je meeneemt naar het verre Arabië. Landmeter heeft een verhaal geschreven dat zowel met een serieuze moraal als met humor doorspekt is, waardoor het aangenaam leest. Landmeters personages komen stuk voor stuk tot leven.
De illustratie van Jos Weijmer brengt de juiste sfeer over en verraadt niets. Hierdoor is het een echte toevoeging. De duizendtweede nacht van Sheherazade is een van de beste verhalen in Fantastische verhalen.

Echte liefde van Kurt Forel – 7/10
Met Echte liefde won Kurt Forel de Paul Harland Prijs 2010. Het verhaal komt wat traag op gang, maar zodra de boel loopt wordt de lezer erin getrokken. Helaas blijven de karakters iets aan de vlakke kant. Het einde van Echte liefde is verrassend, maar de slotscène had volledig geschrapt mogen worden. Deze scène voegt namelijk enkel een clichébeeld toe en doet daardoor afbreuk aan het verhaal, terwijl in de scène ervoor het verhaal goed genoeg wordt afgerond. Een groot pluspunt is Forels schrijfstijl die heel onderhoudend is.

Familiedrama van Brad Winning – 6/10
Familiedrama is het tweede verhaal van Brad Winning. Het verhaal is goed opgebouwd en in tegenstelling tot De heks van Cyferion krijgen de karakters, zij het een minimale, uitdieping. Het enige jammere is de breuk op het einde. De hele tijd verliepen de moorden op een bepaalde manier, waardoor regelmaat ontstond, maar aan het einde wordt dit doorbroken. Deze anticlimax is zonde, omdat Familiedrama verder een behoorlijk en onderhoudend verhaal is.

God der dieven van Jaap Boekestein – 3/10
God der dieven is een van de mindere verhalen van Fantastische verhalen. Het verhaal neemt een trage start, de afstandelijke schrijfstijl weet de lezer niet in het verhaal te trekken en de ideale sfeer ontbreekt. Sommige lezers kunnen geneigd zijn om dit verhaal niet uit te lezen en aan het volgende te beginnen.

Levenslicht van Bianca Mastenbroek – 8/10
Levenslicht is een fantastisch verhaal waarin licht en duisternis de kern vormen. Mastenbroek weet dit traditionele thema op een vrij originele manier uit te werken. De manier waarop ze historische figuren met verbeelding aan elkaar linkt, doet ze zeer goed en ze laat de lezer snakken naar meer. Helaas ontbreekt bij dit verhaal – als enige – een illustratie.

Tar van Hay van den Munckhof – 7/10
Tar is een goed en onderhoudend verhaal. De volwassen schrijfstijl van van den Munckhof trekt de lezer direct in het verhaal. De karakters zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt op één belangrijk personage na. Het einde is onvoorspelbaar, maar weet de leeshonger niet helemaal te stillen.

Deà Thuslan van Marieke Frankema – 5/10
Deà Thuslan is een van de mindere verhalen uit deze verhalenbundel. Marieke Frankema kan schrijven, dat zeer zeker, maar in Deà Thuslan worden fundamentele zaken slordig uitgewerkt. Van karakterontwikkeling is nauwelijks tot geen sprake, het einde zie je al van verre aankomen en de sfeer zit niet overal juist. Een goed punt is dan weer het idee dat de basis voor Deà Thuslan vormt. Frankema had hier een beter verhaal van kunnen maken.

Totila en de tovenaar van Jeroen Verhoog – 6/10
Totila en de tovenaar is een verhaal waar bedrog centraal staat. De karakters worden voldoende uitgediept. Hoewel het verhaal iets te langzaam start om de lezer direct te kunnen grijpen, slaagt Verhoog daar in het snellere middendeel wel in. De schrijfstijl is onderhoudend, maar biedt niet iets extra aan het verhaal.

 Zielenstrijd van Pieter Koolwijk – 8/10
Ondanks dat de uitgever hier een stommiteit heeft begaan door het niet goed controleren van de drukproef, is dit verhaal wat je van een Pieter Koolwijk verwacht. Zielenstrijd raakt vele clichés aan, maar het verhaal zelf is origineel. Koolwijk heeft met dit verhaal een leuk en stevig plot neergezet, dat doorspekt is met zijn typische humor die de lezer vanaf de eerste scène boeit. Het enige minpuntje is dat de personages net iets te vlak zijn.

Het Leeuwendeel van Linda Mulders – 9/10
Het Leeuwendeel behaalde de eerste plaats in Fantastels 2010 en is ongetwijfeld het hoogtepunt van Fantastische verhalen. Het verhaal begint rustig, maar niet te. Door deze langzame vertelstijl krijgt Mulders de tijd om een ideale sfeer op te bouwen en ze benut deze ook om haar zeer goed uitgediepte personages te introduceren. In Het Leeuwendeel van Linda Mulders staan regelmatig heel mooie zinnen, die niet bombastisch overkomen.
Het einde van Het Leeuwendeel is goed en verrassend. Mulders voert hier wel het tempo iets te snel op waardoor de lezer even uit het verhaal gehaald wordt.
Het Leeuwendeel is een uitzonderlijk verhaal binnen de verbeeldingsgenres.

Haastige spoed is zelden goed
“Haastige spoed is zelden goed” is het ideale spreekwoord om mee af te sluiten. Hoewel in deze bundel veel behoorlijke verhalen en enkele toppertjes staan, valt het op dat de redactie slordig was. Het is jammer dat er een illustratie bij Levenslicht ontbreekt. Dit verstoort de eenheid met de andere verhalen. Het ontbreken van een bladzijde in Pieter Koolwijks Zielenstrijd is een fout die er niet had mogen zijn. De fout stelt lezers en, waarschijnlijk nog meer, de auteur teleur.

Deze bundel is eigenlijk 3,5 sterren waard als er enkel naar de verhalen zelf gekeken zou worden, maar de eerder genoemde fouten zorgen voor een mindere score.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here