Zoon van de Duivel – Adrian Stone

0
31

Omslag Zoon van de Duivel

De opkomst van de duistere cultus van Cataris werd een halt toegeroepen door de jonge monnik Marak en zijn reisgenoten Egon en Armana, die de duivelse profeet Zabatha gevangen namen. De problemen voor het koninkrijk Carolia blijken hierdoor echter nog niet opgelost. Nu, enkele jaren later, wordt Carolia namelijk wederom geteisterd door oplaaiende godsdiensttwisten. De leiders van de belangrijkste godsdiensten Vorg en Viguru roepen hun militaire ridderorden weer tot leven en deze onrust blijkt een goede voedingsbodem voor de Cataristen, die al die tijd op de achtergrond actief zijn gebleven. Wanneer Zabatha weet te ontsnappen wordt opnieuw de strijd aangebonden met Marak, Egon en Armana.

De profeet krijgt hierbij hulp uit onverwachte hoek. Het was Maraks eigen zus die Zabatha hielp te ontsnappen en Zabatha heeft bij haar een zoon verwekt die zelfs Marak in talent overtreft. Iemand met zoveel aanleg voor kanaliseren zal een belangrijke rol spelen in de aankomende strijd. Er is Marak daarom alles aan gelegen om de jongen die Valdis is genoemd weg te halen bij Zabatha en zijn volgelingen. Maar de greep van Cataris is sterker dan gedacht…

Schrijfstijl
Het tweede boek in deze trilogie is wederom geschreven in een prettige, vlotte vertelstijl. Het verhaal leest gewoon heerlijk weg en houdt je aandacht over het algemeen erg goed vast. Bij Stone vind je niet teveel franje en staan de gebeurtenissen centraal, slechts het noodzakelijke wordt over de wereld en de omstandigheden waarin de personages leven uit de doeken gedaan. Dit doet het leestempo goed, maar ik zou zelf toch wat meer wat meer van de wereld te weten te komen, zodat ik me beter kan inleven. Dit is echter persoonlijk en de focus op de actie is een duidelijke keuze.

Ook qua personages wordt de focus beperkt. We volgen Marak aan de ene kant en Valdis/Zabatha aan de ‘andere’ kant.  Dit bouwt langzaam toe naar een confrontatie tussen beide kampen die op het einde in razend tempo wordt afgewikkeld. Valdis is een heel interessant en wisselvallig personage, waarvan je nooit weet hoe hij zich zal gedragen. Zabatha en Marak zijn wat dat betreft erg zwart-wit. Ook hier zou ik persoonlijk wat meer ontwikkeling hebben gezien in de bijpersonages. Bijvoorbeeld Egon, Armana, Tania en Beric hadden met hun kijk en motieven in te grijpen het verhaal wat onvoorspelbaarder kunnen maken. Nu blijven ze aan de zijkant staan, in afwachting van hoe Marak het er van af brengt.

De actie is met enkele grotere scènes wat meer gedoseerd dan in Profeet van de Duivel en er lijkt wat meer te worden geplot en gereisd dan in het eerste boek. Om Valdis te kunnen laten groeien tot een volwaardige tegenstander laat Stone zijn verhaal ook enkele tijdssprongen maken. Hierbij wordt telkens op een natuurlijke (en korte) manieruit de doeken gedaan wat er in de tussentijd is gebeurd. Dit werkt op zich prima om het verhaal door te laten vloeien, maar is ook jammer, omdat er bepaalde ontwikkeling wordt overgeslagen.

Godsdienst(en)
Religie speelt in Zoon van de Duivel een nog grotere rol dan in Profeet van de Duivel. Er wordt wat meer achtergrond gegeven bij enkele godsdiensten, wat hun positie tegenover elkaar alleen maar interessanter maakt. Ook het kanaliseren en de vierde dimensie komen aan de orde en bieden beide leuke inzichten. De achterliggende boodschap bij sommige onthullingen (“geen één godsdienst heeft het alleenrecht op de waarheid”) is duidelijke aanwezig, maar niet storend en kan desgewenst door de vingers worden gezien. Wat er allemaal wordt verteld is bovendien geen loze vulling, de achtergronden van de verschillende godsdiensten spelen wel degelijk een grotere rol in de ontluikende godsdienststrijd. In het derde deel vermoed ik dat de ontdekkingen van sommige personages van groot belang zullen zijn in de conclusie van de oorlog. Dit maakt het lezen van deze geschiedenis interessant, ondanks dat het soms wat droog wordt verteld.

Conclusie
Hoewel de schrijfstijl van Stone nog steeds erg prettig is en er meer dan genoeg gebeurt om door te willen lezen, leek er in dit tweede deel van de Duiveltrilogie net iets minder te beleven. Het introduceren van Valdis en het verschaffen van wat meer achtergrond bij de verschillende godsdiensten maakten dit echter weer goed, waardoor deel 2 hetzelfde cijfer krijgt als deel 1.

NB
Terwijl ik Zoon van de Duivel als apart boek heb gelezen is deze inmiddels in de winkels uitverkocht. De Duivel-trilogie is nu in herdruk verschenen en verkrijgbaar als een omnibus (ISBN: 9789024562503).




Duiveltrilogie 2: Zoon van de Duivel

Adrian Stone | Luitingh-Sijthoff | 2009

Het tweede deel van de Duivel-trilogie. Als Marak in de omgeving van de Drakentanden een gehangen priester aantreft en geconfronteerd wordt met een gewelddadig driemanschap, zijn dat slechts voorboden van de beproevingen die hem nog te wachten staan. Want ondanks Maraks indrukwekkende talent voor magie staat zelfs hij machteloos nu Carolia opnieuw ten prooi valt aan de oplaaiende godsdiensttwisten. De oorlogsvuren worden aangewakkerd als de patriarchen van de twee grootste godsdiensten besluiten tot heroprichting van hun militaire ridderorden, het Zonnelegioen en het Doodshoofdlegioen.

Maraks vrienden, priesteres Armana en gardeofficier Egon, worstelen intussen niet alleen met de toenemende rivaliteit tussen de godsdiensten maar ook met hun gevoelens voor elkaar. Er is een crisis voor nodig om de twee tot elkaar te brengen.

Ver weg, ergens op de Neveleilanden, komt een kind ter wereld, een jongen van wie duidelijk is dat hij, eenmaal volwassen, over ontzagwekkende magische vermogens zal beschikken. Marak is de eerste die beseft welk fataal onheil over de wereld zal worden afgeroepen als de jongen in handen van de verboden cultus van Cataris zal vallen…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here