De geschiedenis van het stripverhaal 56: Comic Magazine Association of America

0
103

De vorige keer lazen we dat Bill Gaines, uitgever van EC Comics en Mad, zichzelf en de stripindrustrie flink in de nesten had gewerkt. Het optreden van Bill tijdens een hoorzitting over de slechte invloed van comics op de jeugd was heel slecht gevallen. De gedeelde opvatting was dat de comicuitgeverijen niets gaven om het welzijn van kinderen en alleen maar op winstbejag uit waren. De reacties waren snel en vernietigend voor de comics. Katholieke scholen, scouting en andere maatschappelijke organisaties organiseerden gesponsorde ‘Book Swaps’. Kinderen konden hun comics inleveren en kregen daarvoor leesboeken terug.

Daarnaast werden er prijzen uitgereikt aan de kinderen die de meeste comic boeken verzamelden om daarna publiekelijk verbranden. Het ging meestal om branden met meer dan 100 comics tegelijk. De makers ervan werden daarbij gezien als paria. Ze werden niet meer uitgenodigd voor feesten en bijeenkomsten en werden ook in hun eigen buurt met de nek aangekeken. Een oud comicbook artiest zou later zeggen dat men hen zag als een kindermishandelaar.

Ook werd Bill persoonlijk geraakt door zijn optreden. Niemand wilde met hem gezien worden en hij voelde zich schuldig over wat er gebeurd was. Bill schreef een brief naar alle comic uitgeverijen waarin hij voorstelde om gezamenlijk iets te gaan organiseren wat het vertrouwen in de comicsindustrie weer zou kunnen terugwinnen.

En op 17 augustus 1954 kwamen 38vuitgeverijen, groothandelaren en printers bijeen in het Biltmore Hotel in Manhattan. In deze bijeenkomst werd afgesproken om te gaan samenwerken in een nieuwe organisatie, genaamd de Comic Magazine Association of America (CMAA). En John Goldwater, van Archie Comics, werd door de aanwezigen als voorzitter gekozen. Bill wilde voorstellen om onafhankelijke onderzoekers in te huren en te laten onderzoeken of comics inderdaad een slechte invloed zouden hebben op de jeugd. Bill was er van overtuigd dat de comics geen slechte invloed zouden hebben. De andere aanwezigen zagen een hele andere route voor zich om verder te gaan.

Zie de zogenaamde stempel met de code rechtsbovenin

Men begon te praten over een bepaalde code waar de branche zich aan zou moeten houden. En naast datgeen wat je zou verwachten, zoals geen afbeeldingen van seks, drug en grof geweld, werden er ook woorden opgenomen die niet meer gebruikt mochten worden in een comics. De woorden die onder andere niet meer in een comic gebruikt mochten worden werden; Horror, Terror, Crime en Weird. Dit waren alle titels die prominent vermeld stonden op de strips van Bill.

Bill was net bezig met een nieuwe lijn van comics, waarbij hij dus geen gebruik kon maken van zijn nieuwe titels waar deze woorden in stonden. De groothandelaren zouden het immers niet willen verhandelen. Hij had nog wel een klein aantal andere series, maar dit was geen succes. Later zou Bill vertellen dat hij er uiteindelijk achter gekomen was dat de groothandelaren hadden afgesproken hem tegen te werken. Ook ging er het vermoeden dat de voorzitter John, Bill een hak wilde zetten omdat EC een parodie in Mad had gemaakt van Archie, die niet goed gevallen was bij John.

Om een comic in de verkoop te kunnen krijgen moest men de comic naar CMAA toezenden. De comics werden dan door gepensioneerde schooljuffen gecontroleerd of hij voldeed aan de gestelde eisen. En zelfs dan was het af en toe mistig waarom een comic wel of geen goedkeuring kreeg. Stan Lee was redacteur bij Atlas en stuurde een comic van Kid Colt, Outlaw naar de CMAA om een code te ontvangen. Echter kreeg hij deze niet en werd een aanvraag afgewezen omdat de comic te gewelddadig zou zijn. Toen Stan contact opnam met de CMAA om uitleg te vragen over waarom zijn comic geweigerd werd, kreeg hij een antwoord wat hem niet veel verduidelijkte. De afwijzing zou zitten omdat er te veel rook uit de pistolen van het hoofdpersonage zou zijn gekomen.

In 1956 vroeg Bill een code aan een van zijn comics, maar ook deze werd afgewezen. In een sciencefiction verhaal van een Afro-Amerikaanse astronaut was een afbeelding te zien van zweet op het voorhoofd van deze man. Dit werd door de CMAA gezien als een overtreding van de code: geen ridicule aanval op een religieuze of raciale groepering. Na dit incident brak Bill met de CMAA en zat hij met een groot probleem. Hij kon zijn comics nergens meer kwijt…

Avatar
Gert-Jan van Oosten is schrijver en podcaster, en bovendien groot fan van het stripverhaal. Samen met Kenny Rubenis en Roderick Leeuwenhart heeft hij de Podcast Geekers op je Speakers. Hij is een van de mede oprichters geweest van Drop Comics, een kleine stripuitgeverij van eigen werk zoals ACE en Sanguis.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here