Verboden liefde tussen opgezette dieren in De Dieren van Lockwood Manor

0
132

Dit verhaal speelt zich af aan het begin van de tweede wereldoorlog, 1939, in Groot-Brittanië. Het draait om taxidermie, een groot in verval geraakt huis met meer dan 90 kamers, een vloek, een spook, een gedaante in een toren – allemaal elementen voor een spannend gotisch mysterie á la Jane Eyre of The Woman in White. Maar een spannend gotisch mysterie is dit toch niet. Bereid je voor op een langzaam opbouwend verhaal waarin de focus vooral ligt op gevoelens, emoties en trauma. Een verhaal over misogynie, over het gemis van ouderliefde, de strubbelingen van het vrouw zijn en een verboden liefde aan de start van Wereld Oorlog II. Welkom in Lockwood Manor, waar de stille collectie opgezette dieren het belangrijkste lijkt te zijn, maar de levende wezens in het gebouw werkelijk meer fascineren.

Verhaal

Hetty Cartwright is als kind geadopteerd en opgevoed door een ouder echtpaar. Maar hoe goed ze haar best ook doet, haar surrogaatouders zien vooral haar fouten. Hetty is al van jongs af aan geïnteresseerd in boeken en leren, een houding die haar niet in dank wordt afgenomen. Sterker nog, wanneer haar geadopteerde vader overlijdt breekt haar moeder met haar, want Hetty studeert en leert, zo foetert haar ‘moeder’, in plaats van dat ze trouwt met een rijke vent. Worstelend met het gebrek aan een ouderfiguur, een ‘moeder’ die nog leeft maar haar als mislukking ziet en buitensluit, en het heersende misogynisme, start Hetty’s avontuur wanneer ze aankomt bij Lockwood Manor, een zeer groot pand op het platteland.

Hetty werkt bij het Natuurhistorisch Museum in Londen en is zojuist, nu de mannen in hogere posities zijn gemobiliseerd voor de oorlog, gepromoveerd. Haar promotie, een droom die waarheid wordt, betekent dat ze samen met een deel van de collectie naar het platteland moet reizen. De afdeling taxidermie laat een groot gedeelte van de opgezette dieren overbrengen naar Lockwood Manor nu de tweede wereld oorlog dreigt. Hopelijk staan ze daar veiliger dan in Londen.

Vloek of Geest?

Lockwood Manor is groot huis met meer dan 90 kamers, waarvan er veel leeg staan. Sommige raken al in verval, in anderen ziet Hetty curieuze dingen. Zoals de gedroogde bloemen die ondersteboven hangen, of de kamer met het misselijkmakend behang waarvan men beweert dat er een vloek op rust. Voor zo’n groot huis wonen er weinig mensen. Mevrouw Lockwood en diens moeder zijn recent in een auto-ongeluk overleden. De dochter leidt hier mentaal onder. De heer des Huizes lijkt daarentegen ongeroerd. Het personeel dat er werkt neemt steeds in aantal af. Er gaan namelijk geruchten dat het er spookt, of dat er een vloek heerst, er gebeuren rare dingen in het huis, er zijn verschijningen van een schim. Hetty slaapt in haar eentje in de westelijke vleugel en wordt geplaagd door nachtmerries. En dan verdwijnen er opgezette dieren vanuit de collectie. Alles wijst op een opzet voor een spannend mysterie in gotische stijl.

“Ik werd de volgende ochtend nog voor het licht was wakker van een vreemd, angstig en wild geschreeuw; ik dacht eerst dat het een dier was, maar het leek van binnen uit het huis te komen.” (blz. 41)

Maar dat is het niet. Sterker nog, dit verhaal is beter te lezen als de beleveniswerelden en de emoties van twee jonge vrouwen: Hetty en Lucy (de dochter van Majoor Lockwood). Hoofdstukken volgen afwisselend beiden dames vanuit de ik-vorm. Soms Hetty, soms wanneer het cursieve tekst is Lucy. En daarmee krijg je als lezer een inkijkje in beiden dames die veel gemeen hebben. Hun worsteling met ouders, met verlies, met het feit dat ze vrouw zijn en de vooroordelen die daarbij komen kijken, en tevens ook hun eigen gevoelens voor elkaar.

Gevoelens en gedachtes

Het verhaal is daardoor redelijk voorspelbaar, al na de eerste pagina’s had ik geraden hoe het verloop zou zijn. Omdat de belevingswerelden zo worden uitgemolken – pardon dat ik het zo zeg- en erg op elkaar lijken, zeker aan het begin, is het tempo van het verhaal traag. Als je wacht op mysterie, op actie, op spooktaferelen, omdat er vanaf het begin af aan alle hints gegeven worden dat dit een spannende gotische thriller zou kunnen worden, dan duurt de tekst wel ERG lang. Dus daarvoor moet je dit boek niet lezen.

Ga er in met de verwachting dat je gaat lezen over mensen en hun strubbelingen, dan zal je het meeste plezier aan dit boek beleven. Ik neem het woord liever niet in de mond maar het boek is qua spanning ietwat saai, omdat het traag opbouwt en meer over emoties gaat. En ook qua romantiek is het erg bedeesd. En om een kleine spoiler te geven, een kleine waarschuwing voor een trigger, er is ook sprake van seksueel misbruik met een minderjarige in dit boek, al is dit niet expliciet maar wordt het wel aangehaald.

De kaft is zeer aantrekkelijk maar ietwat misleidend bij de stijl van het boek. Het geeft de hint dat dit boek over de dieren en de collectie gaat, en heeft zelfs iets jeugdigs waardoor ik eerst dacht dat dit een YA zou zijn. Al heeft de collectie dieren een sleutelrol in het verhaal, de ware focus ligt meer op de levende bewoners van de Manor. En alle elementen in het boek, zoals leeftijden van de karakters, thema’s, etc, wijzen erop dat dit verhaal meer bij de beleveniswereld past van oudere lezers.

Dus al lijkt dit boek over de opgezette dierencollectie te gaan, in werkelijkheid gaat het juist over de levende wezens: de verwrongen gevoelens van twee jonge vrouwen en de mensen om hen heen zoals de bediendes en de heer des huize. Emoties, gevoelens, trauma en (verboden) liefde. Het is een verfrissend idee en een mooie opzet voor een LHBTI+ verhaal, waarin de vrouw x vrouw liefde in een tijd waarin dit taboe lijkt op een waardige manier in het verhaal doorsijpelt. De uitwerking van de plot had spannender gekund, daar waren genoeg elementen voor aanwezig, en dan had het verhaal een breder publiek kunnen bereiken.

De Dieren van Lockwood Manor Boek omslag De Dieren van Lockwood Manor
Jane Healey
9789403117010
Uitgeverij Cargo
2020
Paperback
352
Hi-en Montijn
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering:
Vanne
Vanne is recensent, cosplayer, fervent D&Der en geocacher. Ze heeft met haar kostuums 6 prijzen in de wacht gesleept, model gestaan voor striptekenaars, geld ingezameld voor goede doelen en gejureerd. Ze is de officiële Elsje (van de stripverhalen door Gerben Valkema en Eric Hercules). Ze spaart boeken geïnspireerd door de werken van Jane Austen. Verder probeert ze al jaren af te kicken van de cosplay, maar is inmiddels een cosplay mama.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here