Interstellar

0
73

Omslag Chronicle

Interstellar speelt zich af in de toekomst. De aarde is dor en de overgebleven mensen worden geteisterd door stofstormen. Eén voor één sterven de gewassen uit die de mens nodig heeft om te overleven. Alle machines zijn omgebouwd tot landbouwapparatuur, want de mensheid is afhankelijk van boeren. Cooper is zo’n boer. Hij woont met zijn dochter, zoon en schoonvader op een verlaten boerderij waar ze alleen nog maar maïs verbouwen. Zijn vrouw is inmiddels al overleden. De kinderen gaan nog naar school, maar hun toekomstperspectief is niet optimistisch. De behoefte aan boeren is zo groot dat alleen de allerbeste leerlingen aan dat lot ontsnappen en door mogen studeren. Het is vrijwel zeker dat zijn kinderen in Coopers voetsporen zullen treden.

Murph, Coopers tienjarige dochter, is ervan overtuigd dat het spookt in haar kamer, want er vallen steeds boeken uit de boekenkast. Ze vermoedt dat het spook door middel van morsecode een boodschap door probeert te geven. Op een dag is er een zware stofstorm en laat het spook een mysterieuze boodschap achter op de vloer. Cooper ontdekt dat de boodschap geschreven is in binaire code en weet het te ontcijferen. Het blijken coördinaten te zijn. Hij en Murph besluiten ’s nachts naar de betreffende plek te rijden, waar ze op iets bijzonders stuiten, iets wat hun hele leven zal veranderen en vader van dochter zal scheiden. De wereld moet gered worden en Cooper blijkt de aangewezen persoon te zijn om dat te doen. Hij zal door een wormgat naar een heel nieuw sterrenstelsel reizen om een nieuwe planeet voor de mensheid te vinden.

Een deprimerend toekomstbeeld
De kwestie over duurzaamheid is er eentje die tegenwoordig veel aandacht krijgt en vraagt. Iedereen weet wel wat het broeikaseffect is. Wetenschappers doen voorzichtige voorspellingen over de toekomst van deze planeet en welke rol de mensheid daarin speelt. Interstellar haakt in op hun ongerustheid. De film wordt op een heel realistische manier gebracht: alles lijkt echt mogelijk te zijn. Bij het schrijven en filmen was zelfs een natuurkundige, Kip Thorne, betrokken. Alles, van de relativiteitstheorie die verklaart waarom de tijd in de ruimte en op aarde anders verloopt, tot de theorieën over zwarte gaten, is gebaseerd op wat de mensheid echt heeft ontdekt. Dit zorgt ervoor dat de film een diepe indruk maakt en ook goed te accepteren is voor mensen die al wat van astronomie afweten.

Niet alleen is het wetenschappelijke aspect realistisch en indrukwekkend, maar ook de manier waarop het leven van de astronauten in beeld wordt gebracht. Cooper is namelijk niet de enige die op missie gestuurd wordt om een nieuwe thuisplaneet te vinden. Hij reist samen met drie andere astronauten; Doyle, Romilly en Brand. De acteur die Doyle speelt zal veel mensen bekend voorkomen, want hij speelt ook Seneca Crane in de eerste film van The Hunger Games. Ook Amelia Brand, de dochter van Professor Brand, zal snel herkend worden, want die rol wordt vertolkt door Anne Hathaway. Het leven aan boord van het ruimteschip is meeslepend en emotioneel, hoewel het soms een beetje langdradig kan worden. Dit is echter niet heel gek, want de astronauten zijn jarenlang op reis.

Fenomenale beelden
Zelfs als we de plot en de technische aspecten buiten beschouwing laten, blijft Interstellar toch echt een aanrader om in de bioscoop te zien, al is het alleen al om de prachtige ruimtebeelden. De film deed mij een beetje denken aan zo’n cabine die je in sommige pretparken hebt; zo eentje die meebeweegt terwijl je naar een ruimtesimulatie kijkt. Hoewel de bioscoopstoelen natuurlijk niet meebewegen, was dat ook niet nodig, want je wordt zo gegrepen door wat er op het scherm gebeurt, dat je je echt in de ruimte waant. Een rustig rondzwevend ruimteschip is hier minstens zo interessant als een onbekende planeet.

Metalen humor
De astronauten worden op hun reis vergezeld door twee robots, TARS en CASE. Ondanks dat het geprogrammeerde machines zijn, is het niet moeilijk om ze te beschouwen als volwaardige personages. Ze hebben allebei een eigen persoonlijkheid en zelfs ook een dosis humor. Deze machines kunnen de ruimteschepen besturen, boodschappen van de aarde doorgeven en zelfs meegaan op de onbekende planeten. Vooral hun vermogen om videoboodschappen van de familie van de astronauten door te geven is heel waardevol. Ondanks dat je als kijker zowel de astronauten als het leven op aarde volgt, is de communicatie tussen de twee heel indrukwekkend. Het helpt bijvoorbeeld om het verschil in tijdsverloop beter te zien. Zo bevinden Cooper en zijn collega’s zich dicht bij het zwarte gat Gargantua waardoor de tijd voor hen langzamer gaat. Terwijl Murph opgroeit, blijft haar vader er dus hetzelfde uitzien.

Producent: Warner Bros. Pictures
Regisseur: Christopher Nolan
Cast: Matthew McConaughey (Cooper), Anne Hathaway (Amelia Brand), Michael Caine (Professor Brand), David Gyasi (Romilly), Jessica Chastain (Murph Cooper), Matt Damon (Dr. Mann), Wes Bentley (Doyle), Casey Affleck (Tom Cooper), Mackenzie Foy (jonge Murph Cooper)
Verschenen: November 2014
Speelduur: 169 minuten
Leeftijdscategorie: 12+

RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Vorig artikelDe Asgardsage 0: De Hamer van de Goden – Wolfgang Hohlbein
Volgend artikelKronieken van de Onderwereld 6: Stad van Hemelse Vlammen – Cassandra Clare

Alexandra heeft door het lezen van fantasyboeken ontelbare levens geleid. Zo heeft ze samen met Harry, Ron en Hermelien boterbier gedronken in De Drie Bezemstelen en volgde ze Katniss Everdeen op de voet door arena’s vol moordenaars. Ze heeft niet alleen een zwak voor fantasy, maar ook een grote liefde voor sciencefiction en klassieke horrorverhalen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here