Gastblog Kim ten Tusscher: Draken in mijn boeken

0
85

Draken, ze spelen een bijzondere rol in mijn boeken. Lilith is immers een vrouw die in een Draak kan veranderen. Ik vind draken mooie en mysterieuze wezens. Eigenlijk te groot en krachtig voor de wereld en meestal nog wijs ook. Dat levert een interessant spanningsveld op in verhalen, want wanneer zijn ze te sterk? Waarom bemoeien ze zich met de wereld van de mensen? Of waarom besluiten ze zich afzijdig te houden terwijl ze de strijd misschien wel kunnen beëindigen?

De eerste draak die ik graag zelf wilde ontmoeten, was Falkor uit “Neverending Story”. Een bondgenoot, een beschermer. En erg knuffelbaar bovendien. Jaren later ‘ontmoette’ ik Draco uit “Dragonheart” en nog weer later Toothless uit “How to train your dragon”. Nu ik daar zo over nadenk, zijn dat allemaal verhalen waarin de band tussen draak en mens centraal staan. Stiekem ben ik jaloers op de menselijke tegenspelers van deze draken. Ik zou maar wat graag in hun schoenen willen staan.

Dus daarom de draken in mijn boeken? Nee. Eigenlijk was ik helemaal niet van plan om over draken te gaan schrijven. Helemaal in de ban van “In de ban van de Ring” was Lilith in de allereerste plannen een ork.

Drakologie, van Dugald Steer

Dat veranderde toen ik van mijn vriend het “Drakologie” boek van D. Steer kreeg. Ik ben gek op dit soort pop-up boeken, waarin je flapjes open kunt trekken en drakenschubben kunt voelen. Waarin het, in ieder geval voor zolang het boek open is, lijkt of draken echt bestaan.

En zeg nou zelf, een draak geeft veel meer mogelijkheden dan een ork. Lilith kan haar ware aard verbergen en net doen of ze een betekenisloze, schriele vrouw is. Bij een ork zie je van meters afstand wie je tegenover je hebt. Een ork is inwisselbaar. Als er eentje sneuvelt, is een plaatsvervanger zo gevonden. Een Drakenwisselaar is zeldzaam en juist Liliths unieke krachten en de mogelijkheden die deze bieden voor de strijdende machten zijn een belangrijk onderdeel van de plot.

De Drakenwisselaars zijn niet de enige draken die in Eadunakh (de wereld in mijn boeken) rondvliegen en –zwemmen. Het is een kleine groep, maar de leden ervan zijn wel net zo divers als in het “Drakologie” boek wordt omschreven. Van oudsher zijn zij de strijdheren en –dames van mijn wereld en in sommige gevallen heersten ze zelfs over bepaalde streken. Tegenwoordig houden ze zich meer op de achtergrond.

Voor mij als schrijver waren die draken nooit veel meer dan een gegeven in Liliths wereld. Iets wat wel moest bestaan, maar wat slechts zijdelings een rol speelde in de verhalen. Ik heb dus ook nooit veel aandacht aan hun achtergrond besteed. Nu ik aan het schrijven ben aan mijn nieuwe reeks “De Vertellingen van de Ondergang” merk ik echter dat de draken in mijn wereld een veel belangrijkere rol hebben dan ik aanvankelijk dacht. Heel langzaam ontrafel ik hun geheim.

Misschien moet ik toch maar met het “Drakologie” boek onder mijn arm op zoek gaan naar Lilith, Az-Zhara of een van die andere draken om haar of zijn vertrouwen te winnen. Zodat ik eindelijk kan achterhalen wat de rol is van de draken van Eadunakh.

Als je me zoekt, dan ben ik alvast bezig met een vuurvast kostuum.

De afbeelding bij deze gastblog is van Pam Hage.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here