Geplaatst op:
Omslag 23 Minuten
Titel: 23 Minuten
Auteur: Vande Velde, Vivian
Vertaling: Sabine Mutsaers
Uitgever: Luitingh-Sijthoff
ISBN: 9789024571024
Uitgave: Paperback, 208 pagina's
Verschenen: November 2016
Prijs: € 15,00
Categorie: Young Adults

Met haar blauwe haar, sjofele kleding en het dikke dossier in haar handen is de vijftienjarige Zoe een aparte verschijning. Als ze op een middag een bankgebouw binnenwandelt houdt de bewaker haar dan ook meteen in de gaten. Zoe heeft niets in de bank te zoeken, maar probeert wat tijd te doden omdat ze niet terug wil naar het tehuis waar ze woont. Dan wordt de bank opeens overvallen en wordt de knappe vreemdeling met wie ze net nog had staan flirten, doodgeschoten…

Zoe heeft een gave. Ze is in staat om de tijd precies 23 minuten terug te draaien, en daar heeft ze negen kansen voor. Daarna sluit die periode zich af en kan ze niet meer terug. Zoe is vastbesloten om te zorgen dat de bankoverval geen levens zal kosten, maar dat blijkt bijna onmogelijk te zijn. Ze probeert elke optie uit die ze zich maar kan bedenken, maar 23 minuten blijken erg kort te zijn om een bloedbad te voorkomen. Elke keer lijkt er wel iets mis te gaan waardoor elke uitkomst nog vreselijker wordt dan de vorige. Wat doe je als alleen jij de levens van de mensen om je heen kunt redden?

Als je een middagje vrij hebt, kan ik je zeker aanraden om 23 minuten te lezen.

Interessant concept
De Amerikaanse Vivian Vande Velde weet een nieuwe draai te geven aan tijdreizen. Het idee van door de tijd kunnen reizen is niet nieuw. Zo draait het in Doctor Who, één van de bekendste series rond dit thema, alles om het kunnen buigen van tijd. Ook is er in Fairly Odd Parents bijvoorbeeld er één aflevering waarin Timmy een klokje heeft waarmee hij terug in de tijd kan gaan en zo zijn dag kan veranderen. Wat echter wel nieuw is, is de manier waarop Vande Velde het idee heeft uitgewerkt. Zij verbindt echt zware gevolgen aan Zoe’s talent en weet die te plaatsen in de wereld zoals wij die kennen. Wat dat betreft zou het boek misschien beter omschreven kunnen worden als magisch realisme dan als fantasy.

Herhaling zonder dat het saai wordt
Misschien had je het zelf ook al wel bedacht, maar in 23 minuten komt dus veel herhaling voor. We maken tien keer dezelfde 23 minuten mee die telkens net anders verlopen. Het is Vande Velde gelukt om al die herhalingen op een dusdanig andere manier te beschrijven dat het geen moment verveelt. Elke nieuwe kans brengt nieuwe problemen en spanning met zich mee, want zal het Zoe deze keer wel lukken? Eigenlijk bestaat het boek dus steeds uit actiescènes waardoor de spanningsboog steeds blijft toenemen. Zoe heeft steeds minder kansen om het geheel tot een goed einde te brengen, en elke keer gebeurt er wel iets waardoor alles steeds erger wordt.

Doordat de spanning steeds blijft toenemen tot het spetterende einde, is het heel lastig om het boek weg te leggen. Omdat het boek ook niet zo lang is, is het heel makkelijk om hem in een paar uurtjes uit te lezen en dat is ook precies wat ik heb gedaan. Binnen een dag had ik hem uit. Aan de ene kant was dat natuurlijk erg jammer, maar aan de andere kant denk ik ook dat het boek niet langer had moeten zijn, omdat de herhalingen dan misschien teveel zouden kunnen worden. Vande Velde heeft dus een goed oog voor hoe vaak ze dezelfde scènes kan blijven schrijven zonder dat het vervelend wordt.

Personages
Hoewel Zoe de enige persoon is die zich bewust is van de timeloop, is zij niet de enige die wij goed leren kennen. Als Zoe de tijd terugdraait is het haar voornaamste doel om het slachtoffer van de bankoverval te redden. Ze komt er tijdens haar sprongen in de tijd achter wie hij is, en ondanks dat hij haar zich steeds niet meer kan herinneren, leert de lezer hem wel goed kennen. Zoe staat voor een groot raadsel, want de enige overeenkomst tussen alle herleefde bankovervallen is dat deze man komt te overlijden. Is hij eigenlijk wel te vertrouwen?

Het enige jammere aan het boek is dat Zoe’s achtergrond niet heel relevant is voor het verhaal. Zoe maakt zeker een persoonlijke groei door, maar het duurt een tijdje voordat er erachter komen wat voor dossier ze precies bij zich heeft. Dit kan een best belangrijk onderdeel uitmaken van haar persoonlijkheid, maar dat heeft Vande Velde niet echt weten te verwerken in de grote verhaallijn. Eigenlijk had Zoe ook een ander willekeurig personage met hetzelfde talent kunnen zijn en dan had het waarschijnlijk niet heel veel uitgemaakt voor het plot.

Conclusie
Als je een middagje vrij hebt, kan ik je zeker aanraden om 23 minuten te lezen. Het concept is heel interessant en ook goed uitgewerkt. Ondanks de vele herhalingen in de verhaallijn wordt het op geen enkel moment saai en het boek blijft ook continue spannend. Het is jammer dat Zoe als hoofdpersoon, op haar gave na, niet heel belangrijk lijkt te zijn voor het verhaal, maar dat kan ook liggen aan de lengte van het boek. Er was gewoon niet heel veel ruimte voor een diepere uitwerking van de personages. Met 23 minuten zal je je in ieder geval niet vervelen!

Eindoordeel: score

Alexandra Kist

Alexandra heeft door het lezen van fantasyboeken ontelbare levens geleid. Zo heeft ze samen met Harry, Ron en Hermelien boterbier gedronken in De Drie Bezemstelen en volgde ze Katniss Everdeen op de voet door arena's vol moordenaars. Ze heeft niet alleen een zwak voor fantasy, maar ook een grote liefde voor sciencefiction en klassieke horrorverhalen.

Jouw beoordeling

Jouw mening: