Red Queen 2: Zwaard van glas – Victoria Aveyard

0
32

Omslag Red Queen 2: Zwaard van glas

Mare Berrens is een Rode, maar ze heeft de krachten van een Zilvere. In Rode koningin wist ze maar net te ontsnappen aan de kwaadaardige prins Maven, die inmiddels koning is geworden. Mare is erachter gekomen dat er meer mensen zijn zoals zij, en gaat het hele land door om hen te vinden en te rekruteren. Met behulp van een heel leger ‘nieuwbloedigen’, zoals ze zichzelf noemen, moet Maven gestopt kunnen worden. De tocht blijkt echter gevaarlijker dan gedacht en Maven blijkt tot alles in staat… Lukt het Mare om een opstand te leiden, of zal ze zichzelf verliezen?

Een direct vervolg
Het eind van Rode koningin was erg spannend en zat vol plotwendingen. Het is dan ook erg fijn dat Zwaard van glas direct verder gaat waar Rode koningin geëindigd was. Het was wel een tijdje geleden dat ik Rode koningin gelezen had, waardoor ik er echt even in moest komen. Gelukkig herhaalt Aveyard het een en ander op subtiele manier, zodat de lezer precies weet hoe het ook alweer zat: je hebt mensen met rood bloed, en mensen met zilver bloed, en die Zilveren hebben weer speciale vaardigheden. Zo kunnen sommigen bijvoorbeeld vuur beheersen en anderen kunnen weer gedachten beheersen en overnemen. Mare is een Rode, maar dan wel eentje met Zilveren vaardigheden, en daar is prins (o nee, koning) Maven niet zo van gediend…

Dertien in een dozijn
Een van mijn kritiekpunten op Rode koningin was het weinig vernieuwende aspect van het boek. Wie mijn eerdere recensies gelezen heeft zal inmiddels wel weten dat ik gek ben op YA en alles wat daarbij hoort, maar ik zie ook graag wat origineels. Dat mis ik in dit tweede deel nog steeds. ‘Gewone’ mensen met bijzondere krachten zijn niet heel nieuw, kijk bijvoorbeeld maar naar X-men, of naar de Touching Juliette-trilogie van Tahereh Mafi. De vaardigheden van Mare zijn daarom niet echt iets bijzonders wat ik nog nooit eerder tegengekomen ben, en Aveyard weet er naar mijn mening ook niet echt een originele draai aan te geven.

Hoewel ik wat kritiek heb op het plot, heb ik wel lof voor de personages in Zwaard van glas.

Zwaard van glas was eigenlijk precies zo opgebouwd als ik van het tweede boek in een trilogie had verwacht. Het ‘tweede-boek-syndroom’ was hier dan ook erg in te herkennen. Mare gaat op zoek naar andere Roden die zijn zoals zij, en deze zoektocht is nogal langdradig. Uiteindelijk komen alle nieuwe rekruten en hun unieke vaardigheden natuurlijk heel goed van pas in het verhaal, maar het boek is erg dik (bijna vijfhonderd pagina’s) en op een gegeven moment had ik gewoon niet zo’n zin meer om verder te lezen. Ik heb mezelf moeten aansporen om verder te lezen, en dat is natuurlijk geen goed teken.

Op het eind maakt Aveyard gelukkig een hoop goed. Het plot krijgt weer een interessante wending en je hebt geen idee waar het verhaal nu naartoe gaat. Misschien gaat er in het derde deel eindelijk eens iets gebeuren wat we nog niet bij YA gezien hebben… Ik houd in ieder geval hoop! Het leek alsof Aveyard op het eind meer haar draai gevonden had in het verhaal; het rekruteren van de nieuwbloedigen is natuurlijk iets waar ze in het plot niet omheen kan, maar het kwam helaas niet zo goed uit de verf.

Echte personages
Hoewel ik wat kritiek heb op het plot, heb ik wel lof voor de personages in Zwaard van glas. Mare is bijvoorbeeld zeer geloofwaardig neergezet. Ik vind het altijd fijn als (hoofd)personages niet helemaal perfect zijn. Mare heeft haar gebreken en toont deze ook aan de lezer. Ze heeft een hoop meegemaakt en dit heeft haar zichtbaar en onzichtbaar beschadigd. Hierdoor maakt ze fouten, is ze soms chagrijnig en heeft ze af en toe moeite om voor het grote geheel te kiezen, en niet gewoon voor haar eigen geluk. Dit maakte het makkelijker om met haar mee te leven. Ook de personages om haar heen beginnen moeite te krijgen met de situatie en hun persoonlijke beleving speelt weer een grote rol bij de beslissingen die zij maken. Ook heeft Aveyard een hele mooie en prettige schrijfstijl. Het boek heeft literaire kwaliteiten, en ook dat zie je niet altijd bij YA. Hier wil ik haar dus graag een complimentje voor geven.

Conclusie
In Zwaard van glas gebeuren een hoop dingen die noodzakelijk zijn voor het plot, maar die helaas niet altijd even boeiend zijn voor de lezer. Op het eind laat Aveyard haar personage echter een aantal verrassende en vernieuwende beslissingen nemen die ik niet zag aankomen, en ik ben dus zeer benieuwd of ze mij met het derde deel misschien toch de originaliteit kan bieden waar ik zo op hoop!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here