Windhaven – Lisa Martin

0
23

Omslag Windhaven

George R.R. Martin staat er sinds Het lied van IJs en Vuur om bekend dat hij niet zo zuinig omspringt met de levens van zijn hoofdpersonen. Met enige terughoudendheid begon ik dan ook Windhaven te lezen, een roman van George R.R. Martin in samenwerking met Lisa Tuttle. Hoe lang zou Maris van Klein Amberly het op de planeet Windhaven volhouden?

De wens naar vleugels
De planeet Windhaven bestaat uit honderden kleine eilandjes, omringd door stormachtige, woeste zeeën. Scheepvaart is bijna niet mogelijk, ook door de griezelige zeemonsters, maar gelukkig zijn er de vliegers. De eerste sterzeevaarders hebben zilveren ‘vleugels’ gemaakt van het materiaal van hun ruimteschip, waardoor mensen op Windhaven zich op de luchtstromen naar andere eilanden kunnen laten zeilen. De vleugels zijn echter schaars en worden traditiegetrouw alleen van ouder op kind overgedragen. Actieve vliegers hebben dan ook een bijzondere status en brengen belangrijke boodschappen over tussen de eilanden.

Maris heeft van kinds af aan maar één droom: vlieger worden. Ze kan haar geluk niet op als ze door een vlieger wordt geadopteerd en af en toe zijn vleugels mag lenen, maar zodra haar stiefbroertje Coll meerderjarig wordt, zal híj ze van Maris moeten overnemen. Daar is eigenlijk niemand blij mee: Coll is een matige vlieger die veel liever zanger zou worden, terwijl Maris leeft voor het vliegen en liever in de lucht is dan op het land. Maris zet dan ook alles op alles om de traditie te veranderen. Het zou immers veel eerlijker zijn als de vliegers voortaan op hun talent worden geselecteerd, in plaats van met een systeem op grond van geboorterecht. Hoeveel onhandige vliegers zijn hierdoor al niet in de golven verdwenen, samen met hun kostbare vleugels? De gevolgen van Maris’ inspanningen pakken echter groter uit dan ze vooraf had kunnen vermoeden.

Een sfeervolle biografie
Windhaven vertelt een bijzonder verhaal in een net zo bijzondere setting. De planeet Windhaven is erg sfeervol neergezet: op bijna elke pagina huilen de winden en sproeit het zeewater je in het gezicht, terwijl Maris’ liefde voor het vliegen aanstekelijk werkt. Op de zilveren vleugels na, die zijn gemaakt van een nagenoeg onverwoestbaar materiaal, doet het leven op Windhaven middeleeuws aan. De sci-fi overheerst hierdoor niet, maar is eerder stilletjes in de achtergrond aanwezig. Eigenlijk is Windhaven zelfs eerder als een historische biografie te lezen, ondanks de wetenschap dat de opgezette wereld fictief is.

Windhaven volgt het verhaal van Maris en haar strijd om de vleugels. Ze handelt daarbij soms wat egoïstisch, maar haar personage blijft altijd geloofwaardig – evenals de andere vliegers en ‘landblijvers’ om haar heen. Maris wordt knap neergezet als mens van vlees en bloed, met tekortkomingen, maar ook hele sterke kanten. Ze is een bijzondere vrouw met een grote rol in de wereld van Windhaven. Haar passie voor de stormen en het vliegen geven je als lezer zelfs bijna zin om ook eens te hanggliden, want zoiets moet echt fantastisch zijn.

Op de schrijfstijl is weinig aan te merken. De samenwerking tussen Martin en Tuttle heeft tot een harmonieus geheel geleid, dat zich laat lezen alsof het door één auteur is geschreven. Een minpuntje is echter wel het gebrek aan hoofdstukken: het gehele boek van 366 pagina’s is opgesplitst in maar drie delen, voorafgegaan door een korte proloog en met op het slot nog een korte epiloog. Voor de lezer maakt dit het boek iets minder toegankelijk: even een hoofdstukje uitlezen is er niet bij, want je hebt meteen te maken met lappen tekst van in het beste geval zeventig pagina’s (deel 1). ‘Helaas’ kent Windhaven daarbij een subtiele, maar toch duidelijk aanwezige spanningsboog. Het blijft altijd interessant om verder te lezen, waardoor de afwezigheid van hoofdstukken het moeilijk maakt om een leespauze in te lassen.

Conclusie
Windhaven is een meeslepend boek dat zich laat lezen als een historische biografie, ook al speelt het verhaal zich op een andere planeet af. Maris en de andere personen zijn overtuigend uitgewerkt, terwijl ook de wereld van Windhaven erg sfeervol wordt neergezet. Verwacht geen epische dramatiek, maar wie op wil gaan in een prachtige, realistische andere wereld doet met Windhaven een goede aankoop. Het enige minpunt is de afwezigheid van hoofdstukken: dat maakt het lezen wel erg lastig te doseren.




Windhaven

Lisa Martin | Luitingh-Sijthoff | 2013
Originele titel: Windhaven

Op de planeet Windhaven is het contact tussen de honderden kleine eilandjes waaruit de wereld bestaat schaars. De onrustige zeeën vol gevaarlijke monsters maken het schepen onmogelijk om over te varen. Maar dan ontdekt de mens dat hij, met zelfgemaakte metalen vleugels, kan vliegen. Sindsdien trotseren zogeheten zilvervliegers met gevaar voor eigen leven de verraderlijke oceanen.

Maris van Amberly is opgevoed door een vlieger en wil niets liever dan boven de eilanden van Windhaven vliegen. Volgens de traditie gaan de vleugels echter naar haar stiefbroertje Col. Maris besluit hier tegenin te gaan en eist dat zilvervliegers voortaan worden gekozen op basis van hun talent, niet volgens het geboorterecht. Dit pakt helaas anders uit dan Maris had verwacht.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here