Geplaatst op:
Omslag Dark Elements 2: Steenkoud
Titel: Dark Elements 2: Steenkoud
Auteur: Armentrout, Jennifer L.
Vertaling: Louise Willenborg
Uitgever: HarperCollins Holland
ISBN: 9789402709803
Uitgave: Paperback, 416 pagina's
Verschenen: Mei 2016
Prijs: € 15,00
Categorie: Young Adults

Na een zinderende eindstrijd in Witheet moet Layla het nu zonder Roth stellen. Hij zit gevangen in de vuurpoelen van de hel nadat hij Zaynes leven heeft gered. Layla voelt een gapend gat op de plek waar haar hart ooit zat en heeft alleen de grote levende slangentattoo Bambi als aandenken aan de kroonprins van de hel. Ze mist Roth vreselijk, maar kan tegelijkertijd haar verlangen voor Zayne niet van zich afzetten.

Dan gebeurt er iets heel onverwachts: Roth duikt weer op. Niet alleen heeft hij een toekomst vol martelingen weten te ontlopen, maar hij brengt ook verontrustend nieuws: blijkbaar heeft het duistere ritueel van Paimon toch gewerkt en is er een vreselijk wezen geboren. Deze Lilin is een kind van de duivelse Lilith en kan mensen met een enkele aanraking de ziel ontnemen. Dat doet deze Lilin ook zeker, want steeds vaker duiken er zombies op. Op Layla’s school nog wel! Wat volgt is een spannende zoektocht naar dit vreselijke wezen en ondertussen blijkt dat Layla nog veel over zichzelf moet leren…

Het plot is vrij dun, maar toch hebben we hier te maken met een fijne schrijfstijl die een aantal dingen toch net een tikkeltje leuker maakt.

Love triangle
De driehoeksverhouding: sommige mensen kunnen niet zonder en sommige mensen verafschuwen het hele idee. Zelf sta ik er neutraal in, maar in Steenkoud lag het er zó dik bovenop dat ik het soms toch wel vervelend begon te vinden. Layla is al jarenlang waanzinnig verliefd op Zayne, die verder als een soort broer voor haar is. Dat klinkt misschien een beetje vreemd, maar Armentrout weet het toch geloofwaardig neer te zetten. Zayne is lief, zorgzaam en attent. Hij lijkt eigenlijk wel perfect te zijn, en dat is precies het probleem met zijn personage. Zayne heeft absoluut geen slechte eigenschappen, behalve dat hij soms te beschermend is, maar dat kunnen we eigenlijk niet eens rekenen als een minpunt.

Roth moet de grote stoere demon voorstellen, compleet met ruige kleding en allerlei tattoos. Hij is extreem flirterig, maar geeft allerlei tegengestelde signalen af. Daar wordt Layla natuurlijk helemaal gek van, maar toch lijkt hij een soort macht over haar te hebben. Met Roth is wat mij betreft weinig mis, behalve dat hij het er vaak zo dik bovenop legt dat het irritant wordt.

Layla is een geval apart. Ze voelt zich tot beide jongens aangetrokken, maar het probleem is dat ze totaal geen gevoel van eigenwaarde heeft. Ze is erg koppig, maar één van de jongens hoeft zijn shirt maar uit te trekken en Layla is het plotseling overal mee eens. Dat Layla als een soort puppy achter beide jongens aanloopt doet helaas niet veel goeds voor het verhaal. Het is moeilijk om je met haar te identificeren en ze komt vaak heel kinderlijk over door de manier waarop ze zich zo laat leiden door het gedrag van Zayne en Roth.

Langzaam plot
Waar Witheet een interessant plot had met allerlei problemen en intrigerende ideeën, lijken Armentrouts ideeën in Steenkoud helaas bijna op te zijn. Het grootste deel van het plot draait om Layla’s gedoe met de twee jongens, en de dreiging van de Lilin sluimert grotendeels op de achtergrond. Pas tegen het einde van het boek komt er schot in de zaak. Armentrout mikt er ook nog een plottwist in, maar helaas wel eentje die ik al van mijlenver aan had zien komen. Ze had duidelijk een spetterend einde in gedachten, maar eigenlijk valt het in vergelijking met het einde van Witheet best wel tegen.

Gelukkig weet Armentrout met haar schrijfstijl een hoop goed te maken. Het plot kan soms een beetje rustig zijn, maar toch blijft het boek wel lekker lezen. De gesprekken en beschrijvingen lopen goed en weten je zo door die rustige gedeelten heen te duwen.

Conclusie
Na de gebeurtenissen in Witheet komt Layla voor een nieuwe lading problemen te staan. Ze wordt helaas wel erg veel afgeleid door Zayne en Roth (met én zonder shirt) en komt wat dat betreft vaak over als een beetje een leeghoofdige jongensgek. De manier waarop ze van de één naar de ander blijft huppelen is ook iets waar je van moet houden. Het plot is vrij dun, maar toch hebben we hier te maken met een fijne schrijfstijl die een aantal dingen toch net een tikkeltje leuker maakt. Hopelijk weet Armentrout in het derde deel van de serie de boel weer wat op te voeren!

Eindoordeel: score

Alexandra Kist

Alexandra heeft door het lezen van fantasyboeken ontelbare levens geleid. Zo heeft ze samen met Harry, Ron en Hermelien boterbier gedronken in De Drie Bezemstelen en volgde ze Katniss Everdeen op de voet door arena's vol moordenaars. Ze heeft niet alleen een zwak voor fantasy, maar ook een grote liefde voor sciencefiction en klassieke horrorverhalen.

Jouw beoordeling

Jouw mening: