Tempel van de spiegels 1: Het magische kristal – Mirjam Gielen

0
10

Omslag Tempel van de spiegels 1: Het magische kristal

Een boek met een kaart voorin, net als De Hobbit of De koning van Katoren, dát wilde Mirjam Gielen al tijden schrijven. Met het eerste deel uit de trilogie Tempel van de Spiegels: Het magische kristal heeft ze dat bereikt, maar is naast de kaart het verhaal zelf ook interessant?

Een boek vol avonturen
Sybilla, Marthe en Catalí zijn leerlingen in de Tempel van de Spiegels. Daar krijgen ze vakken zoals Edelsteenkunde, Kruidenkunde en Amuletten, maar ook leren ze Maan- en Zonnemagie. Het verhaal begint wanneer ze een magisch kristal vinden en Sybilla een mysterieus visioen krijgt. Hoewel ze er eerst geen aandacht aan wil schenken, begint ze er toch stukjes van te herkennen in de dingen die gebeuren: de prinses van een naburig land wordt ziek en kan alleen genezen worden door de priesteressen, een mysterieuze tovenares komt in de tempel wonen en dan verschijnt er ook nog een man bij de tempel die beweert Sybilla’s vader te zijn. Maar dit is maar het begin van een groots avontuur. Kort daarna worden twee van de drie magische spiegels uit de tempel gestolen en de derde wordt vernield. De meiden besluiten om samen met Ximen, een leerling uit de Tempel van de Dieren, door de gevaarlijke Hemelbergen achter de dief aan te gaan.

Een luchtig avontuur
De kaart is, zoals bedoeld, een van de eerste dingen die opvalt aan het boek. Hij is eenvoudig, maar geeft een goed beeld van de plekken waar alles zich afspeelt en hoe het land eruitziet. Wel is het jammer dat er (gelukkig alleen op de kaart) een spatiefoutje staat in “Hemel Bergen”.

Het magische kristal is alweer Gielens twaalfde boek. Het schrijven van een degelijk verhaal heeft ze dan ook duidelijk onder de knie. Het verhaal is makkelijk te lezen en het tempo verslapt nergens. Een minpuntje is echter dat hoewel de plot erg goed is opgezet, hij eigenlijk alleen verrassend is voor de personages. Gielen vertelt een goed doordacht verhaal vol verwikkelingen, maar de lezer heeft ruim voldoende aanwijzingen om te kunnen raden hoe alles in elkaar zit en af en toe ligt het er wel erg dik bovenop. Daardoor ga je soms toch een beetje twijfelen aan het inschattingsvermogen van de personages en is het einde niet erg verrassend. Misschien komt dit deels doordat het Gielens eerste boek bedoeld voor 10 jaar en ouder is. Het verhaal is erg luchthartig en soms bijna naïef, maar dat is natuurlijk een kwestie van gevoel en smaak en hoeft niet voor iedereen een minpunt te zijn. De gebeurtenissen volgen een duidelijke lijn, zijn op zichzelf het lezen waard en houden steeds je aandacht vast. Hoewel je het einde wel kunt zien aankomen, maakt dat dus niet zoveel uit.

Het is goed te merken dat een van Gielens grote voorbeelden Tonke Dragt is. Het verhaal heeft een duidelijke fantasysetting en is minder historisch dan bijvoorbeeld Een brief voor de koning, maar het ademt dezelfde sfeer. Het is spannend en avontuurlijk op een luchtige manier en de hechte vriendschap tussen de drie meiden geeft je het gevoel dat het allemaal wel goed zal komen, ondanks alle uitdagingen en ontberingen die ze moeten doorstaan. Daarmee is het een heel fijn kinderboek.

Alle personages zijn heel verschillend en hebben een eigen karakter. Soms zorgt dit voor grappige situaties waardoor er in het boek ook regelmatig iets te lachen valt. De hoofdpersonen hebben hun sterke kanten die goed van pas komen en zwakke punten waar ze mee worstelen en in het boek mee om leren gaan. Veel lezers zullen dingen van zichzelf in de meisjes herkennen en ook voor jongens is er Ximen waarmee ze zich kunnen identificeren. Ondanks de tempel vol vrouwen is het dus niet alleen een meisjesboek.

Het verhaal speelt zich op allerlei locaties af en het gaat zeker niet om de traditionele lange reis vol avonturen. Elk van de meisjes beleeft soms een eigen avontuur en de tempel blijft de kern van het verhaal. Aan het einde is er veel duidelijk en het verhaal lijkt in het volgende boek al wel te kunnen worden afgerond, maar er resteert nog één groot geheim over de tempel, wat veel kan betekenen voor de vervolgdelen.

Conclusie
Het verhaal heeft een erg goede plot en is heel degelijk en gebalanceerd geschreven, met een kleurrijke setting. Maar het allerbelangrijkste is dat het vooral echt leuk en heel plezierig om te lezen is. Een heerlijk boek dus om even lekker mee op avontuur te gaan: door bergen en valleien, langs woestijnen en paleizen. Het magische kristal is een goed begin van de trilogie dat naar meer smaakt: gelukkig komt deel 2 op 23 mei 2013 al uit.




Tempel van de spiegels 1: Het magische kristal

Mirjam Gielen | Kluitman | 2013

Sybilla, Marthe en Catalí zijn leerlingen in de Tempel van de Spiegels. Daar krijgen ze vakken zoals Edelsteenkunde, Kruidenkunde en Amuletten, maar ook leren ze Maan- en Zonnemagie. Het verhaal begint wanneer ze een magisch kristal vinden en Sybilla een mysterieus visioen krijgt. Hoewel ze er eerst geen aandacht aan wil schenken, begint ze er toch stukjes van te herkennen in de dingen die gebeuren: de prinses van een naburig land wordt ziek en kan alleen genezen worden door de priesteressen, een mysterieuze tovenares komt in de tempel wonen en dan verschijnt er ook nog een man bij de tempel die beweert Sybilla’s vader te zijn. Maar dit is maar het begin van een groots avontuur. Kort daarna worden twee van de drie magische spiegels uit de tempel gestolen en de derde wordt vernield. De meiden besluiten om samen met Ximen, een leerling uit de Tempel van de Dieren, door de gevaarlijke Hemelbergen achter de dief aan te gaan.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here