Geplaatst op:
Omslag Lentagon 3: Talent & Kristal
Titel: Lentagon 3: Talent & Kristal
Auteur: Laan, Kelly van der
Uitgever: Zilverbron
ISBN: 9789463080514
Uitgave: Paperback, 410 pagina’s
Verschenen: Augustus 2016
Prijs: € 22,95
Categorie: Volwassenen

Hun vlucht uit Jediah heeft Joy, Seamon, Sirka en Valeria naar Surral gedreven, aan de andere kant van de wereld. Daar hebben ze asiel gekregen. Ze hebben nieuwe namen, nieuw werk en een nieuwe rust gevonden. Helaas lijken ze het verleden niet achter zich te kunnen laten; het is nog altijd oorlog tussen Parsia en Jediah. In Parsia zijn nieuwe wetten aangenomen die iedere talentgebruiker die hoger dan 80 op de Telchianschaal scoort, laten boeien. De Jonge Radicalen zijn, onder het leiderschap van Paris Lemaire, een tegenoffensief begonnen en willen een revolutie uitroepen. En wie vormt een beter boegbeeld van die revolutie dan degene met wie het allemaal begonnen is: Seamon Lentan?

Onder de huid
Laat ik beginnen met eerlijk te zijn: dit was niet mijn favoriete boek van de drie. De manier waarop je al aanvoelt dat er een catastrofaal einde komt, de onafwendbaarheid van het noodlot… het zit in het verhaal verweven. Dat is ontzettend knap en het geeft het boek enorm veel sfeer. De onrust, de spanning kruipt onder je huid en voelt je meegesleurd naar een dramatisch, noodlottig einde dat niet alleen de wereld, maar ook de lezer verscheurt.

Ik houd echter van een happy end. Of een in elk geval relatief happy end, en dat is dit niet. De laatste pagina’s zijn doorspekt met wanhoop en verlies, en toen ik het boek weglegde bleef er toch een bitter gevoel achter. Ik had ze iets beters gegund, die personages met wie al drie boeken lang heb meegeleefd. En dat doet een klein beetje pijn.

Keihard en bitter, maar menselijk
Laat mijn mening in die zin echter niets afdoen aan het boek: het is wederom een prachtig verhaal, vol sfeer en spanning. Die bitterheid die ik aan het einde voelde, zit feitelijk in het verhaal verweven. Het zegt iets over Kelly’s vertelkunst dat ze je zo in het verhaal kan trekken, dat je zo meeleeft met Joy, Seamon, Sirka en Valeria.

Wederom krijgen ze allemaal een deel van het verhaal: afwisselend zijn ze aan het woord. Wederom is dat heel fijn, want je leert hun motieven en zienswijzen beter kennen. Opvallend vond ik zelf dat ik in dit boek veel meer begrip kreeg voor Sirka dan in de eerdere delen. Ze is hard, beschadigd en heel erg bezorgd – logisch, maar het maakte haar menselijker. Tastbaarder.

Talent & Kristal is het meeslepende, bittere, overweldigende einde van de Lentagon-trilogie. Ik heb ervan genoten.

Desondanks is dit het verhaal van Seamon. Het begint en eindigt met Seamon, letterlijk en figuurlijk. In Surral worden hij en zijn vrienden ingelijfd bij de Jonge Radicalen, waarna ze vanuit Zyx steeds verder bij de revolutionairen betrokken raken. Tegen ieders zin in – behalve die van Seamon., Door middel van korte toespraken kom je zijn motivaties te weten. Toch zijn die niet helemaal overtuigend. Deels is dat omdat je weet dat het propagandastukken zijn; deels geven ze eigenlijk niet de diepgang die je als lezer zou wensen. Zeker na de laatste pagina blijven er vragen over. Tegelijkertijd past dat beetje mysterie bij zijn persoon. Seamon blijft iets van een held, iets van een mythe; iemand die groter was dan dit leven aankon. Misschien geldt dat wel voor alle geschiedenisbepalende figuren, echt of fictief: ze zijn bekend en tegelijkertijd onaanstastbaar.

Grensoverschrijdend
Zo bekeken is Talent & Kristal wederom een studie naar de natuur van de mens, zij het niet zo diepgravend als in Bloed & Scherven. In dit boek wordt ook gekeken naar radicalisering en terreur; wat voor de één een gepaste terugslag is, is voor de ander een aanslag. Nu de groep bij de Jonge Radicalen betrokken raakt, zie je de verschillende reacties die voortvloeien hun karakters, ervaringen en verleden. Dit is fascinerend om te lezen.

De leden van de Jonge Radicalen komen ook goed uit te verf. Paris Lemaire (is zijn voornaam opzettelijk gekozen, als katalysator van een oorlog?) is indrukwekkend en een beetje eng tegelijk. Zijn methoden stuiten mij tegen de borst, maar hij weet ze logisch te laten klinken. Hij is een fascinerend voorbeeld van iemand die tot het naadje gaat; en dan nog een beetje verder. Je voelt dat hij zijn eigen agenda heeft, maar die wordt nooit helemaal duidelijk. Het is een intrigerend stukje psychologie.

En dan het einde. Tja, het einde. Had het zo moeten gaan? Ik denk van wel. Ben ik er blij mee? Nee, dat niet. Maar heeft het indruk gemaakt? Nou en of. Iedere serie verdient een groots, meeslepend, dramatisch einde. Een vervolmaking. En daar is Kelly van der Laan in geslaagd.

Conclusie
Talent & Kristal is het meeslepende, bittere, overweldigende einde van de Lentagon-trilogie. Het is een serie die bewijst dat Nederlandstalige fantasy niet onder hoeft te doen voor vertaalde fictie, en een die je doet hopen op meer van deze auteur. De serie leest vlot weg als een goede actiethriller, maar wie beter kijkt, ziet diepgewortelde studies naar menselijk gedrag en menselijke behoeften. Ik heb ervan genoten.

Eindoordeel: score

Merel Schrandt-Munne

Jouw beoordeling

Jouw mening: