De vijfde editie van D&D heeft een – op z’n zachtst gezegd – rustig tempo wanneer het op aanvullingen van regels en opties gaat. Xanathar’s guide to everything is de grootste update voor de vijfde editie tot nu toe. We hebben er even op moeten wachten, maar dan heb je ook wat! Was het echter ook de moeite van het wachten waard? Laten wij eens samen door het boek lopen en zien wat we zoal tegenkomen.

Introductie

Zoals standaard is bij D&D boeken, beginnen we met twee pagina’s aan instructies die ons vertellen wat voor boek we in handen hebben en hoe we dat kunnen gebruiken. Xanathar’s guide to everything is een boek dat nieuwe opties naar de speeltafel brengt voor zowel spelers als spelleiders. De introductie benadrukt dan ook dat dit geen vierde regelboek is, maar alleen bedoelt is als een aanvulling waarmee D&D-spelers het spel op nieuwe manieren kunnen ervaren. Ook staan de tien belangrijkste vuistregels om te onthouden in deze introductie, wat deze pagina tot een handige referentiekader maakt.

Net als het vorig jaar verschenen Volo’s guide to monsters, bevat Xanathar’s guide to everything informatie die is verzameld door een figuur uit de D&D wereld; de beholder Xanathar. Voor wie even is vergeten wat een beholder nou ook alweer is (of dit gewoon nog niet wist): denk aan een zwevende kluwen vlees met een enorm oog in het midden, omringt met vleesstokken die ook ogen hebben, een niet al te realistisch zelfbeeld en een hoop laserstralen van dood en verdoemenis. Dan heb je min of meer een beholder. Xanathar is nog een tandje lastiger aangezien hij een netwerk van misdadigers en ander tuig runt. Stel je voor dat een dalek uit Doctor Who en Jabba the Hutt uit Star Wars een kind met een grootheidscomplex kregen (iedere beholder ziet zichzelf als het toonbeeld van perfectie), dan zou dat Xanathar zijn.

Xanathar heeft de moeite genomen om voor ons wat notities achter te laten in het boek over zijn persoonlijke kijk op de besproken thema’s in zijn eigen, soms lastig leesbare “handschrift”. En in alle eerlijkheid had hij dat misschien beter niet kunnen doen. Waar Volo’s opmerkingen in Volo’s guide to monsters soms grappig en/of inzichtvol waren, slaan de scrijvers van Xanathars opmerkingen de plank regelmatig mis. Hier en daar staat een geslaagde opmerking, maar over het algemeen maakt Xanathar flauwe grappen en komt over als een zeurend kind dat eigenlijk niet zo goed weet wat hij nu eigenlijk wilt.

Hoofdstuk 1: Opties voor de spelers

Het eerste hoofdstuk van Xanathar’s guide to everything schopt meteen de deur in met 31 subclasses waarvan er 27 nieuw zijn. Vier subclasses waren twee jaar eerder al verschenen in de Sword coast adventure guide. Wizards of the Coast doet dit waarschijnlijk omdat hun officiële adventure league evenement naast het Player’s handbook maar 1 extra boek toestaat. Dus leuk voor de adventure league spelers (Er zijn minder dan 15 steden in Nederland die dergelijke evenementen houden). Voor de rest van de spelers komen de reprints dubbel over. Aan de andere kant hebben we 27 gloednieuwe subclasses die voor het eerst in print verschijnen en dat is hoe je het ook went of keert een heel mooi aantal.

Elke class krijgt nieuwe subclasses die allemaal uniek aanvoelen. Deze nieuwe opties voor klassen scheppen nieuwe mogelijkheden voor karakterideeën/concepten en roleplay-mogelijkheden. Er zijn nu barbarians die geesten van hun voorvaderen oproepen wanneer ze razen van woede, bards die optreden als zwaarddansers, fighters die magische pijlen schieten, samoerais en veel meer. Omdat deze subclasses grootschalig en veelvuldig zijn getest, komen ze gebalanceerd uit de bus.

Het tweede deel van het spelerhoofdstuk richt zich op het uitwerken van de achtergrond van een personage. Er staan een aantal “maak je eigen achtergrondverhaal” tabellen die voor spelers die het handig vinden, kunnen helpen met het uitbouwen van hun achtergrondverhaal.

Tot slot staan er nog 20 ras-gebonden feats die een speler kan kiezen op momenten dat hij volgens de regels uit het players handbook een feat mag nemen. (Mits de spelleider feats toestaat). Alleen de rassen uit het player’s handbook krijgen in dit boek een extra feat. Al deze feats zijn een leuke toevoeging zonder het spel te breken. Zo kan een dragonborn nu een draakachtig angsteffect op zijn vijanden opleggen of juist hardere schubben krijgen, halflings hebben een feat die op hun geluk inspeelt en half-orcs kunnen nu meer furie oproepen vanuit hun orc-bloed.

Hoofdstuk 2: Nieuw speelgoed voor de Dungeon Master

Het tweede hoofdstuk begint met een aantal nieuwe, optionele regels omtrent vallen, slapen, knopen leggen en adamantine wapens. Die regeltjes zijn leuk, maar weinig bijzonder. Het echte werk begint pas bij de toolkits. Waar de verschillende toolkits tot nu toe eigenlijk maar vaag en summier beschreven waren, geeft Xanathar ons een volledige beschrijving voor elke toolkit van de alchemist supplies tot de woodcarvers tools. Bij elke toolkit staat beschreven wat er precies allemaal inzit, met welke skills je de tools kunt gebruiken en wat voor speciale actie je met de tools kunt uitvoeren. Dit is een welkome toevoeging aan het spel.

Het stuk over encounters bouwen brengt weinig nieuws naar voren. Er staan tabellen voor willekeurige encounters per terrein waar de DM op kan rollen. Dit is op zich handig, maar vraagt wel een hoop improvisatievermogen en creativiteit van de DM daar de encounters niet uitgewerkt zijn.

Het DM-hoofdstuk gaat verder met het verder uitwerken van “traps” en “downtime” activiteiten waar spelers zich mee bezig kunnen houden tussen avonturen door. Er staan een hoop tips beschreven die meer kleur kunnen geven aan een campaign.

Tot slot staan er nog leuke common magic items beschreven van kleding die zichzelf maakt tot een lichtgevend zwaard en zelfs laarzen die voetsporen van een compleet ander wezen achter kunnen laten. Vervolgens vonden de samenstellers van het boek het nodig om alle magic items uit de Dungeon Master Guide in tabellen te zetten en zo vijf extra.

Hoofdstuk 3: De “nieuwe” spreuken

Bij de subclasses kon ik de vier herdrukken nog over het hoofd zien. Bij de nieuwe spreukenlijst in Xanathar, valt niet over de herdrukken heen te kijken. Een groot deel bestaat uit de spreuken die eerder al in de elemental evil players companion (een gratis pdf met opties voor spelers) en het Princes of the apocalypse campaignboek.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er helemaal geen nieuwe spreuken zijn, want die zijn er wel degelijk en ze zijn ook echt vet. Mijn favoriet is zonder meer de nieuwe spreukenlijst voor clerics (die in princes of the apocalypse geen nieuwe spreuken kregen). Clerics kunnen nu magisch ceremonies voltooien, hebben eindelijk meer dan één cantrip om schade mee uit te delen en kunnen op later level zomaar even een tempel oproepen. Want waarom ook niet.

Appendix: De bijna twintig pagina’s aan namen

Toen Wizards of the coast voor het eerst de inhoudsopgave van Xanathar’s guide to everything naar buiten bracht, struikelde het Internet direct over de bijna twintig pagina’s aan namen die het boek rijk is. Toen ik het boek eindelijk in handen kreeg, hoopte ik dat het iets meer zou zijn dan alleen namen. Dat er ook nog naam betekenissen bijstonden, een stuk over naamceremonies desnoods of überhaupt gewoon iets om de namenlijst in het boek te rechtvaardigen. Alleen een aantal tabellen met namen wegzetten, doet niks. Het voegt niets toe aan het spel of het maken van een personage.

Conclusie

Er staat veel leuks in Xanathar’s guide to everything en voor iedereen aan de D&D speeltafel komt er wel wat nuttigs bij. Vooral de nieuwe subclasses en uitgewerkte toolkits zijn een welkome toevoeging aan het spel. Het enige nadeel is dat met het aantal herdrukken en de tabellen van namen en magic items er een poging is gedaan het boek voller te laten lijken dan het daadwerkelijk is en dat is heel jammer.

Bestellen bij BOL.com

RECENSIEOVERZICHT
Eindoordeel:

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.