De Belofte van Laban – Armand Grimbrere

0
9

Omslag De Belofte van Laban

De belofte van Laban is het debuut van Armand Gimbrere, een high fantasy roman voor young adults. Het gaat over de jonge Florian Bennett, die naar een andere wereld wordt gehaald om een oude belofte te vervullen. Als die belofte in vervulling gaat, zal de macht van de verraderlijke Nergal verbroken worden. Natuurlijk geeft het kwaad zich niet zomaar gewonnen en krijgt onze jonge held te maken met monsterlijke eksters, mollen en schimachtige wezens die maldogs genoemd worden.

In De belofte van Laban zijn er twee werelden. Allereerst onze eigen wereld die “de zichtbare wereld” genoemd wordt en een onzichtbare wereld waar het merendeel van het verhaal zich afspeelt. Florian reist van onze wereld naar de onzichtbare wereld om de belofte van koning Laban in vervulling te laten gaan, namelijk dat alles weer zal worden zoals het eens was.

Verzorging
Het eerste dat opvalt als je dit boek oppakt is de mooie kaft van in schaduwen gehulde ruiters tegen een zonsopgang. De binnenkant ziet er op het eerste gezicht aardig uit, met bij elk nieuw hoofdstuk een kleine illustratie van een zwarte vogel. In de tekst staan een aantal slordigheden, van kleine dingetjes zoals “Christiaan” in plaats van “Christian” tot aan een vreemde, onaffe zin op bladzijde 132 waar de woorden enorme spaties hebben. Waar ik best over de eerste fout heen kan kijken, is het tweede voorbeeld te slordig.

Plot
Het idee van een belofte die vervuld moet worden is leuk verzonnen en geeft het boek een goede basis om mee te beginnen. Daar maakt de auteur gebruik van, het boek heeft een sterke start. De hoofdpersoon en het centrale probleem worden op subtiele wijze geïntroduceerd en er is zelfs een emotioneel moment.

Vanaf het moment dat Florian naar de andere wereld wordt geflitst, gaat het tempo er voor een groot deel uit. Dit komt voornamelijk door de stukken informatie die gegeven worden. Hoe vlot de pen van de auteur ook moge zijn, droge informatie is niet gemakkelijk leesbaar. Wat ook niet voordelig is, is dat de hoofdpersoon simpelweg door het verhaal wandelt. Elke keer als er een gevaar is, vindt hij wel (toevallig) de juiste gang of komt er een vogel of iemand anders langs die hem snel uit de brand helpt. Pas aan het einde, als de duistere heer al verslagen is, komt er een geloofwaardig probleem die op zeer goede en bijna emotionele wijze wordt afgewerkt.

Aan het eind van het boek valt een grote inconsistentie op. In de onzichtbare wereld gaat de tijd sneller, elke dag daar duurt een eeuw bij ons. Toch merken we daar op het einde niets van als Florian weer naar huis gaat.

Schrijfstijl
De schrijfstijl van Gimbrere is ongetwijfeld het sterkste punt in dit boek. Hij beschikt over een vlotte pen en de zinnen lezen gemakkelijk. Het is altijd duidelijk wat er gebeurd en de lezer verdwaalt niet in het verhaal. Een minpuntje is dat de auteur veel informatie uitkauwt en veel te lang en veel teveel uitlegt. Zo wordt er ook op opgeblazen wijze geschreven hoe het landschap eruitziet of er ooit uit zag. Door deze infodumps verdwijnt geregeld de vaart uit het verhaal.

Personages
De personages zijn vlak en cliché. In de onzichtbare wereld is alles zwart-wit. Je bent óf 100% goed of 100% slecht. Slechteriken worden gepresenteerd met woest uiterlijk en zelfs een boosaardige lach. De helden zijn allemaal echte doorzetters die altijd het juiste doen en de oplossingen voor hun problemen in de schoot geworpen krijgen.

Een personage waarvan je eerst denkt dat ze goed is, blijkt alleen maar een masker voorgehouden te hebben en is zo slecht als het maar kan. De grote badguy is een cliché figuur dat zijn vijanden ompraat en graag de feiten omdraait. Zijn gedrag doet denken aan Saruman uit In de ban van de ringen De Duistere uit Het rad des tijds.

Het afstandelijke perspectief van de alwetende verteller dat door de auteur gebruikt wordt, helpt niet om de personages uit de verf te laten komen. De lezer staat ver van de personages af, waardoor de onlogische keuzes die ze maken vreemd en onnatuurlijk aanvoelen.

Conclusie
De belofte van Laban is een redelijk boek voor jonge lezers die hun weg naar de fantasy proberen te vinden. Oudere lezers of jongeren die liever iets lezen met wat meer diepgang, kunnen beter iets anders nemen.




De Belofte van Laban

Armand Grimbrere | Ghering Books | 2011

De vijftienjarige Florian Bennett groeit op als telg van een rijke Engelse familie in het liefelijke Bures St. Mary in Suffolk County. Samen met zijn vrienden geniet hij van een onbezorgde jeugd. Wat Florian echter niet weet is dat zijn familie in opdracht van een onbekende koning al eeuwenlang een geheim bewaart. Als hij op een kwade dag dit geheim ontdekt, komt hij terecht in een andere wereld: het rijk van koning Laban. Hier ontmoet hij Lucas en de mooie Neohra.

Nergal, de tegenstander van Laban, wil de macht grijpen over het hele koninkrijk, en wordt daarbij geholpen door angstaanjagende eksterkrijgers en mollen, die groeien van elke roddel die ze horen en die deze graag doorvertellen. In opdracht van Laban gaat Florian op een geheime missie om Nergal tegen te houden en wordt uiteindelijk met een vreselijk dilemma geconfronteerd…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here