Spookbeeld – Christien Boomsma

0
26

Omslag Spookbeeld

Spookbeeld gaat over twaalf kinderen met ieder hun eigen verhaal.  Kelsey, Liam, Sanna en Damien zijn vier van die kinderen. Kelsey hoort een klein meisje jammeren en wil haar te hulp schieten. Maar eenmaal aangekomen op de plek waar het geluid vandaan komt, is daar geen klein meisje en is Kelsey degene die om hulp moet roepen. Damien ziet een getekend oog tijdens wat schoonmaakwerk en de enige bescherming die hij heeft – een beschermende steen – stopt hij in zijn zak waar deze zijn werk niet kan doen. Sanna downloadt een applicatie voor haar mobiel. Deze App geeft aan wanneer er spoken in de buurt zijn. Dat is allemaal heel leuk en aardig, maar blijkt een stuk minder leuk te zijn als de App ook echt blijkt te werken. Liam vindt een speer, die vervloekt is door een oude indiaan. Zolang de speer Liam in zijn macht heeft zal hij alleen nog maar kunnen denken aan wraak op de blanken, onder wie zijn moeder en zusje. En dit zijn nog maar vier van de twaalf huiveringwekkende verhalen in dit boek…

Schrijfstijl en spanning
Spookbeeld is duidelijk geschreven en het taalgebruik is vrij makkelijk. Dit past erg goed bij de leeftijdscategorie waar het boek voor geschreven is. Het is een bundel van twaalf verhalen en bijna elk verhaal is geschreven vanuit het perspectief van kinderen van rond de 11-12 jaar. Over het algemeen past de schrijfstijl ook erg goed bij dit perspectief, maar er zijn enkele uitzonderingen waar het vooral beeldend taalgebruik betreft dat een beetje te volwassen overkomt. Het klinkt niet altijd lekker uit de mond van een 11-jarige. Maar op die enkele uitzonderingen na is het verhaal leuk geschreven en leest het makkelijk weg. En dat is zeker belangrijk voor dit boek, want voor het ultieme resultaat moet je ’s avonds in bed gaan liggen en elk verhaal in een ruk uitlezen. Dan lopen rond 12 uur ’s nachts de rillingen over je rug!

De korte verhalen zorgen ervoor dat elk verhaal je tot de laatste zin boeit. De lengte is goed gekozen en draagt er zeker aan bij dat het zo leuk en spannend is om te lezen. De schrijfster houdt de spanning er goed in door de verhalen neer te zetten alsof de slachtoffers uit het verhaal het je echt vertellen. Het boek leest niet als een verhaal, maar meer alsof iemand je een verhaal vertelt. Deze vertelwijze, in combinatie met de korte verhalen, zorgt ervoor dat iedereen die van griezelen houdt verhaal na verhaal zal willen lezen!

Karakters en illustraties
Doordat de verhalen vrij kort zijn, is er geen ruimte om de personages echt uit te diepen. De karakter blijven stuk voor stuk vlak, maar doordat de verhalen zo kort zijn is dit totaal niet hinderlijk. Er is geen tijd om de personages goed te leren kennen en door de spanning is er ook eigenlijk niet een grote behoefte aan. Een erg positief aspect van dit boek zijn de illustraties. In het boek zitten erg mooie tekeningen, die door het gebruik van alleen zwart en wit goed de grimmige sfeer benadrukken die in het hele boek zit. Sommige illustraties beslaan twee pagina’s, met daar vaak een klein stuk tekst bij. Bij die pagina’s passen de illustraties zo goed dat de woorden niet langer sfeerbepalend zijn; de tekeningen vertellen het verhaal.

Conclusie
Spookbeeld is een leuk boek voor iedereen die houdt van een beetje griezelen. Het verhaal is goed geschreven en helemaal afgesteld op de doelgroep. Door de korte verhalen en een schrijfstijl die ervoor zorgt dat je het boek makkelijk wegleest, zullen bijna alle griezelaars hun aandacht er wel bij kunnen houden. En als het verhaal niet genoeg is om je te overtuigen, maken de tekeningen het boek wel af. Spookbeeld is een echte aanrader voor elke griezel-fan tussen de tien en veertien jaar, en zelfs voor de wat oudere lezers zal het zeker geen straf zijn om dit boek te lezen.




Spookbeeld

Christien Boomsma | De Vier Windstreken | 2012

Sanna downloadt een app die laat zien of er geesten in de buurt zijn. Geintje. Tot het programma écht een spook waarneemt. Kelsey hoort een klein meisje om hulp roepen vanuit een verlaten bunker. Maar is het wel een kind? En Liam koopt een indianenspeer op de rommelmarkt, met een rode vlek op de punt. Vanaf dat moment is hij… anders.

Twaalf kinderen. Twaalf verhalen, waarin de onzichtbare wereld nooit ver weg is. Waarin geesten zich verschuilen in graffiti op de wc of een vriendschapsverzoek op Hyves. En een happy end niet altijd vanzelfsprekend is…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here