Zombie party: het vervolg dat nooit geschreven had moeten worden?

0
92

Na de vreselijke strijd in Hartenkoningin, kunnen de zombiejagers eindelijk bijkomen. Ze hebben grote verliezen geleden, en die moeten ze nu verwerken. Hoewel Ali’s verhaal afgerond is, is Frosty nog niet zover. We volgen hem in dit vierde deel op zijn weg naar herstel. Hij heeft misschien nog wel het meest verloren van iedereen: zijn zielsverwant. Kat was de liefde van zijn leven en nu is ze er niet meer. Camilla, een verbannen zombiejager uit de rivaliserende groep, moet de gevolgen van haar acties onder ogen zien. Ze heeft de hele groep verraden in het vorige deel, en door haar ging alles mis. Ze heeft ontzettend veel spijt en wil alles op alles zetten om vergeven te worden. Vooral Frosty neemt haar dit allemaal kwalijk, maar dan blijkt dat de twee toch samen zullen moeten werken…

Vanuit het hiernamaals krijgt Frosty bezoek van Kat, en zij vertelt hem dat hij en Milla op elkaars lip zullen moeten leven. Uit een visioen blijkt namelijk dat Milla Frosty’s leven zal redden, maar niemand weet wanneer dat zal gebeuren en daarom moeten ze altijd in elkaars aanwezigheid zijn. Dat gaat natuurlijk niet van harte, maar langzamerhand veranderen de haatgevoelens in vlinders.

Deel 4 in een trilogie

We dachten allemaal dat het verhaal afgerond was, maar niets bleek minder waar. Na een mooi afgerond geheel met een hartverscheurende finale, krijgen we al Frosty’s rouwgevoelens voorgeschoteld. Als je nu denkt dat dat helemaal niet klinkt als een leuk boek, dan kan ik je vertellen dat je absoluut gelijk hebt. Dat is het ook niet. Eerst lezen we dat Frosty boos en verdrietig is omdat Kat dood is, daarna wordt hij boos omdat hij met Milla moet samenwonen, daarna wordt hij boos omdat Milla hem leuk vindt, en daarna wordt hij boos omdat hij Milla stiekem ook leuk begint te vinden. Dat klinkt als heel veel boosheid en dat is een hele goede representatie van dit boek. Iedereen behalve Frosty vergeeft Milla al heel vlot, en vanaf dan gebeuren er drie dingen in het boek: Frosty blijft een jengelende kleuter, alle andere zombiejagers doen alsof ze het coole populaire groepje zijn op een middelbare school, en er zijn zoveel geforceerde haat/liefde-gevoelens dat je dit boek het beste boven een teiltje kunt lezen.

Hoewel Showalter ons wil laten geloven dat de Alice in Zombieland-serie nog niet afgelopen is, lukt het haar niet om het plot weer tot leven te wekken.

Ik heb zelden een boek in een serie gelezen dat zó overbodig was. Het enige wat in de buurt komt is Hof van ijs en sterren van Sarah J. Maas, maar zelfs dat boek was nog beter en dat vond ik al drie keer niks. Er zit wel wat plot verstopt in Zombie party, maar dat wordt continu onderbroken doordat Showalter ons steeds maar weer wil laten weten hoe depressief en zielig Frosty en Milla wel niet zijn en dat ze, hoewel ze elkaar niet kunnen uitstaan, wel gek worden van verlangen. Elke actiescène met enige potentie wordt op die manier genadeloos de grond in geboord. Ik kan me niet voorstellen wat Showalter dacht toen ze dit boek schreef. Ze breekt het mooie afgeronde geheel af om er nog een onzinverhaal achteraan te plakken. Het voegt niets toe aan het hoofdplot en laat alleen een bittere nasmaak achter. Het is net alsof ze fanfictie heeft geschreven over haar eigen personages en toen besloot dat ze er nog wat mee wilde verdienen en het dus maar heeft uitgegeven.

Teleurstelling

Je kan wel zeggen dat ik zwaar teleurgesteld ben. Ik weet niet wat het is, maar ik vond de eerste drie delen van deze serie ontzettend leuk en spannend, maar Zombie party vond ik een heel frustrerend boek. Ik heb Eerste leven van Gena Showalter ook gelezen (de recensie op onze site is niet door mij geschreven), en dat vond ik ook al geen goed boek. Misschien ligt het wel aan de hoofdpersoon. Alleen de boeken met Ali kon ik waarderen, maar ik kan verder niet bedenken wat het nou precies was waardoor die boeken wél in de smaak vielen. Misschien ben ik Showalter wel ontgroeid en is dit een heel leuk boek voor veel mensen, maar eigenlijk kan ik me dat niet voorstellen. Wat ik wel weet is dat ik niet snel weer een boek van haar zal oppakken.

Conclusie

Hoewel Showalter ons wil laten geloven dat de Alice in Zombieland-serie nog niet afgelopen is, lukt het haar niet om het plot weer tot leven te wekken. Zombie party telt ruim 400 pagina’s maar ik heb er van niet één kunnen genieten. Het plot voegt niets toe aan het grote verhaal, de personages zijn irritant en alle actie wordt onderbroken door beschrijvingen van gevoelens waar je lunch spontaan van omhoog komt. Voor iedereen die dit boek wil kopen of lezen heb ik één tip: volg mijn voorbeeld en doe vanaf nu alsof Zombie party nooit geschreven is. Dat hele boek bestaat gewoon niet. Het laatste deel van deze serie is Hartenkoningin en dat is zoals het moet zijn.

Zombie party Boek omslag Zombie party
The White Rabbit Chronicles
Gena Showalter
9789402701685
Young Adult
HarperCollins
Juni 2018
Paperback
416
Angelique Verheijen
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering:
Avatar
Alexandra heeft door het lezen van fantasyboeken ontelbare levens geleid. Zo heeft ze samen met Harry, Ron en Hermelien boterbier gedronken in De Drie Bezemstelen en volgde ze Katniss Everdeen op de voet door arena's vol moordenaars. Ze heeft niet alleen een zwak voor fantasy, maar ook een grote liefde voor sciencefiction en klassieke horrorverhalen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here